Ρωτάς «τι έχεις;» και η απάντηση είναι ένα ξερό «τίποτα, καλά είμαι», ενώ η πόρτα κλείνει λίγο πιο δυνατά απ' ό,τι συνήθως. Ή ζητάς κάτι από έναν συνάδελφο, εκείνος συμφωνεί πρόθυμα, και μετά το «ξεχνά» ξανά και ξανά. Ή, ίσως, αναγνωρίζεις τον εαυτό σου στην άλλη πλευρά: λες «ναι» ενώ θέλεις να πεις «όχι», και ύστερα αργείς, σιωπάς ή πετάς ένα ειρωνικό σχόλιο. Όταν ο θυμός ή η δυσαρέσκεια δεν λέγονται ανοιχτά αλλά βγαίνουν πλάγια, μιλάμε για παθητική επιθετικότητα. Δεν είναι «κακία» ούτε ελάττωμα χαρακτήρα· είναι συνήθως ένας τρόπος που κάποιος έμαθε για να διαχειρίζεται συναισθήματα που δεν ένιωθε ότι επιτρέπονται.
Μια εικόνα που βοηθά είναι ο θυμός ως αγγελιοφόρος. Ο θυμός φέρνει πάντα ένα μήνυμα: ότι κάτι μας πλήγωσε, ότι ένα όριο παραβιάστηκε, ότι μια ανάγκη έμεινε απαρατήρητη. Στην παθητική επιθετικότητα, ο αγγελιοφόρος δεν μπαίνει από την κεντρική πόρτα· γλιστρά από την πίσω, με σιωπές, καθυστερήσεις και υπονοούμενα, και το μήνυμα φτάνει θολό και πληγωτικό. Σε αυτό το άρθρο εξηγούμε τα σημάδια, πώς μπορείς να απαντάς όταν το ζεις από κάποιον άλλον, τι μπορείς να κάνεις όταν το αναγνωρίζεις σε εσένα, και πού τελειώνει η παθητική επιθετικότητα και αρχίζει κάτι πιο σοβαρό.
Βασικά Σημεία
- Η παθητική επιθετικότητα είναι ένα μοτίβο συμπεριφοράς, η έμμεση έκφραση θυμού ή δυσαρέσκειας, και όχι μια επίσημη διάγνωση που δίνεται σήμερα.
- Συχνά φαίνεται ως σιωπή και μούτρα, «καλά είμαι» με νεύρα, ειρωνεία, σκόπιμη αναβλητικότητα ή «ξεχασμένες» υποχρεώσεις.
- Όταν συμβαίνει γύρω σου, βοηθά να ονομάζεις τη συμπεριφορά ήρεμα, να μιλάς σε πρώτο πρόσωπο και να βάζεις σαφή όρια.
- Όταν το αναγνωρίζεις σε εσένα, η διέξοδος είναι η διεκδίκηση: να λες αυτό που νιώθεις και αυτό που χρειάζεσαι, με σεβασμό και καθαρά.
- Η επίμονη σιωπηλή τιμωρία, οι απειλές και ο έλεγχος σε μια σχέση δεν είναι απλώς «παθητική επιθετικότητα»· μπορεί να είναι μορφή κακοποίησης.
Τι είναι η παθητική επιθετικότητα
Η παθητική επιθετικότητα περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο θυμός, η αντίθεση ή η δυσαρέσκεια εκφράζονται έμμεσα, μέσα από πράξεις ή παραλείψεις, αντί να λέγονται ανοιχτά. Παλαιότερα υπήρχε στα διαγνωστικά εγχειρίδια ως «διαταραχή παθητικοεπιθετικής προσωπικότητας», όμως στο DSM-IV μετονομάστηκε, διευρύνθηκε και μεταφέρθηκε στο παράρτημα, δηλαδή έπαψε να είναι επίσημη διάγνωση.[1][2] Οι ερευνητές συνεχίζουν να τη μελετούν ως έννοια που έχει κλινική σημασία,[1] αλλά για τους περισσότερους ανθρώπους είναι πιο χρήσιμο να τη δούμε ως ένα μοτίβο συμπεριφοράς που εμφανίζεται σε ορισμένες σχέσεις και καταστάσεις, και όχι ως ετικέτα για ολόκληρο τον άνθρωπο.
Ο θυμός δεν φαίνεται πάντα με φωνές. Το NHS σημειώνει ότι ο θυμός μπορεί να φανεί και ως αγνόηση των άλλων ή μούτρα, και ότι κάποιοι άνθρωποι κρύβουν τον θυμό τους και καταλήγουν να τον στρέφουν στον εαυτό τους.[3] Η παθητική επιθετικότητα βρίσκεται ακριβώς σε αυτό το σημείο: ο θυμός δεν εξαφανίζεται, απλώς αλλάζει δρόμο. Για τη συνολική εικόνα του θυμού και των τρόπων που εκφράζεται, δες τη σελίδα για τη διαχείριση θυμού.
Παθητική επιθετικότητα: παραδείγματα και χαρακτηριστικά
Όλοι μας έχουμε φερθεί παθητικοεπιθετικά κάποια στιγμή, ειδικά όταν νιώθαμε κούραση ή αδικία. Αυτό που κάνει τη διαφορά είναι πόσο συχνά συμβαίνει και αν έχει γίνει ο βασικός τρόπος επικοινωνίας σε μια σχέση. Συχνά χαρακτηριστικά είναι:
- Μούτρα και σιωπή αντί για κουβέντα, ενώ είναι φανερό ότι κάτι συμβαίνει.
- «Καλά είμαι», «όπως θέλεις», «δεν πειράζει», με τόνο που λέει το αντίθετο.
- Ειρωνεία και υπονοούμενα, ή αστεία που τσιμπάνε.
- Σκόπιμη αναβλητικότητα ή δουλειά «στο περίπου» σε κάτι που δεν ήθελες να αναλάβεις.
- «Ξεχασμένες» υποσχέσεις που ξεχνιούνται επανειλημμένα.
- Κομπλιμέντα με αγκάθι, όπως «μπράβο, επιτέλους κάτι σωστό».
Ο πίνακας δείχνει, ενδεικτικά, πώς η ίδια ανάγκη μπορεί να εκφραστεί παθητικοεπιθετικά ή διεκδικητικά.
| Κατάσταση | Παθητικοεπιθετική απάντηση | Διεκδικητική απάντηση |
|---|---|---|
| Σε πείραξε ένα σχόλιο | «Τίποτα, καλά είμαι» και σιωπή όλο το βράδυ | «Με πείραξε αυτό που είπες πριν. Μπορούμε να το συζητήσουμε;» |
| Δεν θέλεις να αναλάβεις μια δουλειά | Λες «ναι» και την καθυστερείς ως την τελευταία στιγμή | «Αυτή την εβδομάδα δεν μπορώ. Μπορώ από Δευτέρα.» |
| Νιώθεις ότι κάνεις όλες τις δουλειές του σπιτιού | Πλένεις τα πιάτα με θόρυβο και ειρωνικά σχόλια | «Νιώθω κούραση όταν τα αναλαμβάνω όλα. Θα ήθελα να τα μοιράσουμε.» |
| Ένας φίλος αργεί συνέχεια | «Α, ήρθες; Νόμιζα ότι θα σε περιμέναμε ως το πρωί» | «Όταν αργείς, νιώθω ότι ο χρόνος μου δεν μετράει. Θα ήθελα να μου στέλνεις μήνυμα.» |
| Διαφωνείς με μια απόφαση | «Όπως θέλεις» και μετά δεν συμμετέχεις | «Έχω άλλη γνώμη. Θέλω να την ακούσεις πριν αποφασίσουμε.» |
Γιατί ο θυμός βγαίνει πλάγια
Η παθητική επιθετικότητα σπάνια είναι συνειδητή στρατηγική. Πολύ συχνά πρόκειται για κάτι που μάθαμε νωρίς: ότι ο θυμός «δεν είναι ωραίο πράγμα», ότι η σύγκρουση είναι επικίνδυνη, ότι αν πεις «όχι» θα απογοητεύσεις ή θα χάσεις την αγάπη των άλλων. Αυτό δεν σημαίνει ότι φταίει κάποιος· οι οικογένειες και τα περιβάλλοντα μεταδίδουν τέτοια μηνύματα συχνά χωρίς να το καταλαβαίνουν, προσπαθώντας να κρατήσουν την ηρεμία. Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι ο αγγελιοφόρος του θυμού μαθαίνει να μπαίνει μόνο από την πίσω πόρτα. Συχνά η παθητική επιθετικότητα πάει μαζί με την ανάγκη να ευχαριστείς όλους, το λεγόμενο people pleasing: λες «ναι» για να αποφύγεις τη σύγκρουση, και η δυσαρέσκεια που μαζεύεται βρίσκει άλλη διέξοδο.
Η καταπίεση της έκφρασης των συναισθημάτων έχει κόστος. Σε μια σειρά μελετών, οι άνθρωποι που συνήθιζαν να καταπιέζουν την έκφραση των συναισθημάτων τους βίωναν περισσότερα αρνητικά συναισθήματα, είχαν δυσκολότερες σχέσεις με τους άλλους και χαμηλότερη ευεξία.[4] Κάποιες φορές, επίσης, η δυσκολία δεν είναι μόνο να εκφράσεις τον θυμό αλλά και να καταλάβεις ότι είναι θυμός· αν αυτό σου ακούγεται γνώριμο, ίσως σε αφορά ο οδηγός για την αλεξιθυμία.
Σιωπηλή τιμωρία ή κακοποίηση; Πού είναι το όριο
Ένα απόγευμα με μούτρα μετά από έναν καβγά είναι κάτι πολύ διαφορετικό από μέρες ή εβδομάδες σκόπιμης σιωπής που λειτουργεί ως τιμωρία. Η έρευνα για τον κοινωνικό αποκλεισμό δείχνει ότι το να σε αγνοούν και να σε αποκλείουν προκαλεί πόνο, λύπη και θυμό, και ότι η χρόνια έκθεση σε αυτό μπορεί να εξαντλήσει τις αντοχές σου και να φέρει κατάθλιψη και αίσθηση αδυναμίας.[5] Μια πρόσφατη ανασκόπηση υποστηρίζει ότι η επίμονη σιωπηλή τιμωρία, το «πάγωμα» και η συναισθηματική απόσυρση μέσα σε μια σχέση ζευγαριού μπορούν να αποτελούν μορφή ψυχολογικής βίας, ιδιαίτερα όταν συνδυάζονται με έλεγχο που απομονώνει τον άνθρωπο από τη στήριξη των άλλων.[6]
Αν φοβάσαι. Αν η σιωπή χρησιμοποιείται για να σε τιμωρεί ή να σε ελέγχει, αν υπάρχουν απειλές, ταπεινώσεις, έλεγχος των χρημάτων, του κινητού ή των επαφών σου, ή αν φοβάσαι τις αντιδράσεις του συντρόφου σου, αυτό δεν είναι ένα πρόβλημα επικοινωνίας που λύνεται με καλύτερα «εγώ» μηνύματα. Διάβασε τον οδηγό μας για την ενδοοικογενειακή βία και, αν κινδυνεύεις άμεσα, κάλεσε το 112. Οι τεχνικές αυτού του άρθρου απευθύνονται σε σχέσεις όπου νιώθεις ότι μπορείς να μιλήσεις χωρίς φόβο.
Πώς αντιμετωπίζω κάποιον που συμπεριφέρεται παθητικοεπιθετικά
Όταν ζεις την παθητική επιθετικότητα από τον σύντροφο, έναν συνάδελφο ή κάποιο μέλος της οικογένειας, η πρώτη αντίδραση είναι συνήθως να απαντήσεις με τον ίδιο τρόπο ή να «μαντεύεις» συνεχώς τι έχει ο άλλος. Και τα δύο σε εξαντλούν. Τα βήματα που ακολουθούν βοηθούν να φέρεις τον αγγελιοφόρο στην κεντρική πόρτα.
1. Ονόμασε τη συμπεριφορά, όχι τον άνθρωπο
Περίγραψε αυτό που βλέπεις, ήρεμα και συγκεκριμένα, χωρίς ετικέτες για τον χαρακτήρα του άλλου. Η ετικέτα φέρνει άμυνα· η περιγραφή ανοίγει κουβέντα. Για παράδειγμα: «Βλέπω ότι από το μεσημέρι δεν μιλάμε πολύ, και η πόρτα έκλεισε λίγο δυνατά πριν. Αναρωτιέμαι αν σε πείραξε κάτι.»
2. Μίλα σε πρώτο πρόσωπο
Το «εγώ» μήνυμα έχει τη μορφή: «Νιώθω … όταν … επειδή … Θα ήθελα …». Μιλάς για το πώς σε επηρεάζει η συμπεριφορά, όχι για το τι «είναι» ο άλλος. Περισσότερα εργαλεία θα βρεις στον οδηγό για τις δεξιότητες επικοινωνίας.
3. Κάλεσε σε ευθύ λόγο, χωρίς πίεση
Δείξε ότι η ειλικρίνεια είναι ευπρόσδεκτη: «Αν διαφωνείς, θέλω να το ακούσω. Δεν θα θυμώσω που μου το λες.» Αν η απάντηση είναι «τίποτα», μην επιμένεις εκείνη τη στιγμή· άφησε την πόρτα ανοιχτή για αργότερα.
4. Βάλε σαφή όρια και κράτα τα
Αν μια υποχρέωση «ξεχνιέται» συνεχώς, συμφωνήστε σε κάτι συγκεκριμένο, με ημερομηνία, και πες ήρεμα τι θα κάνεις εσύ αν δεν γίνει. Το όριο είναι δική σου πράξη, όχι απαίτηση από τον άλλον. Δες και τον οδηγό για το πώς να βάζεις όρια στις σχέσεις.
Έτοιμη φράση: «Όταν μου λες ότι είσαι καλά αλλά μετά δεν μου μιλάς για ώρες, νιώθω μπέρδεμα και απόσταση ανάμεσά μας, γιατί δεν ξέρω τι συμβαίνει. Θα ήθελα, όταν κάτι σε πειράζει, να μου το λες, ακόμη κι αν είναι δύσκολο. Θα σε ακούσω.»
Γιατί βοηθά: η ήρεμη περιγραφή και το πρώτο πρόσωπο μειώνουν την ανάγκη του άλλου να αμυνθεί και δείχνουν ότι η ευθεία έκφραση είναι ασφαλέστερη από την πλάγια. Αν η πρώτη προσπάθεια δεν πάει καλά, δεν πειράζει· τα μοτίβα αλλάζουν με επανάληψη.
Όταν αναγνωρίζεις την παθητική επιθετικότητα στον εαυτό σου
Το να το αναγνωρίσεις σε εσένα χρειάζεται θάρρος, και είναι ήδη το πρώτο βήμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι «κακό» μέσα σου· απλώς ο θυμός σου έμαθε να βγαίνει από την πίσω πόρτα. Η διέξοδος είναι η διεκδίκηση: να λες αυτό που νιώθεις και αυτό που χρειάζεσαι, καθαρά και με σεβασμό, χωρίς να επιτίθεσαι αλλά και χωρίς να εξαφανίζεσαι. Οι τεχνικές που ακολουθούν είναι μικρά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.
Άκου τον αγγελιοφόρο
- Όταν πιάνεις τον εαυτό σου να σιωπά με νεύρα, να αργεί σκόπιμα ή να ειρωνεύεται, σταμάτα για λίγο.
- Ρώτα: «Τι με θύμωσε πραγματικά; Τι μήνυμα φέρνει αυτός ο θυμός;»
- Ψάξε από κάτω: πληγώθηκα, ένιωσα αδικία, ένιωσα ότι δεν μετράω, φοβήθηκα;
Φράση: «Δεν είμαι απλώς εκνευρισμένο άτομο απόψε. Νιώθω ότι δεν με υπολόγισαν.»
Γιατί βοηθά: όταν βάζουμε τα συναισθήματα σε λέξεις, μια μελέτη απεικόνισης του εγκεφάλου έδειξε ότι μειώνεται η αντίδραση της αμυγδαλής σε αρνητικά ερεθίσματα.[7] Αν δεν βρίσκεις αμέσως τη λέξη, δεν πειράζει· το να σταματήσεις είναι ήδη μια αλλαγή.
Το «εγώ» αίτημα
- Γράψε πρώτα τη φράση: «Νιώθω … όταν … επειδή … Θα ήθελα …».
- Κράτα τη σύντομη και συγκεκριμένη, με μία συμπεριφορά και ένα αίτημα.
- Πες τη σε μια ήρεμη στιγμή, όχι στη μέση του καβγά.
Φράση: «Νιώθω πίεση όταν μου ζητάς κάτι την τελευταία στιγμή, γιατί έχω ήδη κανονίσει τη μέρα μου. Θα ήθελα να μου το λες από το πρωί.»
Γιατί βοηθά: το αίτημα δίνει στον άλλον κάτι συγκεκριμένο να κάνει, αντί να μαντεύει από τη σιωπή σου. Αν σου βγει λίγο άγαρμπα, δεν πειράζει· η καθαρότητα μετράει περισσότερο από την τελειότητα.
Κέρδισε χρόνο πριν πεις «ναι»
- Όταν σου ζητούν κάτι και νιώθεις ένα εσωτερικό «όχι», μην απαντάς αμέσως.
- Πες: «Άσε με να το δω και σου απαντώ σε λίγο».
- Αποφάσισε με ηρεμία και απάντησε καθαρά, είτε «ναι» είτε «όχι», είτε «ναι, αλλά με αυτόν τον όρο».
Φράση: «Δεν μπορώ να το αναλάβω αυτή την εβδομάδα. Αν βοηθά, μπορώ να βοηθήσω με ένα μέρος του.»
Γιατί βοηθά: ένα καθαρό «όχι» τώρα σε γλιτώνει από ένα θυμωμένο «ναι» που θα βγει αργότερα ως καθυστέρηση ή γκρίνια. Αν τελικά πεις «ναι» από συνήθεια, δεν πειράζει· σημείωσέ το και δοκίμασε ξανά την επόμενη φορά.
Η μικρή διαφωνία της εβδομάδας
- Διάλεξε μια μικρή, ασφαλή κατάσταση, για παράδειγμα σε ποιο εστιατόριο θα πάτε ή ποια ταινία θα δείτε.
- Πες ανοιχτά την προτίμησή σου, ακόμη κι αν διαφέρει.
- Παρατήρησε τι έγινε: συνήθως πολύ λιγότερα απ' όσα φοβόσουν.
Φράση: «Θα προτιμούσα κάτι άλλο απόψε. Τι λες για…;»
Γιατί βοηθά: η διεκδίκηση είναι δεξιότητα, και οι μικρές, ασφαλείς ευκαιρίες χτίζουν σιγά σιγά την εμπιστοσύνη ότι η ευθεία έκφραση δεν καταστρέφει τις σχέσεις. Αν κάποια φορά δεν τολμήσεις, δεν πειράζει· η επόμενη ευκαιρία έρχεται σύντομα.
Για περισσότερες τεχνικές γύρω από τον θυμό, δες το άρθρο πώς να διαχειριστείς τον θυμό.
Παθητικοεπιθετική συμπεριφορά στο ζευγάρι, στη δουλειά και στην οικογένεια
Στο ζευγάρι, η παθητική επιθετικότητα συχνά παίρνει τη μορφή ενός κύκλου: ο ένας σιωπά ή «τιμωρεί» έμμεσα, ο άλλος πιέζει ή απομακρύνεται, και το πραγματικό θέμα δεν συζητιέται ποτέ. Βοηθά να συμφωνήσετε σε έναν τρόπο να μιλάτε για τα δύσκολα, για παράδειγμα σε ένα σύντομο εβδομαδιαίο «δελτίο καιρού» της σχέσης. Περισσότερα στον οδηγό για την επικοινωνία στο ζευγάρι. Αν θέλετε να το δουλέψετε μαζί, η συμβουλευτική ζεύγους γίνεται online ή στην Πάτρα, και κάθε συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 € και για τους δύο μαζί.
Στη δουλειά, η παθητική επιθετικότητα μπορεί να φαίνεται ως καθυστερήσεις, «ξεχασμένα» email ή υπονοούμενα στις συσκέψεις. Βοηθά να κρατάς τις συμφωνίες γραπτές και συγκεκριμένες. Αν όμως η συμπεριφορά είναι συστηματική, στοχευμένη και σε ταπεινώνει, ίσως πρόκειται για εργασιακό εκφοβισμό· δες τον οδηγό για το mobbing και το bullying στην εργασία.
Στην οικογένεια, τα παλιά μοτίβα επανέρχονται εύκολα, ειδικά στις γιορτές και στις μεγάλες αποφάσεις. Μικρές, σταθερές αλλαγές στον δικό σου τρόπο επικοινωνίας μπορούν να αλλάξουν σιγά σιγά τη δυναμική. Δες και τη σελίδα για τις σχέσεις και την οικογένεια.
Πώς βοηθάμε με την παθητική επιθετικότητα στο Art of Mind
Στο Art of Mind δουλεύουμε με ανθρώπους που ζουν την παθητική επιθετικότητα σε μια σχέση τους, αλλά και με όσους την αναγνωρίζουν στον εαυτό τους και θέλουν να εκφράζονται πιο καθαρά, σε έναν χώρο χωρίς φόβο κρίσης και κριτικής. Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σου, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως την καταγραφή των στιγμών θυμού, τον έλεγχο των σκέψεων που κρύβονται πίσω από το «καλά είμαι» και την εξάσκηση στη διεκδίκηση.
Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση
Μια βραχεία, ολιστική προσέγγιση που βλέπει τον άνθρωπο ως σύνολο σώματος, συναισθήματος, σκέψης και σχέσεων. Μας βοηθά να κατανοήσουμε από πού έμαθε ο θυμός σου να κρύβεται και να του δώσουμε μια πιο υγιή φωνή· η κλινική ύπνωση χρησιμοποιείται ως εργαλείο μέσα στη μέθοδο, όπου ταιριάζει. Η μέθοδος
Συνθετική Συμβουλευτική
Εξατομικευμένη, δομημένη στήριξη με συγκεκριμένα εργαλεία για την καθημερινότητα: «εγώ» μηνύματα, όρια, πρόβες δύσκολων κουβεντών στη δουλειά, στο ζευγάρι ή στην οικογένεια. Η μέθοδος
Online ή στην Πάτρα
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού, από έναν χώρο όπου μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα, ή δια ζώσης στο γραφείο μας στην Πάτρα, Κορίνθου 288.
Συχνές ερωτήσεις
Τι σημαίνει παθητική επιθετικότητα;
Σημαίνει την έμμεση έκφραση θυμού ή δυσαρέσκειας, με σιωπή, ειρωνεία, καθυστερήσεις ή «ξεχασμένες» υποχρεώσεις, αντί για ανοιχτή κουβέντα. Είναι μοτίβο συμπεριφοράς, όχι επίσημη διάγνωση.[1][2]
Ποια είναι παραδείγματα παθητικής επιθετικότητας;
Το «καλά είμαι» με νεύρα, τα μούτρα και η σιωπή, τα ειρωνικά σχόλια, τα κομπλιμέντα με αγκάθι, η σκόπιμη αναβλητικότητα και οι υποσχέσεις που ξεχνιούνται επανειλημμένα.
Πώς αντιμετωπίζω έναν σύντροφο που συμπεριφέρεται παθητικοεπιθετικά;
Ονόμασε ήρεμα τη συμπεριφορά, μίλα σε πρώτο πρόσωπο, δείξε ότι η ειλικρίνεια είναι ευπρόσδεκτη και βάλε σαφή όρια. Αν όμως η σιωπή λειτουργεί ως τιμωρία ή υπάρχουν απειλές και έλεγχος, διάβασε τον οδηγό για την ενδοοικογενειακή βία.[6]
Γιατί φέρομαι παθητικοεπιθετικά;
Συχνά επειδή μάθαμε ότι ο θυμός ή το «όχι» δεν είναι αποδεκτά. Η διέξοδος είναι να μάθεις να αναγνωρίζεις τι νιώθεις και να το λες με διεκδικητικό τρόπο.
Κάνετε συνεδρίες ζευγαριού;
Ναι, online ή στην Πάτρα. Κάθε συνεδρία ζευγαριού διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 € και για τους δύο μαζί.
Πώς κλείνω μια πρώτη συνεδρία;
Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγεις διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνεις online. Κάθε συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 €· δες όλες τις τιμές.
Χρειάζεσαι άμεση βοήθεια;
Αν εσύ ή κάποιος δικός σου βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, κάλεσε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης) ή ΕΚΑΒ 166. Αν έχεις σκέψεις αυτοκτονίας: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.
Άνοιξε την κεντρική πόρτα στον αγγελιοφόρο
Ο θυμός δεν είναι ο εχθρός· είναι ένας αγγελιοφόρος που αξίζει να μπαίνει από την κεντρική πόρτα, ώστε το μήνυμά του να ακούγεται καθαρά και να φροντίζει, αντί να πληγώνει. Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σου, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας, online από όπου κι αν βρίσκεσαι ή στην Πάτρα.
Κλείσε την πρώτη συνεδρίαΠηγές
- Hopwood CJ, Morey LC, Markowitz JC, Pinto A, Skodol AE, Gunderson JG, et al. The construct validity of passive-aggressive personality disorder. Psychiatry, 2009;72(3):256-267. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Hopwood CJ, Wright AG. A comparison of passive-aggressive and negativistic personality disorders. Journal of Personality Assessment, 2012;94(3):296-303. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- NHS. Anger. National Health Service, 2026. nhs.uk
- Gross JJ, John OP. Individual differences in two emotion regulation processes: implications for affect, relationships, and well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 2003;85(2):348-362. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Williams KD. Ostracism. Annual Review of Psychology, 2007;58:425-452. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Dvir M, Beşikci E, Williams KD. The quiet cruelty: Ostracism as intimate partner violence. Current Opinion in Psychology, 2026;68:102229. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Lieberman MD, Eisenberger NI, Crockett MJ, Tom SM, Pfeifer JH, Way BM. Putting feelings into words: affect labeling disrupts amygdala activity in response to affective stimuli. Psychological Science, 2007;18(5):421-428. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
