«Καταθλιπτικό επεισόδιο» και «μείζων κατάθλιψη» είναι όροι που ακούτε συχνά από γιατρούς ή διαβάζετε σε μια γνωμάτευση, χωρίς πάντα να εξηγείται τι σημαίνουν. Με απλά λόγια, επεισόδιο είναι μια περίοδος, με αρχή και (συνήθως) τέλος, κατά την οποία η κατάθλιψη είναι παρούσα με συγκεκριμένα συμπτώματα και για συγκεκριμένο διάστημα. Η λέξη «επεισόδιο» έχει και κάτι ενθαρρυντικό: περιγράφει κάτι που έχει διάρκεια και μπορεί να υποχωρήσει, όχι ένα μόνιμο χαρακτηριστικό του ανθρώπου.
Σε αυτό το άρθρο εξηγούμε τα κριτήρια με καθημερινές λέξεις, τι σημαίνει ήπιο, μέτριο ή σοβαρό επεισόδιο, πόσο διαρκεί συνήθως ένα καταθλιπτικό επεισόδιο σύμφωνα με την έρευνα, γιατί μπορεί να ξαναέρθει και πώς προστατεύεστε, και πότε χρειάζεται γιατρός. Ένα σημαντικό σημείο από την αρχή: το άρθρο δεν κάνει διάγνωση. Μόνο ειδικός θέτει διάγνωση, μετά από αξιολόγηση.
Βασικά Σημεία
- Καταθλιπτικό επεισόδιο σημαίνει πεσμένη διάθεση ή απώλεια ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα, για τουλάχιστον δύο εβδομάδες, μαζί με άλλα συμπτώματα.
- Η βαρύτητα (ήπιο, μέτριο, σοβαρό) εξαρτάται από τον αριθμό και την ένταση των συμπτωμάτων και από την επίδραση στη ζωή σας.
- Σε έρευνα του γενικού πληθυσμού, η διάμεση διάρκεια ενός επεισοδίου ήταν 3 μήνες, αλλά περίπου 1 στους 5 δεν είχε αναρρώσει στα 2 χρόνια.
- Το επεισόδιο μπορεί να επανέλθει· τα προηγούμενα επεισόδια και τα συμπτώματα που «μένουν» αυξάνουν τον κίνδυνο, και υπάρχουν τρόποι πρόληψης.
- Η ψυχοθεραπεία στέκεται από μόνη της ως θεραπευτική επιλογή· τα φάρμακα, όπου χρειάζονται, είναι απόφαση γιατρού.
Τι είναι το καταθλιπτικό επεισόδιο (μείζων κατάθλιψη)
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας περιγράφει ότι, σε ένα καταθλιπτικό επεισόδιο, ο άνθρωπος βιώνει πεσμένη διάθεση ή απώλεια ευχαρίστησης ή ενδιαφέροντος για δραστηριότητες, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα, για τουλάχιστον δύο εβδομάδες.[1] Ο ίδιος οργανισμός σημειώνει ότι η κατάθλιψη είναι διαφορετική από τις συνηθισμένες αλλαγές της διάθεσης και τα συναισθήματα της καθημερινής ζωής.[1] Αν δεν είστε σίγουροι αν αυτό που ζείτε είναι θλίψη ή κάτι περισσότερο, διαβάστε το άρθρο θλίψη, μελαγχολία ή κατάθλιψη.
Ο όρος «μείζων κατάθλιψη» (ή «μείζων καταθλιπτική διαταραχή») χρησιμοποιείται στην κλινική πράξη για την κατάθλιψη που εκδηλώνεται με τέτοια επεισόδια. Όταν κάποιος έχει ζήσει τουλάχιστον δύο καταθλιπτικά επεισόδια, ο ΠΟΥ μιλά για υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή.[1] Υπάρχουν και άλλες μορφές: η χαμηλή διάθεση που κρατά χρόνια με ηπιότερη ένταση περιγράφεται ως δυσθυμία, ενώ η κατάθλιψη μετά τον τοκετό έχει τη δική της σελίδα, την επιλόχεια κατάθλιψη.
Γιατί χρειάζεται αξιολόγηση και όχι αυτοδιάγνωση
Ορισμένες σωματικές παθήσεις και ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ή να μιμηθούν συμπτώματα κατάθλιψης. Το MedlinePlus αναφέρει, για παράδειγμα, τον υποθυρεοειδισμό και φάρμακα όπως τα στεροειδή ή οι β-αναστολείς, και σημειώνει ότι μπορεί να γίνουν εξετάσεις αίματος και ούρων για να αποκλειστούν άλλες παθήσεις με παρόμοια συμπτώματα.[9] Επίσης, η αξιολόγηση εξετάζει αν στο παρελθόν υπήρξαν και περίοδοι ασυνήθιστα ανεβασμένης διάθεσης ή ενέργειας, γιατί αυτό αλλάζει την εικόνα. Γι' αυτό τη διάγνωση τη θέτει μόνο ειδικός.
Συμπτώματα καταθλιπτικού επεισοδίου: τα κριτήρια με απλά λόγια
Στον πυρήνα βρίσκονται δύο εμπειρίες: η πεσμένη διάθεση και η απώλεια ενδιαφέροντος ή ευχαρίστησης. Γύρω τους, ο ΠΟΥ αναφέρει άλλα συμπτώματα που μπορεί να είναι παρόντα: δυσκολία συγκέντρωσης, υπερβολικές ενοχές ή χαμηλή αυτοεκτίμηση, απελπισία για το μέλλον, σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας, διαταραγμένος ύπνος, αλλαγές στην όρεξη ή το βάρος, έντονη κούραση ή έλλειψη ενέργειας.[1]
Διάθεση και ενδιαφέρον
Λύπη, κενό ή ευερεθιστότητα που δεν φεύγει· τα πράγματα που σας άρεσαν δεν σας «λένε» πια τίποτα. Το NHS αναφέρει την έλλειψη κινήτρου και ενδιαφέροντος και την έλλειψη απόλαυσης από τη ζωή.[2]
Σκέψη και αυτοεικόνα
Δυσκολία συγκέντρωσης και αποφάσεων, αυτοκριτική, ενοχές, αίσθημα ότι είστε βάρος, απελπισία. Σε ορισμένους ανθρώπους, σκέψεις ότι δεν αξίζει να ζουν.[1]
Σώμα και ρυθμός
Ύπνος που δεν ξεκουράζει ή πολύς ύπνος, αλλαγές στην όρεξη, κόπωση, πιο αργές κινήσεις ή ομιλία, πόνοι χωρίς εξήγηση.[2]
Το NHS προτείνει να απευθυνθείτε σε γιατρό αν έχετε συμπτώματα κατάθλιψης το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, κάθε μέρα, για περισσότερες από 2 εβδομάδες.[2] Τα συμπτώματα αναλύονται εκτενέστερα στον οδηγό για τα συμπτώματα της κατάθλιψης, ενώ για μια πρώτη αυτοαξιολόγηση υπάρχει το τεστ κατάθλιψης PHQ-9.
Χρειάζεστε άμεση βοήθεια;
Οι σκέψεις αυτοκτονίας είναι σύμπτωμα που χρειάζεται φροντίδα τώρα, όχι στο επόμενο ραντεβού. Αν εσείς ή κάποιος δικός σας βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, καλέστε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης) ή ΕΚΑΒ 166. Για σκέψεις αυτοκτονίας: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.
Ήπιο, μέτριο ή σοβαρό καταθλιπτικό επεισόδιο
Κατά τον ΠΟΥ, ένα καταθλιπτικό επεισόδιο χαρακτηρίζεται ήπιο, μέτριο ή σοβαρό ανάλογα με τον αριθμό και την ένταση των συμπτωμάτων και με την επίδραση στη λειτουργικότητα του ανθρώπου.[1] Το NHS περιγράφει τα ίδια κριτήρια: πόσο συχνά και πόσο έντονα εμφανίζονται τα συμπτώματα, πόσο διαρκεί η κατάθλιψη και πόσο επηρεάζει την καθημερινή ζωή. Σημειώνει επίσης ότι λίγοι άνθρωποι με σοβαρή κατάθλιψη μπορεί να έχουν και ψυχωσικά συμπτώματα.[2]
Η βρετανική κατευθυντήρια οδηγία NICE NG222 απλοποιεί την ταξινόμηση σε δύο ομάδες για τις αποφάσεις θεραπείας:[3]
| Κατηγορία (NICE NG222) | Τι περιλαμβάνει | Ενδεικτικό όριο | Παραδείγματα επιλογών |
|---|---|---|---|
| Λιγότερο σοβαρή κατάθλιψη | Υποκλινική και ήπια κατάθλιψη | PHQ-9 κάτω από 16 | Καθοδηγούμενη αυτοβοήθεια, ομαδική ή ατομική ψυχοθεραπεία, συμπεριφορική ενεργοποίηση, συμβουλευτική, ενεργητική παρακολούθηση για όσους δεν θέλουν θεραπεία |
| Πιο σοβαρή κατάθλιψη | Μέτρια και σοβαρή κατάθλιψη | PHQ-9 16 και πάνω | Ατομική ψυχοθεραπεία, συμπεριφορική ενεργοποίηση, συμβουλευτική, αντικαταθλιπτικό ή συνδυασμός, ανάλογα με τις ανάγκες και την επιλογή του ανθρώπου |
Το NICE τονίζει ότι η επιλογή θεραπείας είναι κοινή απόφαση, που λαμβάνει υπόψη τις προτιμήσεις του ανθρώπου, και ότι όλες οι επιλογές του αντίστοιχου πίνακα για την πιο σοβαρή κατάθλιψη μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρώτη γραμμή.[3] Ένα σκορ σε ερωτηματολόγιο είναι ένδειξη, όχι διάγνωση· τη βαρύτητα την εκτιμά ο ειδικός στη συνολική αξιολόγηση.
Πόσο διαρκεί ένα καταθλιπτικό επεισόδιο
Η διάρκεια διαφέρει πολύ από άνθρωπο σε άνθρωπο. Στη μεγάλη ολλανδική μελέτη NEMESIS, που παρακολούθησε ενήλικες του γενικού πληθυσμού με νέο επεισόδιο μείζονος κατάθλιψης, η διάμεση διάρκεια ήταν 3 μήνες: το 50% είχε αναρρώσει μέσα σε 3 μήνες, το 63% μέσα σε 6, το 76% μέσα σε 12, ενώ σχεδόν το 20% δεν είχε αναρρώσει στους 24 μήνες. Η μεγαλύτερη βαρύτητα και η συνύπαρξη δυσθυμίας συνδέονταν με μεγαλύτερη διάρκεια.[4] Οι ερευνητές σημειώνουν ότι, παρότι οι μισοί ανάρρωσαν γρήγορα, ο κίνδυνος χρονιότητας ήταν σημαντικός, κάτι που υπογραμμίζει την ανάγκη έγκαιρης αναγνώρισης και θεραπείας.[4]
Και χωρίς θεραπεία;
Συστηματική ανασκόπηση των Whiteford και συνεργατών εκτίμησε ότι, σε ενήλικες από την πρωτοβάθμια φροντίδα, περίπου 23% των περιπτώσεων κατάθλιψης χωρίς θεραπεία υποχωρούν μέσα σε 3 μήνες, 32% μέσα σε 6 μήνες και 53% μέσα σε 12 μήνες.[5] Οι ίδιοι οι συγγραφείς επισημαίνουν ότι τα δείγματα αφορούσαν κυρίως ήπιες έως μέτριες περιπτώσεις και ότι τα συμπεράσματα μπορεί να μην ισχύουν για πιο σοβαρή κατάθλιψη.[5]
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Ότι ένα επεισόδιο μπορεί να υποχωρήσει, αλλά για πολλούς ανθρώπους η αναμονή σημαίνει μήνες ταλαιπωρίας και, για ένα μέρος, χρόνια πορεία. Γι' αυτό η NICE προβλέπει, ακόμη και για όσους με λιγότερο σοβαρή κατάθλιψη δεν θέλουν θεραπεία, νέα αξιολόγηση συνήθως μέσα σε 2 έως 4 εβδομάδες.[3] Για το πόσο κρατά συνήθως η ίδια η θεραπεία, δείτε το άρθρο πόσο διαρκεί η ψυχοθεραπεία.
Υποτροπή: γιατί το επεισόδιο μπορεί να ξαναέρθει
Η κατάθλιψη μπορεί να επανέλθει μετά την ανάρρωση, και αυτό δεν σημαίνει αποτυχία. Σε συστηματική ανασκόπηση των Hardeveld και συνεργατών, η υποτροπή ήταν συχνή σε ανθρώπους που παρακολουθούνταν σε εξειδικευμένες υπηρεσίες ψυχικής υγείας (60% μετά από 5 χρόνια, 67% μετά από 10 και 85% μετά από 15 χρόνια) και φαινόταν χαμηλότερη στον γενικό πληθυσμό (35% μετά από 15 χρόνια). Οι σημαντικότεροι προγνωστικοί παράγοντες ήταν ο αριθμός των προηγούμενων επεισοδίων και τα υπολειπόμενα, υποκλινικά συμπτώματα.[6]
Πώς προστατεύεστε από ένα νέο επεισόδιο
Το NICE περιγράφει τι περιλαμβάνει η δουλειά πρόληψης της υποτροπής:[3]
- ανασκόπηση όσων μάθατε στη θεραπεία και όσων βοήθησαν·
- συγκεκριμένο σχέδιο για να διατηρηθεί η πρόοδος και να συνεχιστούν οι χρήσιμες στρατηγικές·
- αναγνώριση των στρεσογόνων καταστάσεων, των πυροδοτών και των πρώιμων σημαδιών (όπως άγχος ή κακός ύπνος) και των μη βοηθητικών συμπεριφορών (όπως αποφυγή ή μηρυκασμός σκέψεων)·
- λεπτομερές σχέδιο για το τι κάνετε αν εμφανιστούν ξανά.
Για ανθρώπους με υψηλότερο κίνδυνο υποτροπής, το NICE αναφέρει ως επιλογές τη συνέχιση της ψυχοθεραπείας, ομαδική γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία ή γνωσιακή θεραπεία βασισμένη στην ενσυνειδητότητα (MBCT), συνήθως 8 συνεδρίες σε 2 έως 3 μήνες, ή τη συνέχιση του αντικαταθλιπτικού όταν η ανάρρωση επιτεύχθηκε με αυτό.[3] Μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων 9 μελετών με 1.258 ασθενείς βρήκε ότι η MBCT μείωσε τον κίνδυνο υποτροπής μέσα σε 60 εβδομάδες σε σύγκριση με όσους δεν την έκαναν, αλλά και σε σύγκριση με άλλες ενεργές θεραπείες.[7]
Μην αλλάζετε ή διακόπτετε μόνοι σας φαρμακευτική αγωγή· οποιαδήποτε αλλαγή γίνεται με τον γιατρό σας.
Καταθλιπτικό επεισόδιο και φάρμακα: πότε χρειάζεται ψυχίατρος
Δεν χρειάζεται κάθε άνθρωπος με καταθλιπτικό επεισόδιο φάρμακα ή ψυχίατρο. Όπως φαίνεται και στον πίνακα του NICE, υπάρχουν αρκετές ψυχολογικές επιλογές, ιδιαίτερα για τη λιγότερο σοβαρή κατάθλιψη.[3] Υπάρχουν όμως καταστάσεις όπου η ιατρική εκτίμηση είναι απαραίτητη:
- όταν υπάρχει σημαντικός άμεσος κίνδυνος για τον εαυτό ή για άλλους, το NICE προβλέπει επείγουσα παραπομπή σε εξειδικευμένες υπηρεσίες ψυχικής υγείας·[3]
- όταν η κατάθλιψη είναι σοβαρή ή υπάρχουν ψυχωσικά συμπτώματα·[2]
- όταν τα συμπτώματα μπορεί να οφείλονται σε σωματική πάθηση ή σε φάρμακο·[9]
- όταν η κατάσταση δεν βελτιώνεται παρά τη θεραπεία.
Η φαρμακευτική αγωγή είναι απόφαση γιατρού, κατά προτίμηση ψυχιάτρου, μετά από δική του εκτίμηση. Το MedlinePlus σημειώνει ότι η βελτίωση με τη θεραπεία έρχεται συνήθως σε μερικές εβδομάδες.[9] Για όσους προτιμούν να ξεκινήσουν χωρίς φάρμακα, γράψαμε το άρθρο ψυχοθεραπεία χωρίς φάρμακα.
Πώς βοηθά η ψυχοθεραπεία σε ένα καταθλιπτικό επεισόδιο
Η ψυχοθεραπεία έχει ισχυρή τεκμηρίωση για την κατάθλιψη. Η μεγαλύτερη μετα-ανάλυση για τη γνωσιακή-συμπεριφορική θεραπεία, με 409 μελέτες και 52.702 ασθενείς, βρήκε μέτρια έως μεγάλα αποτελέσματα σε σύγκριση με τη συνήθη φροντίδα ή τη λίστα αναμονής, ενώ δεν έδειξε καθαρή υπεροχή της έναντι άλλων ψυχοθεραπειών· σε βάθος χρόνου φάνηκε πιο αποτελεσματική από τη φαρμακευτική αγωγή μόνη της.[8] Το NICE απαριθμεί πολλές ψυχολογικές επιλογές, ανάμεσά τους τη συμπεριφορική ενεργοποίηση, τη διαπροσωπική ψυχοθεραπεία, τη συμβουλευτική και τη βραχεία ψυχοδυναμική ψυχοθεραπεία.[3]
Σε ένα επεισόδιο, η δουλειά έχει συνήθως δύο σκέλη. Το πρώτο είναι να ανακουφιστεί το «τώρα»: σταθεροποίηση του ρυθμού της ημέρας, του ύπνου και της δραστηριότητας, μείωση της αυτοκριτικής, μικρά βήματα επαφής με ανθρώπους. Το δεύτερο είναι να κατανοηθεί τι οδήγησε στο επεισόδιο και τι κρατά τον άνθρωπο ευάλωτο, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπής. Πώς φαίνεται η πρόοδος στην πράξη το περιγράφουμε στο άρθρο σημάδια ότι η ψυχοθεραπεία δουλεύει.
Πώς βοηθάμε με το καταθλιπτικό επεισόδιο στο Art of Mind
Η πρώτη συνεδρία στο Art of Mind είναι κλινική: παίρνουμε το ιστορικό σας, συμπεριλαμβανομένων τυχόν προηγούμενων επεισοδίων, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση της διάθεσης, του ύπνου, της ενέργειας και του κινδύνου, και σχεδιάζουμε μαζί ένα πλάνο συνεργασίας. Αν η εικόνα δείχνει ότι χρειάζεται και ιατρική εκτίμηση, το συζητάμε ανοιχτά από την αρχή. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως η συμπεριφορική ενεργοποίηση με μικρά, σταδιακά βήματα και ένα γραπτό σχέδιο πρόληψης της υποτροπής.
Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση
Μια βραχεία, ολιστική προσέγγιση που δουλεύει με τη σκέψη, το συναίσθημα και το σώμα, και με τις ρίζες της δυσκολίας, όχι μόνο με τα συμπτώματα. Η βαθιά χαλάρωση της κλινικής ύπνωσης, ως εργαλείο μέσα στη μέθοδο, βοηθά πολλούς ανθρώπους να ξαναβρούν ηρεμία και επαφή με τον εαυτό. Η μέθοδος
Συνθετική Συμβουλευτική
Εξατομικευμένη, δομημένη υποστήριξη με εφαρμόσιμα εργαλεία: ρυθμός ημέρας, οργάνωση μετά από μια περίοδο απόσυρσης, αποφάσεις και όρια στη δουλειά και τις σχέσεις, αναγνώριση πρώιμων σημαδιών. Η μέθοδος
Online ή στην Πάτρα
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού ή δια ζώσης στον χώρο μας στην Πάτρα, Κορίνθου 288. Δείτε και την online θεραπεία για την κατάθλιψη.
Μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών βρήκε ότι η ψυχοθεραπεία μέσω βίντεο είναι περίπου εξίσου αποτελεσματική με τη δια ζώσης για τη μείωση των καταθλιπτικών συμπτωμάτων.[10] Για όσα αφορούν την κατάθλιψη συνολικά, δείτε τη σελίδα κατάθλιψη: συμπτώματα και αντιμετώπιση. Τα αποτελέσματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο· επανεξετάζουμε τακτικά μαζί σας την πορεία.
Συχνές ερωτήσεις
Τι είναι το καταθλιπτικό επεισόδιο;
Είναι μια περίοδος τουλάχιστον δύο εβδομάδων με πεσμένη διάθεση ή απώλεια ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης, το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, σχεδόν κάθε μέρα, μαζί με άλλα συμπτώματα όπως κόπωση, διαταραχές ύπνου, ενοχές και δυσκολία συγκέντρωσης.[1] Τη διάγνωση τη θέτει μόνο ειδικός.
Πόσο διαρκεί ένα καταθλιπτικό επεισόδιο;
Διαφέρει. Σε μελέτη του γενικού πληθυσμού η διάμεση διάρκεια ήταν 3 μήνες, αλλά σχεδόν το 20% δεν είχε αναρρώσει στους 24 μήνες· η μεγαλύτερη βαρύτητα συνδεόταν με μεγαλύτερη διάρκεια.[4]
Ποια η διαφορά ανάμεσα σε καταθλιπτικό επεισόδιο και μείζονα κατάθλιψη;
Το επεισόδιο είναι η περίοδος με τα συμπτώματα. Ο όρος «μείζων κατάθλιψη» περιγράφει την κατάσταση που εκδηλώνεται με τέτοια επεισόδια· όταν έχουν υπάρξει τουλάχιστον δύο, ο ΠΟΥ μιλά για υποτροπιάζουσα καταθλιπτική διαταραχή.[1]
Θα ξαναπάθω κατάθλιψη;
Δεν μπορεί να το προβλέψει κανείς με βεβαιότητα. Ο κίνδυνος αυξάνεται με τον αριθμό των προηγούμενων επεισοδίων και όταν μένουν υπολειπόμενα συμπτώματα,[6] και μειώνεται με στοχευμένη πρόληψη υποτροπής, όπως ένα σχέδιο πρώιμων σημαδιών ή η MBCT.[7]
Χρειάζομαι οπωσδήποτε φάρμακα για ένα καταθλιπτικό επεισόδιο;
Όχι οπωσδήποτε. Το NICE περιγράφει πολλές ψυχολογικές επιλογές και τονίζει την κοινή απόφαση με βάση τις προτιμήσεις του ανθρώπου.[3] Το αν χρειάζεστε φάρμακα το αποφασίζει γιατρός· η ψυχοθεραπεία στέκεται από μόνη της ως θεραπευτική επιλογή.
Πώς κλείνω μια πρώτη συνεδρία;
Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγετε διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνετε online. Η πρώτη συνεδρία κοστίζει 45 € για 45 λεπτά· δείτε όλες τις τιμές.
Ένα επεισόδιο δεν είναι ο ορισμός σας
Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σας, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας, με στόχο και την ανακούφιση και την πρόληψη. 45 λεπτά, online ή στην Πάτρα.
Κλείστε την πρώτη συνεδρίαΠηγές
- World Health Organization. Depressive disorder (depression) (Fact sheet). WHO, 2026. who.int
- NHS. Depression in adults: Symptoms. National Health Service (UK), 2023. nhs.uk
- NICE. Depression in adults: treatment and management (NG222). National Institute for Health and Care Excellence, 2022. nice.org.uk
- Spijker J, de Graaf R, Bijl RV, Beekman AT, Ormel J, Nolen WA. Duration of major depressive episodes in the general population: results from The Netherlands Mental Health Survey and Incidence Study (NEMESIS). British Journal of Psychiatry, 2002;181:208-213. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Whiteford HA, Harris MG, McKeon G, Baxter A, Pennell C, Barendregt JJ, Wang J. Estimating remission from untreated major depression: a systematic review and meta-analysis. Psychological Medicine, 2013;43(8):1569-1585. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Hardeveld F, Spijker J, De Graaf R, Nolen WA, Beekman AT. Prevalence and predictors of recurrence of major depressive disorder in the adult population. Acta Psychiatrica Scandinavica, 2010;122(3):184-191. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Kuyken W, Warren FC, Taylor RS, et al. Efficacy of Mindfulness-Based Cognitive Therapy in Prevention of Depressive Relapse: An Individual Patient Data Meta-analysis From Randomized Trials. JAMA Psychiatry, 2016;73(6):565-574. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Cuijpers P, Miguel C, Harrer M, Plessen CY, Ciharova M, Ebert D, Karyotaki E. Cognitive behavior therapy vs. control conditions, other psychotherapies, pharmacotherapies and combined treatment for depression: a comprehensive meta-analysis including 409 trials with 52,702 patients. World Psychiatry, 2023;22(1):105-115. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- MedlinePlus. Major depression. U.S. National Library of Medicine. medlineplus.gov
- Giovanetti AK, Punt SEW, Nelson EL, Ilardi SS. Teletherapy Versus In-Person Psychotherapy for Depression: A Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Telemedicine and e-Health, 2022;28(8):1077-1089. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
