Σπάζοντας τη σιωπή: η άρνηση των γονέων για την ψυχική υγεία του παιδιού
Γιατί τόσοι γονείς δυσκολεύονται να δουν —ή να παραδεχτούν— ότι το παιδί τους περνά κάτι δύσκολο ψυχικά, και πώς μπορούμε να σπάσουμε αυτή τη σιωπή πριν χαθεί πολύτιμος χρόνος.
- Γράφει η ψυχοθεραπεύτρια Ματίνα Λαδικού
- Τελευταία ενημέρωση: 09/28/2026
«Είναι απλώς μια φάση». «Θα του περάσει όταν μεγαλώσει». «Στην ηλικία του, όλοι έτσι είναι». Φράσεις που, ως γονείς, τις λέμε συχνά με την καλύτερη πρόθεση — για να καθησυχάσουμε τους εαυτούς μας ότι όλα είναι εντάξει. Όμως πίσω από αυτές τις φράσεις κρύβεται μερικές φορές κάτι πιο σύνθετο: η άρνηση να αναγνωρίσουμε ότι το παιδί μας μπορεί να αντιμετωπίζει ένα πραγματικό ζήτημα ψυχικής υγείας.
Η άρνηση αυτή δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι, συχνά, μια αντίδραση προστασίας — από τον φόβο, την ενοχή και το στίγμα. Το πρόβλημα είναι ότι, όσο κι αν προέρχεται από αγάπη, μπορεί να κοστίσει στο παιδί πολύτιμο χρόνο. Παγκοσμίως, εκτιμάται ότι ένας στους επτά εφήβους 10–19 ετών (14,3%) βιώνει κάποια ψυχική διαταραχή, αλλά οι περισσότερες παραμένουν αδιάγνωστες και χωρίς αντιμετώπιση.[1] Αυτό το άρθρο είναι μια προσπάθεια να κατανοήσουμε —χωρίς κρίση— γιατί συμβαίνει η άρνηση και πώς μπορούμε να την ξεπεράσουμε.
Βασικά Σημεία
- Η άρνηση ενός γονιού να δει ένα ζήτημα ψυχικής υγείας στο παιδί του δεν είναι έλλειψη αγάπης — είναι συχνά μια ασπίδα απέναντι στον φόβο, την ενοχή και το στίγμα.
- Παγκοσμίως, περίπου ένας στους επτά εφήβους βιώνει κάποια ψυχική διαταραχή, όμως οι περισσότερες μένουν αδιάγνωστες· η καθυστέρηση συνήθως ριζώνει το πρόβλημα αντί να το λύνει.
- Σημασία δεν έχει ένα μεμονωμένο σημάδι, αλλά μια σταθερή αλλαγή στη διάθεση, τη συμπεριφορά, τον ύπνο ή το σχολείο που επιμένει για εβδομάδες.
- Μπορείτε να κάνετε το πρώτο βήμα χωρίς να έχετε όλες τις απαντήσεις: παρατηρήστε χωρίς να κρίνετε, ανοίξτε διάλογο με ηρεμία και ζητήστε αξιολόγηση από επαγγελματία.
- Αν νιώθετε ανησυχία ή αβεβαιότητα, η συμβουλευτική γονέων μπορεί να σας στηρίξει — online σε όλη την Ελλάδα ή δια ζώσης στην Πάτρα.
Γιατί οι γονείς αρνούνται την ψυχική ασθένεια του παιδιού
Η άρνηση σπάνια είναι συνειδητή απόφαση. Είναι ένας μηχανισμός που μας προστατεύει από συναισθήματα που μοιάζουν αβάσταχτα. Όταν καταλαβαίνουμε από πού πηγάζει, σταματάμε να την αντιμετωπίζουμε ως αποτυχία και αρχίζουμε να την βλέπουμε ως κάτι ανθρώπινο — και ξεπερνήσιμο.
Ενοχή και αυτοκατηγορία
«Τι έκανα λάθος;» Πολλοί γονείς φοβούνται ότι η δυσκολία του παιδιού είναι δική τους ευθύνη. Η άρνηση γίνεται τότε ασπίδα απέναντι σε ένα συναίσθημα ενοχής που δύσκολα αντέχεται.
Στίγμα και ντροπή
Ο φόβος του «τι θα πει ο κόσμος» παραμένει ισχυρός. Το στίγμα αναγνωρίζεται διεθνώς ως βασικό εμπόδιο στην αναζήτηση βοήθειας — επηρεάζει ακόμη και την ετοιμότητα της οικογένειας να μιλήσει.[1]
Φόβος της «ετικέτας»
Η ανησυχία ότι μια διάγνωση θα στιγματίσει το παιδί για πάντα οδηγεί πολλούς γονείς να αποφεύγουν την αξιολόγηση — ενώ στην πραγματικότητα η κατανόηση φέρνει ανακούφιση, όχι ετικέτα.
Δυσκολία αναγνώρισης
Συμπτώματα όπως η ευερεθιστότητα, η απόσυρση ή η σχολική πτώση μοιάζουν με «κανονική» εφηβεία. Όταν τα συμπτώματα διαρκούν χρόνια, γίνονται ακόμη πιο δύσκολα αναγνωρίσιμα ως ζήτημα ψυχικής υγείας.[3]
Η άρνηση δεν σημαίνει ότι αγαπάτε λιγότερο το παιδί σας. Σημαίνει ότι κάποια συναισθήματα είναι, προς το παρόν, πολύ δύσκολα για να τα κοιτάξετε κατάματα.
Το κρυφό κόστος της σιωπής
Όταν αναβάλλουμε να δούμε ένα πρόβλημα, αυτό σπάνια εξαφανίζεται· συνήθως ριζώνει. Μια ευρεία έρευνα σε γονείς έδειξε ότι ο διάμεσος χρόνος μέχρι την παραπομπή σε εξειδικευμένες υπηρεσίες ψυχικής υγείας παιδιών ήταν 5,6 χρόνια, και ότι όσο μεγαλύτερη η διάρκεια των συμπτωμάτων, τόσο περισσότερα τα εμπόδια που ανέφεραν οι γονείς στην αναζήτηση βοήθειας.[3] Με άλλα λόγια, η καθυστέρηση τρέφει την ίδια τη δυσκολία.
Το κόστος αυτής της καθυστέρησης φαίνεται και στα νούμερα της θεραπείας. Στις ΗΠΑ, αν και περίπου το 20% των εφήβων 12–17 ετών βίωσε τουλάχιστον ένα μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο σε έναν χρόνο, λιγότεροι από τους μισούς (περ. 40,6%) έλαβαν κάποια θεραπεία.[2] Πίσω από κάθε ποσοστό κρύβεται ένα παιδί που υπέφερε χωρίς να χρειαζόταν.
Η μη αντιμετώπιση δεν μένει στατική: μπορεί να επηρεάσει τις σχολικές επιδόσεις, τις φιλίες, την αυτοεκτίμηση και τη σχέση γονέα-παιδιού. Η καλή είδηση είναι ότι η έγκαιρη αναγνώριση και υποστήριξη αλλάζει σημαντικά την πορεία — γι' αυτό κάθε βήμα προς την αναγνώριση μετράει.
Σημάδια που αξίζει να προσέξετε
Κανένα μεμονωμένο σημάδι δεν αποτελεί «διάγνωση». Αυτό που μετράει είναι η αλλαγή: κάτι σταθερό και διαρκές που διαφέρει από το συνηθισμένο του παιδιού σας και επιμένει για εβδομάδες. Αν αναγνωρίζετε αρκετά από τα παρακάτω, αξίζει μια κουβέντα με έναν επαγγελματία.
Στο συναίσθημα & τη διάθεση
- Επίμονη θλίψη, κλάμα ή ευερεθιστότητα
- Έντονο άγχος ή φόβοι που το «παραλύουν»
- Αίσθημα ότι «δεν αξίζω» ή απελπισία
Στη συμπεριφορά & την καθημερινότητα
- Απόσυρση από φίλους και αγαπημένες δραστηριότητες
- Πτώση στο σχολείο ή άρνηση να πάει
- Αλλαγές στον ύπνο, την όρεξη ή την ενέργεια
- Σωματικά παράπονα (πονοκέφαλοι, στομαχόπονοι) χωρίς ιατρική αιτία
Πώς να σπάσετε τη σιωπή — πρακτικά βήματα
Το να κινηθείτε δεν σημαίνει να έχετε όλες τις απαντήσεις. Σημαίνει να κάνετε το πρώτο, μικρό βήμα.
1. Παρατηρήστε χωρίς να κρίνετε
Κρατήστε για λίγες εβδομάδες σύντομες σημειώσεις: τι αλλάζει, πότε, πόσο διαρκεί. Τα γεγονότα βοηθούν να ξεπεράσετε το «μήπως υπερβάλλω».
2. Ανοίξτε διάλογο
Μιλήστε με ηρεμία και περιέργεια, όχι με ανάκριση: «Σε προσέχω τελευταία λίγο διαφορετικό. Θέλω να ξέρεις ότι είμαι εδώ.» Η αποδοχή ανοίγει πόρτες που η κριτική κλείνει.
3. Ζητήστε αξιολόγηση
Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας δεν «κολλάει ετικέτες» — βοηθά να καταλάβετε τι συμβαίνει. Η αναγνώριση είναι ανακούφιση, όχι καταδίκη.
Θυμηθείτε ότι η αναζήτηση βοήθειας είναι συχνά μπερδεμένη: γονείς αναφέρουν ως κύρια εμπόδια την έλλειψη πληροφόρησης για το πού να απευθυνθούν (60,3%) και την αίσθηση ότι «δεν τους ακούνε» (59,8%).[3] Αν συναντήσετε κλειστές πόρτες, αυτό δεν σημαίνει ότι κάνετε λάθος — επιμείνετε και αναζητήστε επαγγελματία που σας ακούει πραγματικά.
Ο ρόλος της υποστήριξης του γονέα
Συχνά ξεχνάμε ότι η άρνηση δεν λύνεται με «περισσότερη πληροφορία», αλλά με στήριξη του ίδιου του γονέα. Όταν ένας γονιός νιώσει ότι δεν κατηγορείται, ότι τα συναισθήματά του (φόβος, ενοχή, κούραση) είναι κατανοητά, τότε βρίσκει τον χώρο να δράσει για το παιδί του.
Στο Art of Mind, η συμβουλευτική γονέων δίνει ακριβώς αυτό: έναν χώρο χωρίς κρίση για να κατανοήσετε τι βλέπετε, να μάθετε πώς να επικοινωνείτε με το παιδί σας και να αποφασίσετε τα επόμενα βήματα με σιγουριά. Όταν το ζήτημα αφορά εφήβους, η συμβουλευτική εφήβων προσφέρει στο ίδιο το παιδί έναν ασφαλή χώρο έκφρασης. Για το ευρύτερο πλαίσιο της θεραπευτικής διαδικασίας, μπορείτε να δείτε τι είναι η ψυχοθεραπεία και πώς λειτουργεί.
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα ή, εναλλακτικά, δια ζώσης στην Πάτρα. Η διαθέσιμη έρευνα είναι καθησυχαστική: συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις δεν βρίσκουν σημαντική διαφορά αποτελεσματικότητας ανάμεσα στη θεραπεία μέσω βιντεοκλήσης και τη δια ζώσης.[4]
Συχνές ερωτήσεις
Μήπως απλώς υπερβάλλω ως γονιός;
Η ανησυχία είναι φυσιολογική και το να ρωτήσετε δεν σημαίνει ότι υπερβάλλετε. Το κριτήριο είναι η διάρκεια και η επίδραση: αν μια αλλαγή επιμένει για εβδομάδες και επηρεάζει το σχολείο, τις σχέσεις ή τη διάθεση, αξίζει μια αξιολόγηση. Καλύτερα να ρωτήσετε νωρίς παρά να περιμένετε.
Δεν θα «στιγματίσει» το παιδί μια διάγνωση;
Η κατανόηση του τι συμβαίνει είναι ανακούφιση, όχι ετικέτα. Ένας επαγγελματίας βοηθά εσάς και το παιδί να δώσετε νόημα στα συναισθήματα και να βρείτε εργαλεία. Το πραγματικό στίγμα τρέφεται από τη σιωπή, όχι από την αναγνώριση.
Το παιδί μου αρνείται να μιλήσει. Τι κάνω;
Πολλά παιδιά και έφηβοι διστάζουν στην αρχή. Μπορείτε να ξεκινήσετε εσείς, μέσα από συμβουλευτική γονέων, ώστε να μάθετε πώς να ανοίξετε τον διάλογο και να δημιουργήσετε ασφάλεια. Συχνά, όταν ο γονιός αλλάζει στάση, το παιδί ανοίγεται σταδιακά.
Τι δείχνουν τα διαθέσιμα δεδομένα για την online μορφή;
Ναι. Η διαθέσιμη έρευνα δείχνει αποτελεσματικότητα αντίστοιχη με τη δια ζώσης για το άγχος και την κατάθλιψη.[4] Τα αποτελέσματα διαφέρουν από άτομο σε άτομο.
Πώς κλείνω ραντεβού;
Ακολουθήστε τον σύνδεσμο online κράτησης και δείτε τις επιλογές που εμφανίζονται στο σύστημα. Οι λεπτομέρειες της συνεδρίας επιβεβαιώνονται μέσα από τη διαδικασία κράτησης.
Πότε αξίζει να ζητήσω επαγγελματική υποστήριξη;
Όταν η δυσκολία επιμένει, επηρεάζει ύπνο, εργασία, σχέσεις ή καθημερινή λειτουργικότητα, ή όταν οι προσπάθειες αυτοβοήθειας δεν αρκούν, μια πρώτη συνεδρία μπορεί να βοηθήσει να αποσαφηνίσετε τι χρειάζεστε.
Δεν χρειάζεται να το αντιμετωπίσετε μόνοι σας
Αν νιώθετε ανησυχία ή αβεβαιότητα για το παιδί σας, μια συνεδρία μπορεί να σας δώσει καθαρότητα και τα επόμενα βήματα. Επιλέξτε ημέρα και ώρα που σας βολεύει και κλείστε online το πρώτο σας ραντεβού.
Κλείστε ραντεβού onlineΠηγές
- World Health Organization. Mental health of adolescents (Fact sheet), 2024. who.int
- National Institute of Mental Health (NIMH). Major Depression — Statistics (Adolescents). nimh.nih.gov
- Hansen AS, Telléus GK, Mohr-Jensen C, Lauritsen MB. Parent-perceived barriers to accessing services for their child's mental health problems. Child and Adolescent Psychiatry and Mental Health, 2021. ncbi.nlm.nih.gov
- Shaker AA, et al. Psychiatric Treatment Conducted via Telemedicine Versus In-Person Modality in PTSD, Mood and Anxiety Disorders: Systematic Review and Meta-Analysis. JMIR Mental Health, 2023. mental.jmir.org
Online ή στην Πάτρα
Βιντεοκλήση μέσω Google Meet, στα ελληνικά, από όπου κι αν βρίσκεσαι. Ή δια ζώσης στο κέντρο μας, Κορίνθου 288.
45 € / 45 λεπτά
Επιλέγεις ώρα και πληρώνεις online · Δωρεάν ακύρωση έως 24 ώρες πριν.
Σχετικά με τον/τη συγγραφέα
Η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια και ιδρύτρια του Art of Mind (από το 2019), βοηθά ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το άγχος, την κατάθλιψη και τις μεταβατικές φάσεις της ζωής, με μια ζεστή, ολιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση. Συνδυάζει τρεις μεθόδους — Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση, Συνθετική Συμβουλευτική και NLP — προσαρμοσμένες στον κάθε άνθρωπο. Οι συνεδρίες γίνονται δια ζώσης στην Πάτρα ή online, στα ελληνικά, σε όλη την Ελλάδα και σε Έλληνες του εξωτερικού.
Σπουδές & Πιστοποιήσεις:
✔ Σπουδές Ψυχολογίας — BSc (Hons) Ψυχολογίας, Oxford Brookes University (αποφοίτηση 2027)
✔ Πτυχίο Κοινωνιολογίας & MSc Εγκληματολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
✔ Advanced Practitioner Diploma στην Κλινική Υπνοθεραπεία & Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία
✔ Certified NLP Practitioner, NLP University, Santa Cruz, California
✔ Diploma στη Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας & στην Παιδική Ψυχική Υγεία / Παιγνιοθεραπεία
✔ Περαιτέρω εξειδικεύσεις (Πάντειο, ΕΚΠΑ, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) σε θέματα ψυχικής υγείας & συμβουλευτικής
Έτοιμοι για ένα νέο ξεκίνημα; Κλείστε το ραντεβού σας σήμερα.
Η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια και ιδρύτρια του Art of Mind (από το 2019), βοηθά ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το άγχος, την κατάθλιψη και τις μεταβατικές φάσεις της ζωής, με μια ζεστή, ολιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση. Συνδυάζει τρεις μεθόδους — Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση, Συνθετική Συμβουλευτική και NLP — προσαρμοσμένες στον κάθε άνθρωπο. Οι συνεδρίες γίνονται δια ζώσης στην Πάτρα ή online, στα ελληνικά, σε όλη την Ελλάδα και σε Έλληνες του εξωτερικού.
Σπουδές & Πιστοποιήσεις:
✔ Σπουδές Ψυχολογίας — BSc (Hons) Ψυχολογίας, Oxford Brookes University (αποφοίτηση 2027)
✔ Πτυχίο Κοινωνιολογίας & MSc Εγκληματολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
✔ Advanced Practitioner Diploma στην Κλινική Υπνοθεραπεία & Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία
✔ Certified NLP Practitioner, NLP University, Santa Cruz, California
✔ Diploma στη Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας & στην Παιδική Ψυχική Υγεία / Παιγνιοθεραπεία
✔ Περαιτέρω εξειδικεύσεις (Πάντειο, ΕΚΠΑ, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) σε θέματα ψυχικής υγείας & συμβουλευτικής
Έτοιμοι για ένα νέο ξεκίνημα; Κλείστε το ραντεβού σας σήμερα.
