Ελέγχετε τρεις φορές αν κλειδώσατε την πόρτα; Σας ενοχλεί αν τα πράγματα στο γραφείο δεν είναι στη θέση τους; Τέτοιες συνήθειες είναι πολύ συχνές και τις περισσότερες φορές δεν σημαίνουν τίποτα περισσότερο από μια προσωπική ιδιαιτερότητα. Για κάποιους ανθρώπους όμως, οι ανεπιθύμητες σκέψεις και οι επαναλαμβανόμενες πράξεις αρχίζουν να καταναλώνουν ώρες, να προκαλούν έντονη δυσφορία και να περιορίζουν τη ζωή τους.
Σε αυτόν τον οδηγό εξηγούμε τα συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (ΙΨΔ, γνωστής και ως OCD): τι είναι οι ιδεοληψίες και οι ψυχαναγκασμοί, ποια θέματα εμφανίζονται συχνότερα, πώς ξεχωρίζει η ΙΨΔ από μια απλή ιδιοτροπία και πότε αξίζει να ζητήσετε βοήθεια. Για τη θεραπευτική πλευρά, δείτε τη σελίδα μας για την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και την αντιμετώπισή της.
Βασικά Σημεία
- Η ΙΨΔ έχει δύο σκέλη: ιδεοληψίες (ανεπιθύμητες σκέψεις, εικόνες ή παρορμήσεις που προκαλούν άγχος) και ψυχαναγκασμούς (πράξεις ή νοερές πράξεις για να ανακουφιστεί αυτό το άγχος).
- Σχεδόν όλοι έχουμε κάποιες φορές δυσάρεστες ή ανεπιθύμητες σκέψεις· η διαφορά στην ΙΨΔ είναι η επιμονή, η δυσφορία και ο χρόνος που καταλαμβάνουν.
- Ενδεικτικό όριο που αναφέρουν το NIMH και το MedlinePlus: πάνω από μία ώρα την ημέρα και σημαντικά προβλήματα στην καθημερινή ζωή.
- Οι ενοχλητικές σκέψεις βλάβης ή ταμπού δεν είναι επιθυμίες· το NHS σημειώνει ότι δεν σημαίνουν ότι θα τις πραγματοποιήσετε.
- Η ΙΨΔ αντιμετωπίζεται: οι κατευθυντήριες γραμμές προτείνουν ψυχοθεραπεία με έκθεση και πρόληψη αντίδρασης ή/και φαρμακευτική αγωγή, ανάλογα με τη σοβαρότητα.
Τι είναι η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (ΙΨΔ)
Το NIMH περιγράφει την ΙΨΔ ως διαταραχή με ανεξέλεγκτες, επαναλαμβανόμενες σκέψεις (ιδεοληψίες), επαναλαμβανόμενες και υπερβολικές συμπεριφορές (ψυχαναγκασμούς) ή και τα δύο.[1] Το NHS ορίζει την ιδεοληψία ως ανεπιθύμητη και δυσάρεστη σκέψη, εικόνα ή παρόρμηση που μπαίνει ξανά και ξανά στο μυαλό, προκαλώντας άγχος, αηδία ή ανησυχία, και τον ψυχαναγκασμό ως επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά ή νοερή πράξη που ο άνθρωπος νιώθει ότι πρέπει να κάνει για να ανακουφιστεί προσωρινά.[2]
Ο μηχανισμός είναι κυκλικός: η ιδεοληψία φέρνει άγχος, ο ψυχαναγκασμός φέρνει ανακούφιση, αλλά η ανακούφιση κρατά λίγο και η επόμενη ιδεοληψία έρχεται πιο δυνατή. Ένα παράδειγμα του NHS: κάποιος που φοβάται μήπως μπουν διαρρήκτες στο σπίτι νιώθει ότι πρέπει να ελέγξει όλα τα παράθυρα και τις πόρτες πολλές φορές πριν φύγει.[2]
Η ΙΨΔ ανήκει στις καταστάσεις που συνδέονται στενά με το άγχος. Σήμερα, στα DSM-5 και ICD-11, ταξινομείται μαζί με τις λεγόμενες «ιδεοψυχαναγκαστικές και συναφείς διαταραχές».[7] Αν το κυρίαρχο αίσθημα είναι μια γενικευμένη, διάχυτη ανησυχία, δείτε τη σελίδα για την αγχώδη διαταραχή.
Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή: συμπτώματα σε σκέψη και συμπεριφορά
Τα συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής (τα λεγόμενα «OCD συμπτώματα») χωρίζονται σε δύο μεγάλες ομάδες. Δεν έχουν όλοι και τα δύο με τον ίδιο τρόπο, και το περιεχόμενο αλλάζει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Ιδεοληψίες
Σκέψεις, εικόνες ή παρορμήσεις που εισβάλλουν χωρίς να τις θέλετε και προκαλούν άγχος ή αηδία. Το NIMH αναφέρει, μεταξύ άλλων, φόβο μικροβίων ή μόλυνσης, φόβο ότι θα ξεχάσετε ή θα χάσετε κάτι, επιθετικές σκέψεις προς τους άλλους ή τον εαυτό και ανάγκη για συμμετρία ή τέλεια τάξη.[1]
Ψυχαναγκασμοί
Πράξεις ή «τελετουργίες» που γίνονται για να μειωθεί το άγχος ή να «προληφθεί» κάτι κακό: υπερβολικό καθάρισμα ή πλύσιμο χεριών, τακτοποίηση με συγκεκριμένο τρόπο, επανειλημμένος έλεγχος (πόρτα, φούρνος), καταμέτρηση.[1] Κάποιοι ψυχαναγκασμοί γίνονται μόνο μέσα στο μυαλό.
Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό: οι περισσότεροι άνθρωποι με ΙΨΔ καταλαβαίνουν ότι οι σκέψεις και οι πράξεις τους είναι υπερβολικές, αλλά δεν μπορούν να τις ελέγξουν, και δεν απολαμβάνουν τους ψυχαναγκασμούς· νιώθουν μόνο προσωρινή ανακούφιση από το άγχος.[1] Αυτή η σύγκρουση ανάμεσα στο «ξέρω ότι δεν έχει νόημα» και στο «δεν μπορώ να σταματήσω» είναι συχνά η πιο κουραστική πλευρά της ΙΨΔ.
Συχνά θέματα της ΙΨΔ και παραδείγματα ψυχαναγκασμών
Ο πίνακας συγκεντρώνει τα θέματα που περιγράφουν το NHS και το NIMH.[3][1] Τα παραδείγματα ψυχαναγκασμών είναι ενδεικτικά· ο ίδιος φόβος μπορεί να συνοδεύεται από πολύ διαφορετικές συμπεριφορές.
| Θέμα | Πώς μπορεί να μοιάζει η ιδεοληψία | Ορατοί ψυχαναγκασμοί | Νοεροί ή «αόρατοι» ψυχαναγκασμοί |
|---|---|---|---|
| Μόλυνση | Φόβος μόλυνσης από ασθένεια, μικρόβια ή μια δυσάρεστη ουσία[3] | Πλύσιμο χεριών, καθάρισμα, αποφυγή πόμολων ή δημόσιων χώρων | Νοερή «καταγραφή» του τι αγγίξατε |
| Έλεγχος και ευθύνη | Φόβος ότι από λάθος θα βλάψετε κάποιον, π.χ. ότι θα πάρει φωτιά το σπίτι επειδή μείνατε με την κουζίνα αναμμένη[3] | Έλεγχος πόρτας, γκαζιού, διακοπτών ξανά και ξανά | Νοερή «επανάληψη» της στιγμής για να βεβαιωθείτε ότι το κάνατε |
| Συμμετρία και τάξη | Ανάγκη για συμμετρία ή τάξη, π.χ. όλες οι ετικέτες στο ντουλάπι να κοιτάζουν προς την ίδια πλευρά[3] | Τακτοποίηση, ίσιωμα, επανάληψη μέχρι να «νιώσει σωστό» | Καταμέτρηση |
| Ανεπιθύμητες σκέψεις βλάβης | Φόβος ότι θα βλάψετε σκόπιμα τον εαυτό σας ή άλλους, ακόμη και τα παιδιά σας[3] | Απομάκρυνση μαχαιριών, αποφυγή να μείνετε μόνοι με κάποιον | «Εξουδετερωτικές» σκέψεις, έλεγχος των συναισθημάτων σας |
| Σκέψεις ταμπού | Ανεπιθύμητες «απαγορευμένες» σκέψεις[5], π.χ. σεξουαλικές εικόνες ή σκέψεις που ο ίδιος θεωρεί ηθικά απαράδεκτες | Αποφυγή ανθρώπων ή καταστάσεων, ζήτηση καθησύχασης | Επανάληψη λέξεων ή φράσεων μέσα στο μυαλό, ανάλυση «τι σημαίνει αυτό για μένα» |
| Αμφιβολία και καθησύχαση | Επίμονη ανάγκη για βεβαιότητα ότι όλα είναι εντάξει | Ερωτήσεις του τύπου «είσαι σίγουρος;», αναζητήσεις στο διαδίκτυο | Νοερή ανασκόπηση και «αποδείξεις» στον εαυτό |
Ενοχλητικές σκέψεις: γιατί δεν είναι επιθυμίες
Κάποιες από τις πιο επώδυνες ιδεοληψίες αφορούν σκέψεις βλάβης, σεξουαλικές εικόνες ή σκέψεις που ο άνθρωπος βρίσκει ηθικά απαράδεκτες. Συχνά δεν μιλά γι' αυτές σε κανέναν, από ντροπή ή φόβο ότι θα παρεξηγηθεί. Το NHS είναι σαφές: σχεδόν όλοι έχουν κάποια στιγμή δυσάρεστες ή ανεπιθύμητες σκέψεις, και το να έχετε βίαιες ή ενοχλητικές σκέψεις δεν σημαίνει ότι θα τις πραγματοποιήσετε.[3] Στην ΙΨΔ, αυτές οι σκέψεις ενοχλούν ακριβώς επειδή έρχονται σε αντίθεση με τις αξίες σας· γι' αυτό και ο άνθρωπος παλεύει τόσο πολύ να τις διώξει.
«Pure O»: όταν οι ψυχαναγκασμοί δεν φαίνονται
Ο όρος «Pure O» δεν είναι επίσημη διάγνωση. Περιγράφει την εμπειρία ανθρώπων που φαίνεται να έχουν «μόνο» ιδεοληψίες. Στην πράξη, συνήθως υπάρχουν ψυχαναγκασμοί, αλλά γίνονται μέσα στο μυαλό. Το NHS αναφέρει ότι δεν είναι όλες οι ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές φανερές στους άλλους, και ανάμεσα στους ψυχαναγκασμούς συγκαταλέγει την επανάληψη λέξεων μέσα στο μυαλό, τις «εξουδετερωτικές» σκέψεις, τη ζήτηση καθησύχασης και την αποφυγή μερών και καταστάσεων που πυροδοτούν τις ιδεοληψίες.[3] Η καθησύχαση από τους δικούς σας ανακουφίζει για λίγο, αλλά λειτουργεί κι αυτή σαν ψυχαναγκασμός που συντηρεί τον κύκλο.
Συνήθεια ή ΙΨΔ; Πότε οι «ιδιοτροπίες» γίνονται πρόβλημα
Η φράση «έχω λίγο OCD» ακούγεται συχνά για κάποιον που αγαπά την τάξη. Τα ιδεοψυχαναγκαστικά στοιχεία είναι πράγματι πολύ πιο συχνά από τη διαταραχή: σε μεγάλη επιδημιολογική έρευνα στις ΗΠΑ, πάνω από το ένα τέταρτο των ερωτηθέντων ανέφερε ιδεοληψίες ή ψυχαναγκασμούς κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ μόλις το 2,3% πληρούσε τα πλήρη κριτήρια της ΙΨΔ σε όλη τη ζωή του.[8] (Πρόκειται για αμερικανικά δεδομένα· δεν μεταφέρονται αυτούσια στην Ελλάδα.)
Το NIMH αναφέρει ότι οι άνθρωποι με ΙΨΔ:[1]
- δεν μπορούν να ελέγξουν τις ιδεοληψίες ή τους ψυχαναγκασμούς τους, ακόμη κι όταν ξέρουν ότι είναι υπερβολικοί·
- αφιερώνουν σε αυτούς πάνω από μία ώρα την ημέρα·
- δεν απολαμβάνουν τους ψυχαναγκασμούς, αν και νιώθουν προσωρινή ανακούφιση από το άγχος·
- αντιμετωπίζουν σημαντικά προβλήματα στην καθημερινή ζωή εξαιτίας τους.
Το MedlinePlus περιγράφει με τον ίδιο τρόπο ότι οι άνθρωποι με ΙΨΔ αφιερώνουν τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα σε αυτές τις σκέψεις ή συμπεριφορές και έχουν σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα.[5] Με απλά λόγια, το ερώτημα δεν είναι «έχω τέτοιες σκέψεις;» αλλά «πόσο χώρο πιάνουν στη ζωή μου και πόσο με ταλαιπωρούν;». Υπάρχουν και ενδιάμεσες, ηπιότερες μορφές που δεν φτάνουν στο κλινικό όριο αλλά αξίζουν προσοχή, ειδικά όταν η ένταση αυξάνεται σε περιόδους πίεσης.
Πότε ξεκινά η ΙΨΔ και ποιες καταστάσεις μοιάζουν
Σύμφωνα με το NHS, η ΙΨΔ μπορεί να αφορά άνδρες, γυναίκες και παιδιά· τα συμπτώματα μπορεί να ξεκινήσουν ήδη από τα 6 χρόνια, αλλά συχνά αρχίζουν γύρω από την εφηβεία και τις αρχές της ενήλικης ζωής.[2] Το NIMH σημειώνει ότι τα συμπτώματα συνήθως ξεκινούν ανάμεσα στην ύστερη παιδική ηλικία και τη νεαρή ενήλικη ζωή, και ότι κάποιοι άνθρωποι με ΙΨΔ έχουν επίσης διαταραχή τικ.[1] Το MedlinePlus περιγράφει τη συνήθη πορεία ως μακροχρόνια, με περιόδους έντονων συμπτωμάτων και περιόδους βελτίωσης.[5]
Κάποιες καταστάσεις έχουν κοινά στοιχεία με την ΙΨΔ και αξίζει να ξεχωρίζουν:
- Σωματοδυσμορφική διαταραχή: πολύς χρόνος ανησυχίας για ατέλειες στην εμφάνιση, συχνός έλεγχος στον καθρέφτη ή αποφυγή του, συγκρίσεις, προσπάθειες κάλυψης.[9]
- Διαταραχή συσσώρευσης: συλλογή πολλών αντικειμένων και μεγάλη δυσκολία να τα αποχωριστεί κανείς· παλαιότερα θεωρούνταν μορφή ΙΨΔ, σήμερα θεωρείται ξεχωριστή κατάσταση.[10]
- Άγχος υγείας: τόσο πολύς χρόνος ανησυχίας για το αν είστε ή θα αρρωστήσετε που αρχίζει να κυριαρχεί στη ζωή σας, με έλεγχο του σώματος, αναζήτηση καθησύχασης και πληροφοριών στο διαδίκτυο· το NHS σημειώνει ότι συνδέεται με την ΙΨΔ.[11]
Η ΙΨΔ συχνά συνυπάρχει με άλλες δυσκολίες: στην αμερικανική επιδημιολογική έρευνα, εμφάνιζε σημαντική συννοσηρότητα με αγχώδεις διαταραχές, διαταραχές διάθεσης, όπως η κατάθλιψη, και χρήση ουσιών.[8] Γι' αυτό η διάγνωση χρειάζεται κλινική αξιολόγηση.
Τεστ ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής; Ερωτήσεις για να σκεφτείτε
Τα κλινικά ερωτηματολόγια για την ΙΨΔ που χρησιμοποιούνται στην αξιολόγηση προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα και χρειάζονται κλινική ερμηνεία, γι' αυτό εδώ θα βρείτε ερωτήσεις αναστοχασμού αντί για ερωτηματολόγιο. Οι παρακάτω ερωτήσεις δεν είναι τεστ και δεν δίνουν διάγνωση. Είναι ένας τρόπος να παρατηρήσετε τον εαυτό σας πριν μιλήσετε με έναν επαγγελματία.
- Έρχονται στο μυαλό μου σκέψεις, εικόνες ή παρορμήσεις που δεν θέλω και που επανέρχονται παρά την προσπάθειά μου να τις διώξω;
- Νιώθω ότι πρέπει να κάνω κάτι, φανερά ή μέσα στο μυαλό μου, για να ηρεμήσω ή για να «μη συμβεί» κάτι κακό;
- Πόσο χρόνο την ημέρα μού παίρνουν αυτές οι σκέψεις και πράξεις; Πλησιάζει ή ξεπερνά τη μία ώρα;
- Αποφεύγω μέρη, ανθρώπους ή αντικείμενα για να μην πυροδοτηθούν οι σκέψεις;
- Ζητώ συχνά από τους δικούς μου να με καθησυχάσουν, ή ψάχνω ξανά και ξανά στο διαδίκτυο;
- Επηρεάζονται η δουλειά, οι σπουδές, οι σχέσεις ή ο ύπνος μου;
- Ξέρω ότι όλο αυτό είναι υπερβολικό, αλλά δυσκολεύομαι πολύ να σταματήσω;
Αν απαντάτε «ναι» σε αρκετές από αυτές, ιδίως στην 3 και την 6, αξίζει να μιλήσετε με επαγγελματία ψυχικής υγείας (δείτε και πότε να πάτε σε ψυχοθεραπευτή). Το NHS προτείνει να ζητήσετε βοήθεια όταν οι σκέψεις επανέρχονται και επηρεάζουν την καθημερινή σας ζωή.[2] Αν σας απασχολεί κυρίως το άγχος γενικά, μπορείτε να δοκιμάσετε και το τεστ άγχους ως πρώτη αυτοαξιολόγηση. Περισσότερα για το πώς αξιολογείται και αντιμετωπίζεται η κατάσταση θα βρείτε στη σελίδα για τη θεραπεία της ΙΨΔ.
Θεραπεία της ΙΨΔ: τι λένε οι κατευθυντήριες γραμμές
Η ΙΨΔ αντιμετωπίζεται. Το NHS αναφέρει ως κύριες θεραπείες την ψυχοθεραπεία, συνήθως γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία (CBT), και τη φαρμακευτική αγωγή, συνήθως αντικαταθλιπτικά της κατηγορίας SSRI.[2] Η θεραπεία περιλαμβάνει την ενθάρρυνση να έρθετε αντιμέτωποι με τους φόβους σας και να αφήσετε τις ιδεοληπτικές σκέψεις χωρίς να τις «εξουδετερώνετε» με ψυχαναγκασμούς· για ηπιότερη ΙΨΔ, το NHS αναφέρει περίπου 8 έως 20 συνεδρίες με ασκήσεις στο σπίτι.[4]
Η βρετανική κατευθυντήρια γραμμή NICE (CG31) προτείνει κλιμακωτή φροντίδα για ενήλικες:[6]
- για ήπια λειτουργική επιβάρυνση, αρχικά παρεμβάσεις χαμηλής έντασης που περιλαμβάνουν έκθεση και πρόληψη αντίδρασης (ERP), έως 10 ώρες με θεραπευτή·
- για μέτρια επιβάρυνση, επιλογή ανάμεσα σε SSRI και πιο εντατική CBT με ERP (πάνω από 10 ώρες), επειδή φαίνεται να είναι εξίσου αποτελεσματικές·
- για σοβαρή επιβάρυνση, συνδυασμό SSRI και CBT με ERP.
Το NIMH σημειώνει ότι η ERP, ειδική μορφή CBT, μειώνει αποτελεσματικά τις ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές ακόμη και σε ανθρώπους που δεν ανταποκρίνονται καλά στα φάρμακα, και ότι στη φαρμακευτική αγωγή μπορεί να χρειαστούν υψηλότερες δόσεις από όσες για την κατάθλιψη.[1] Το NHS αναφέρει ότι ένα SSRI μπορεί να χρειαστεί έως 12 εβδομάδες για να φανεί όφελος.[4] Η φαρμακευτική αγωγή είναι απόφαση γιατρού· δεν τη χρειάζονται όλοι, και η ψυχοθεραπεία στέκεται από μόνη της ως θεραπευτική επιλογή. Για το πώς δουλεύουμε με τα μοτίβα σκέψης, δείτε και το άρθρο για την αλλαγή τρόπου σκέψης.
Πώς βοηθάμε με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή στο Art of Mind
Στο Art of Mind ξεκινάμε από τη δική σας εμπειρία: ποιες σκέψεις επανέρχονται, τι κάνετε για να ηρεμήσετε, πόσο χώρο πιάνει όλο αυτό στη ζωή σας. Μιλάμε για όλες τις σκέψεις, και για εκείνες που ντρέπεστε να πείτε, χωρίς φόβο κρίσης. Με βάση το ιστορικό και την αρχική αξιολόγηση, σχεδιάζουμε μαζί ένα εξατομικευμένο πλάνο. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως η σταδιακή έκθεση σε όσα φοβάστε, με σταδιακή μείωση των ψυχαναγκασμών και της καθησύχασης.
Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση
Μια βραχεία, ολιστική προσέγγιση που δουλεύει με τη σκέψη, το συναίσθημα και το σώμα. Η βαθιά χαλάρωση της κλινικής ύπνωσης, ως εργαλείο μέσα στη μέθοδο, βοηθά πολλούς ανθρώπους να χαμηλώσουν τη γενική ένταση που τροφοδοτεί τον κύκλο ιδεοληψίας και ψυχαναγκασμού. Η μέθοδος
Συνθετική Συμβουλευτική
Εξατομικευμένη, δομημένη υποστήριξη με συγκεκριμένα εργαλεία για την καθημερινότητα: πώς χειρίζεστε την ανάγκη για βεβαιότητα, πώς μιλάτε στους δικούς σας για την καθησύχαση, πώς οργανώνετε σταδιακά βήματα αλλαγής. Η μέθοδος
Online ή στην Πάτρα
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού ή δια ζώσης στον χώρο μας στην Πάτρα, Κορίνθου 288. Από το σπίτι, οι ασκήσεις μπορούν να δουλευτούν εκεί όπου εμφανίζονται οι ψυχαναγκασμοί.
Αναλυτικά για την προσέγγισή μας θα βρείτε στη σελίδα για την αντιμετώπιση της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής. Τα αποτελέσματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο· επανεξετάζουμε τακτικά μαζί σας την πορεία. Αν το άγχος σας εκδηλώνεται και με άλλους τρόπους, δείτε και τη σελίδα για το άγχος και το στρες.
Συχνές ερωτήσεις
Ποια είναι τα πιο συχνά συμπτώματα της ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής;
Ιδεοληψίες, όπως φόβος μόλυνσης, φόβος ότι θα προκαλέσετε κακό, ανάγκη για συμμετρία ή ανεπιθύμητες σκέψεις ταμπού, και ψυχαναγκασμοί, όπως πλύσιμο, έλεγχος, καταμέτρηση, τακτοποίηση, ζήτηση καθησύχασης ή νοερή επανάληψη λέξεων.[3]
Ποια είναι παραδείγματα ψυχαναγκασμών;
Ορατοί: υπερβολικό πλύσιμο χεριών, επανειλημμένος έλεγχος πόρτας ή γκαζιού, τακτοποίηση με ακρίβεια, καταμέτρηση.[1] Αόρατοι: επανάληψη λέξεων στο μυαλό, «εξουδετερωτικές» σκέψεις, νοερή ανασκόπηση, αποφυγή καταστάσεων.[3]
Σημαίνει κάτι για μένα αν έχω ενοχλητικές σκέψεις βλάβης;
Σχεδόν όλοι έχουν κάποια στιγμή δυσάρεστες ή ανεπιθύμητες σκέψεις. Το NHS σημειώνει ότι το να έχετε βίαιες ή ενοχλητικές σκέψεις δεν σημαίνει ότι θα τις πραγματοποιήσετε.[3] Στην ΙΨΔ ενοχλούν ακριβώς επειδή συγκρούονται με τις αξίες σας.
Υπάρχει αξιόπιστο τεστ ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής online;
Τα κλινικά ερωτηματολόγια χρειάζονται επαγγελματική ερμηνεία, και κανένα online τεστ δεν δίνει διάγνωση. Οι ερωτήσεις αναστοχασμού σε αυτόν τον οδηγό σας βοηθούν να δείτε αν αξίζει να ζητήσετε αξιολόγηση.
Η ΙΨΔ αντιμετωπίζεται χωρίς φάρμακα;
Για ήπια έως μέτρια ΙΨΔ, η NICE προτείνει την ψυχοθεραπεία με έκθεση και πρόληψη αντίδρασης ως επιλογή από μόνη της, ενώ για σοβαρή επιβάρυνση προτείνει συνδυασμό με φάρμακα.[6] Η απόφαση για φαρμακευτική αγωγή ανήκει στον γιατρό.
Πώς κλείνω μια πρώτη συνεδρία;
Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγετε διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνετε online. Η πρώτη συνεδρία κοστίζει 45 € για 45 λεπτά· δείτε όλες τις τιμές.
Χρειάζεστε άμεση βοήθεια;
Αν εσείς ή κάποιος δικός σας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καλέστε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης) ή ΕΚΑΒ 166. Αν έχετε σκέψεις αυτοκτονίας: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.
Βγείτε σταδιακά από τον κύκλο
Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σας, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας. 45 λεπτά, online ή στην Πάτρα.
Κλείστε την πρώτη συνεδρίαΠηγές
- National Institute of Mental Health (NIMH). Obsessive-Compulsive Disorder: When Unwanted Thoughts or Repetitive Behaviors Take Over. 2023. nimh.nih.gov
- NHS. Obsessive compulsive disorder (OCD): Overview. National Health Service (UK), 2023. nhs.uk
- NHS. Obsessive compulsive disorder (OCD): Symptoms. National Health Service (UK), 2023. nhs.uk
- NHS. Obsessive compulsive disorder (OCD): Treatment. National Health Service (UK), 2023. nhs.uk
- MedlinePlus. Obsessive-compulsive disorder. U.S. National Library of Medicine, 2026. medlineplus.gov
- NICE. Obsessive-compulsive disorder and body dysmorphic disorder: treatment (CG31). National Institute for Health and Care Excellence, 2005. nice.org.uk
- Stein DJ, Costa DLC, Lochner C, et al. Obsessive-compulsive disorder. Nature Reviews Disease Primers, 2019. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Ruscio AM, Stein DJ, Chiu WT, Kessler RC. The epidemiology of obsessive-compulsive disorder in the National Comorbidity Survey Replication. Molecular Psychiatry, 2010. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- NHS. Body dysmorphic disorder (BDD). National Health Service (UK), 2023. nhs.uk
- NHS. Hoarding disorder. National Health Service (UK), 2026. nhs.uk
- NHS. Health anxiety. National Health Service (UK). nhs.uk
