Ίσως μετράς κάθε λέξη πριν την πεις, για να μη θυμώσει. Ίσως κάποιος ελέγχει το κινητό σου, τα χρήματά σου ή με ποιον μιλάς, ή σε έχει σπρώξει, χτυπήσει ή απειλήσει, και μετά σου είπε ότι εσύ φταις. Ίσως το ζεις με έναν σύντροφο, έναν πρώην σύντροφο, έναν γονιό ή ένα άλλο μέλος της οικογένειας. Αυτό έχει όνομα, ενδοοικογενειακή βία, και το πρώτο που χρειάζεται να ακούσεις είναι ότι δεν φταις εσύ: την ευθύνη για τη βία την έχει αυτός που την ασκεί.
Αν κινδυνεύεις τώρα
Κάλεσε το 100 (Ελληνική Αστυνομία) ή το 112. Αν δεν μπορείς να μιλήσεις, μπορείς να στείλεις γραπτό μήνυμα (SMS) στο 100 με την ακριβή διεύθυνση, το ονοματεπώνυμό σου και το είδος της επείγουσας ανάγκης· η επικοινωνία με την Άμεση Δράση γίνεται χωρίς χρέωση, 24 ώρες το 24ωρο.[5]
Η Γραμμή SOS 15900 της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων απευθύνεται σε γυναίκες θύματα βίας, είναι πανελλαδικής εμβέλειας και λειτουργεί 24 ώρες, 365 μέρες τον χρόνο·[6] μπορείς να γράψεις και στο [email protected].[4] Για ψυχολογική στήριξη, για κάθε φύλο και κάθε ηλικία, υπάρχει η γραμμή 10306.
Όταν ζεις μέσα στη βία, χάνεται συχνά ο προσανατολισμός: δεν ξέρεις αν «υπερβάλλεις», αν «φταις κι εσύ», από πού να ξεκινήσεις. Αυτό το άρθρο θέλει να είναι ένας χάρτης, όχι για να σου πει τι πρέπει να κάνεις, αλλά για να δεις καθαρότερα πού βρίσκεσαι και ποιοι δρόμοι υπάρχουν, με όποιον ρυθμό είναι δυνατός για σένα. Αν φοβάσαι ότι κάποιος ελέγχει το κινητό ή τον υπολογιστή σου, διάβασε αυτή τη σελίδα από μια συσκευή που εμπιστεύεσαι.
Βασικά Σημεία
- Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι μόνο τα χτυπήματα: περιλαμβάνει ψυχολογική, σεξουαλική και οικονομική βία, απειλές και ελεγκτική συμπεριφορά, από σύντροφο, πρώην σύντροφο ή μέλος της οικογένειας.
- Μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε άνθρωπο, και δεν είναι ποτέ ευθύνη αυτού που τη δέχεται.
- Το να φύγει κανείς είναι δύσκολο για πολλούς λόγους, και ο κίνδυνος μπορεί να αυξηθεί γύρω από τον χωρισμό· γι' αυτό βοηθά ένα σχέδιο που φτιάχνεται μαζί με μια εξειδικευμένη υπηρεσία.
- Αν ανησυχείς για κάποιον, το πιο χρήσιμο είναι να ακούσεις, να πιστέψεις, να μην πιέσεις και να μοιραστείς τους αριθμούς βοήθειας.
- Η ψυχοθεραπεία βοηθά στο τραύμα και στο ξαναχτίσιμο της ζωής, αλλά δεν είναι υπηρεσία έκτακτης ανάγκης· στον κίνδυνο προηγούνται η αστυνομία και οι εξειδικευμένες υπηρεσίες.
Τι είναι η ενδοοικογενειακή βία
Οι κλινικές οδηγίες NICE ορίζουν την ενδοοικογενειακή βία ως κάθε περιστατικό ή μοτίβο ελεγκτικής, καταναγκαστικής ή απειλητικής συμπεριφοράς, βίας ή κακοποίησης ανάμεσα σε ανθρώπους από 16 ετών και πάνω που είναι ή ήταν σύντροφοι ή είναι μέλη της ίδιας οικογένειας. Περιλαμβάνει ψυχολογική, σωματική, σεξουαλική, οικονομική και συναισθηματική κακοποίηση.[2] Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας περιγράφει τη βία από σύντροφο ως συμπεριφορά συντρόφου ή πρώην συντρόφου που προκαλεί σωματική, σεξουαλική ή ψυχολογική βλάβη, και περιλαμβάνει σε αυτήν την ψυχολογική κακοποίηση και τις ελεγκτικές συμπεριφορές.[1]
Η ενδοοικογενειακή βία μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε, και οποιοσδήποτε μπορεί να την ασκήσει.[3] Ο ΠΟΥ εκτιμά ότι παγκοσμίως περίπου 1 στις 3 γυναίκες έχει δεχτεί σωματική ή σεξουαλική βία από σύντροφο ή σεξουαλική βία από άλλο πρόσωπο κάποια στιγμή στη ζωή της, και ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανώς μεγαλύτερος, επειδή η βία συχνά δεν αναφέρεται.[1] Στην Ελλάδα, η Ελληνική Αστυνομία σημειώνει ότι η ενδοοικογενειακή βία είναι έγκλημα που διώκεται αυτεπάγγελτα, σύμφωνα με τον Ν. 3500/2006 όπως ισχύει, και ότι κάθε είδους βία ή κακοποίηση, ψυχολογική, σωματική ή σεξουαλική, διώκεται από τον νόμο.[4]
Σημάδια ενδοοικογενειακής βίας
Η βία έχει πολλές μορφές, και το κοινό τους στοιχείο είναι η δύναμη και ο έλεγχος πάνω σε έναν άλλον άνθρωπο.[3] Ο πίνακας είναι ενδεικτικός· αν αυτό που ζεις δεν περιγράφεται εδώ, δεν σημαίνει ότι δεν είναι βία.
| Μορφή | Πώς μπορεί να μοιάζει |
|---|---|
| Ψυχολογική και συναισθηματική | Σε μειώνει, σε προσβάλλει, σε κατηγορεί για τους καβγάδες και για την ίδια τη βία, αρνείται ή υποβαθμίζει όσα συνέβησαν, σε κάνει να αμφιβάλλεις για τη μνήμη σου |
| Ελεγκτική συμπεριφορά | Σε απομακρύνει από φίλους και οικογένεια, σου λέει τι να φορέσεις, πού να πας και ποιον να δεις, σε εμποδίζει να δουλέψεις ή να σπουδάσεις |
| Οικονομική | Ελέγχει τα χρήματά σου ή δεν σου δίνει αρκετά για τα βασικά |
| Ψηφιακή παρακολούθηση | Ελέγχει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα μηνύματα ή τα email σου, χρησιμοποιεί εντοπισμό τοποθεσίας, μοιράζεται φωτογραφίες ή βίντεό σου χωρίς συναίνεση |
| Απειλές και εκφοβισμός | Απειλεί ότι θα σε βλάψει, θα βλάψει τα παιδιά ή τον εαυτό του, καταστρέφει πράγματά σου, σε παρακολουθεί ή σε ακολουθεί |
| Σωματική | Σπρώξιμο, χαστούκια, χτυπήματα, πνιγμός ή ακινητοποίηση, πέταγμα αντικειμένων |
| Σεξουαλική | Πίεση ή εξαναγκασμός σε σεξουαλική επαφή, άγγιγμα που δεν θέλεις, πίεση για σεξ χωρίς προφύλαξη· σεξ χωρίς τη θέλησή σου είναι βιασμός, ακόμη κι αν γίνεται από σύντροφο |
Οι μορφές του πίνακα βασίζονται στις περιγραφές του NHS και στους ορισμούς των οδηγιών NICE για τον έλεγχο και τον καταναγκασμό.[3][2] Δύο ερωτήσεις του NHS λένε συχνά περισσότερα από κάθε λίστα: έχεις φοβηθεί ποτέ τον σύντροφό σου; Έχεις αλλάξει τη συμπεριφορά σου επειδή φοβάσαι τι μπορεί να κάνει;[3] Αν θέλεις να σκεφτείς πιο ήσυχα τη σχέση σου, το τεστ τοξικής σχέσης μπορεί να βοηθήσει, χωρίς να αντικαθιστά τη συζήτηση με μια εξειδικευμένη υπηρεσία.
Ψυχολογική βία στη σχέση: όταν δεν φαίνονται σημάδια
Πολλοί άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν τη βία που ζουν, επειδή «δεν με έχει χτυπήσει». Η ψυχολογική βία όμως είναι βία. Συχνά ξεκινά ως συναισθηματική κακοποίηση και αργότερα μπορεί να γίνει και σωματική.[7] Κάποιες μορφές της έχουν και δικό τους όνομα, όπως το gaslighting, όπου ο άλλος σε κάνει να αμφιβάλλεις για την πραγματικότητα.
Ένα συνηθισμένο μοτίβο είναι η εναλλαγή: διαστήματα κακοποίησης και μετά διαστήματα όπου ο άλλος «επανορθώνει» και σε κάνει να πιστεύεις ξανά ότι όλα θα αλλάξουν. Η κακοποίηση όμως δεν είναι σημάδι αγάπης, και συνήθως χειροτερεύει με τον χρόνο, ακόμη κι όταν δοθούν υποσχέσεις ότι θα σταματήσει.[7] Αν αναγνωρίζεις τέτοια μοτίβα, δες και τα σημάδια μιας τοξικής σχέσης και τι σημαίνει η σχέση με ναρκισσιστικό σύντροφο. Αν η βία έρχεται από γονιό, ο οδηγός για τους τοξικούς γονείς μπορεί να βοηθήσει να βάλεις λέξεις σε όσα έζησες.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να φύγεις
Η ερώτηση «γιατί δεν φεύγει;» είναι άδικη, γιατί φορτώνει την ευθύνη σε αυτόν που υφίσταται τη βία. Οι λόγοι που κάποιος μένει είναι πολλοί: φόβος, οικονομική εξάρτηση, τα παιδιά, η ελπίδα ότι ο άλλος θα αλλάξει, η ντροπή, η απομόνωση. Είναι φυσιολογικό να έχεις αμφιβολίες και φόβους ή να νιώθεις ότι δεν αντέχεις στη σκέψη του να φύγεις.[7]
Υπάρχει και ένας λόγος που αξίζει να ειπωθεί καθαρά, όχι για να σε φοβίσει αλλά για να σε προστατέψει: ο κίνδυνος μπορεί να αυξηθεί γύρω από τον χωρισμό. Πολλοί άνθρωποι που ασκούν βία γίνονται πιο βίαιοι αφότου ο άλλος φύγει.[7] Σε μια πολυκεντρική μελέτη, η απομάκρυνση από έναν σύντροφο, ιδιαίτερα από έναν ελεγκτικό σύντροφο, συνδέθηκε με αυξημένο κίνδυνο για την πιο σοβαρή μορφή βίας, την ανθρωποκτονία, μαζί με παράγοντες όπως η πρόσβαση σε όπλο, οι απειλές με όπλο και η παρενοχλητική παρακολούθηση.[8] Γι' αυτό η απόφαση και η χρονική στιγμή ανήκουν σε σένα, και ένα σχέδιο φτιαγμένο με μια εξειδικευμένη υπηρεσία μπορεί να κάνει τη διαδρομή πιο προστατευμένη. Δεν χρειάζεται να φύγεις σήμερα ούτε να τα κάνεις όλα μαζί.[7]
Σχέδιο ασφάλειας: ιδέες να συζητήσεις με μια εξειδικευμένη υπηρεσία
Ένα σχέδιο ασφάλειας είναι μικρά, πρακτικά βήματα για να ξέρεις τι θα κάνεις αν κινδυνέψεις ή όταν αποφασίσεις να φύγεις. Δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο· οι τέσσερις ιδέες που ακολουθούν, από δημόσιες οδηγίες υγείας, είναι για να τις συζητήσεις με τη Γραμμή SOS 15900, την αστυνομία ή μια άλλη εξειδικευμένη υπηρεσία, που θα τις προσαρμόσει στη δική σου κατάσταση.[7]
Ένας άνθρωπος που ξέρει
- Σκέψου έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι και που δεν θα μεταφέρει τίποτα σε αυτόν που ασκεί βία.
- Πες του όσα θέλεις, όχι απαραίτητα όλα.
- Συμφωνήστε πώς θα επικοινωνείτε αν κάτι αλλάξει.
Φράση: «Περνάω κάτι δύσκολο στο σπίτι. Δεν σου ζητάω να κάνεις κάτι τώρα, θέλω απλώς να το ξέρεις.»
Γιατί βοηθά: ένα σχέδιο που έχει συμφωνηθεί με ανθρώπους της ζωής σου μπορεί να σε στηρίξει και μετά από μια αποχώρηση· οι οδηγίες προτείνουν να μιλάς μόνο σε ανθρώπους που δεν θα ενημερώσουν τον άλλον.[7] Αν δεν υπάρχει κανείς τώρα, η Γραμμή SOS 15900 ή το 10306 μπορούν να είναι ο πρώτος άνθρωπος που ακούει.
Μια λέξη-κωδικός
- Διάλεξε μια απλή λέξη ή φράση που δεν τραβά την προσοχή.
- Συμφώνησε με φίλους, συγγενείς ή γείτονες ότι αυτή σημαίνει «κινδυνεύω, κάλεσε βοήθεια».
- Αν είναι δυνατό, συμφωνήστε και ένα σημείο όπου μπορούν να σε συναντήσουν.
Φράση: «Αν ακούσεις από μένα τη φράση που συμφωνήσαμε, κάλεσε το 100.» Τη φράση τη διαλέγεις μαζί με τον άνθρωπο που εμπιστεύεσαι· καλύτερα να μην είναι κάποιο παράδειγμα που έχεις διαβάσει δημόσια.
Γιατί βοηθά: η λέξη-κωδικός σου επιτρέπει να ζητήσεις βοήθεια χωρίς να το καταλάβει αυτός που ασκεί βία.[7] Αν δεν έχεις κανέναν για αυτό ακόμη, θυμήσου ότι στο 100 μπορείς να στείλεις και γραπτό μήνυμα.[4]
Τα σημαντικά έγγραφα
- Κάνε μια λίστα: ταυτότητα ή διαβατήριο, ΑΜΚΑ, έγγραφα των παιδιών, τραπεζικά στοιχεία, συμβόλαιο ενοικίου.
- Αν μπορείς χωρίς κίνδυνο, κράτα αντίγραφα σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεσαι ή έξω από το σπίτι.
- Πρόσθεσε φάρμακα που χρειάζεσαι και λίγα χρήματα, αν γίνεται.
Φράση: «Μπορείς να μου κρατήσεις αυτόν τον φάκελο; Είναι σημαντικά χαρτιά μου.»
Γιατί βοηθά: τα έγγραφα ταυτότητας και τα χρήματα είναι από τις πρώτες προτεραιότητες όταν κάποιος χρειαστεί να φύγει γρήγορα.[7] Αν δεν μπορείς να τα μαζέψεις, δεν πειράζει· οι υπηρεσίες βοηθούν και χωρίς αυτά.
Οι αριθμοί, έτοιμοι
- Μάθε απ' έξω το 100, το 112 και το 15900, ή γράψ' τα κάπου που δεν θα τα βρει ο άλλος.
- Σκέψου από ποιο τηλέφωνο θα μπορούσες να καλέσεις αν το δικό σου ελέγχεται.
- Αν δεν μπορείς να καλέσεις, ζήτα από κάποιον οικείο ή από τον γιατρό σου να ειδοποιήσει τις αρχές για σένα.
Φράση: «Ένα, μηδέν, μηδέν. Και αν δεν μπορώ να μιλήσω, γράφω.»
Γιατί βοηθά: η Ελληνική Αστυνομία δέχεται κλήσεις και γραπτά μηνύματα στο 100 και προτείνει, αν δεν μπορείς να επικοινωνήσεις, να ζητήσεις από κάποιον άλλον να ειδοποιήσει τις αρχές.[4] Δεν χρειάζεται να θυμάσαι τα πάντα· ένας αριθμός αρκεί για αρχή.
Ψηφιακή προστασία
Αν φοβάσαι ότι κάποιος ελέγχει το κινητό ή τον υπολογιστή σου, διάβασε αυτή τη σελίδα και ψάξε πληροφορίες από μια συσκευή που εμπιστεύεσαι, για παράδειγμα το κινητό ενός φίλου ή έναν υπολογιστή σε δημόσια βιβλιοθήκη. Μπορείς να σβήσεις το ιστορικό περιήγησης ή να χρησιμοποιήσεις ιδιωτικό παράθυρο, αλλά να ξέρεις ότι αυτό δεν είναι αλάνθαστο: δεν είναι δυνατό να διαγραφεί εντελώς το ιστορικό από έναν υπολογιστή ή ένα κινητό.[7] Η παρακολούθηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και ο εντοπισμός τοποθεσίας είναι κι αυτά μορφές βίας.[3]
Ο χάρτης είναι δικός σου. Κανένα σχέδιο δεν μπορεί να αποκλείσει κάθε κίνδυνο, και κανείς δεν μπορεί να αποφασίσει για σένα πότε και πώς θα κινηθείς. Μια εξειδικευμένη υπηρεσία μπορεί όμως να σε βοηθήσει να δεις ποιοι δρόμοι υπάρχουν, και να τους ξαναδείτε μαζί όσες φορές χρειαστεί.
Αν ανησυχείς για κάποιον: πώς να βοηθήσεις
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκπαιδεύει τους επαγγελματίες υγείας να δίνουν «πρώτη στήριξη» με το μοντέλο LIVES: ακούω με ενσυναίσθηση, ρωτώ για τις ανάγκες και τις ανησυχίες, επιβεβαιώνω την εμπειρία, ενισχύω την ασφάλεια και διευκολύνω την κοινωνική στήριξη.[9] Το NHS προτείνει να βρεις ένα ήσυχο, προστατευμένο σημείο για να μιλήσετε, να ακούσεις χωρίς να κατηγορήσεις, να αναγνωρίσεις ότι χρειάζεται δύναμη για να μιλήσει κανείς, να μην πιέσεις, να πεις ότι κανείς δεν αξίζει να απειλείται ή να χτυπιέται και να σεβαστείς τις αποφάσεις του ανθρώπου: μην του πεις να φύγει αν δεν νιώθει ακόμη ότι μπορεί, γιατί αυτή η απόφαση είναι δική του.[3]
Μην έρθεις σε αντιπαράθεση με αυτόν που ασκεί βία· μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για τον άνθρωπο που θέλεις να προστατέψεις. Μοιράσου τους αριθμούς βοήθειας και, αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, κάλεσε εσύ το 100.[4] Ένα σενάριο που μπορεί να βοηθήσει: «Σε πιστεύω. Δεν φταις εσύ. Είμαι εδώ, ό,τι κι αν αποφασίσεις.» Τίποτα παραπάνω δεν σου ζητείται σε εκείνη τη στιγμή.
Παιδιά που ζουν σε σπίτι με βία
Τα παιδιά επηρεάζονται από την ενδοοικογενειακή βία ακόμη κι όταν δεν δέχονται τα ίδια χτυπήματα: όταν φοβούνται, ακούν ή βλέπουν τη βία, ή ανησυχούν για έναν γονιό.[2] Μια μετα-ανάλυση 118 μελετών βρήκε ότι τα παιδιά που ήταν μάρτυρες βίας ανάμεσα στους γονείς είχαν σημαντικά χειρότερη ψυχοκοινωνική πορεία από όσα δεν ήταν, σε επίπεδο που δεν διέφερε σημαντικά από τα παιδιά που είχαν δεχτεί τα ίδια σωματική κακοποίηση.[10] Ο ΠΟΥ σημειώνει επίσης ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε οικογένειες με βία μπορεί να εμφανίσουν συναισθηματικές δυσκολίες και δυσκολίες συμπεριφοράς.[1]
Αν είσαι γονιός και ανησυχείς για ένα παιδί, υπάρχουν εξειδικευμένες γραμμές. Η Εθνική Γραμμή SOS 1056 του Χαμόγελου του Παιδιού λειτουργεί πανελλαδικά, 24 ώρες το 24ωρο, 365 ημέρες τον χρόνο, με δωρεάν κλήσεις από σταθερό και κινητό, και δέχεται ανώνυμες και επώνυμες αναφορές για παιδιά σε κίνδυνο.[11] Η Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας 1107 του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης[12] παρέχει κάθε μέρα, όλο το 24ωρο, επείγουσα συμβουλευτική, ψυχολογική και κοινωνική στήριξη σε παιδιά και εφήβους σε κίνδυνο.[5] Για την προστασία των παιδιών από την κακοποίηση γράψαμε και τον οδηγό πώς προστατεύουμε το παιδί από τη σεξουαλική κακοποίηση, ενώ στη συμβουλευτική γονέων στηρίζουμε γονείς που θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να ξαναβρούν σταθερότητα.
Μετά τη βία: τραύμα και ξαναχτίσιμο
Η βία αφήνει ίχνη και μετά το τέλος της. Ο ΠΟΥ αναφέρει ότι η βία από σύντροφο μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη, μετατραυματικό στρες και αγχώδεις διαταραχές, δυσκολίες στον ύπνο, κατάχρηση αλκοόλ και απόπειρες αυτοκτονίας.[1] Αν μετά από όσα έζησες έχεις αναδρομές, εφιάλτες, νιώθεις διαρκώς σε επιφυλακή ή αποφεύγεις ό,τι σου θυμίζει τη βία, δες τα συμπτώματα του μετατραυματικού στρες και τη σελίδα για το τραύμα.
Το ξαναχτίσιμο συχνά περιλαμβάνει να ξαναβρείς την εμπιστοσύνη στην κρίση σου, να ξαναστήσεις την αυτοεκτίμηση που η βία προσπάθησε να γκρεμίσει, και να μάθεις να βάζεις όρια στις σχέσεις χωρίς φόβο. Είναι φυσιολογικό να νιώθεις ταυτόχρονα ανακούφιση, θλίψη, θυμό και ενοχή· ο νους και το σώμα σου επεξεργάζονται κάτι πολύ βαρύ.
Πώς στηρίζουμε ανθρώπους που έζησαν ενδοοικογενειακή βία στο Art of Mind
Στο Art of Mind δουλεύουμε σε ατομικές συνεδρίες με ανθρώπους που έζησαν ή ζουν ενδοοικογενειακή βία. Η ψυχοθεραπεία δεν είναι υπηρεσία έκτακτης ανάγκης: αν κινδυνεύεις, προηγούνται η αστυνομία και οι εξειδικευμένες υπηρεσίες, και μπορούμε να δουλεύουμε παράλληλα με αυτές. Όσο υπάρχει βία ή φόβος στη σχέση, οι κοινές συνεδρίες ζευγαριού δεν είναι το κατάλληλο πλαίσιο, γιατί η βία δεν είναι «πρόβλημα επικοινωνίας» και ό,τι ειπωθεί σε μια κοινή συνεδρία μπορεί να στραφεί εναντίον σου όταν γυρίσεις στο σπίτι.
Στο τραύμα δουλεύουμε κυρίως μέσα από τη Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία, με ρυθμό που σέβεται τα όριά σου. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως τη γείωση όταν έρχονται αναμνήσεις και τη δουλειά με τις σκέψεις αυτοενοχοποίησης. Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σου, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας. Η πορεία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση
Μια βραχεία, ολιστική προσέγγιση που δουλεύει με τη σκέψη, το συναίσθημα, το σώμα και τις σχέσεις, κεντρική στη δουλειά μας με το τραύμα. Η κλινική ύπνωση είναι ένα εργαλείο μέσα στη μέθοδο, που χρησιμοποιείται μόνο αν και όταν σε βοηθά. Η μέθοδος
Συνθετική Συμβουλευτική
Εξατομικευμένη, δομημένη στήριξη για την καθημερινότητα μετά τη βία: αποφάσεις, όρια, σχέσεις με την οικογένεια, επιστροφή στη δουλειά και στους φίλους. Η μέθοδος
Online ή στην Πάτρα
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού, από έναν χώρο όπου μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα, ή δια ζώσης στην Πάτρα, Κορίνθου 288.
Αν αναρωτιέσαι αν ο άνθρωπος με τον οποίο ζεις έχει ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά, δες τι είναι η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας· όποια κι αν είναι η εξήγηση, η βία παραμένει ευθύνη αυτού που την ασκεί.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι βία αν δεν με χτυπάει;
Ναι. Η ενδοοικογενειακή βία περιλαμβάνει ψυχολογική, συναισθηματική, οικονομική και σεξουαλική κακοποίηση, απειλές και ελεγκτική συμπεριφορά.[2] Και στην Ελλάδα η ψυχολογική βία διώκεται από τον νόμο.[4]
Μπορώ να ζητήσω βοήθεια ανώνυμα;
Η γραμμή 10306 λειτουργεί δωρεάν και ανώνυμα. Όταν κάποιος ειδοποιεί την Άμεση Δράση στο 100 για επείγον περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας, η Ελληνική Αστυνομία αναφέρει ότι υπάρχει δυνατότητα διατήρησης της ανωνυμίας του καταγγέλλοντος, με επαρκείς πληροφορίες ώστε να φτάσουν οι αστυνομικοί.[5] Για παιδιά σε κίνδυνο, η Γραμμή SOS 1056 δέχεται ανώνυμες αναφορές.[11]
Τι γίνεται με τα παιδιά;
Τα παιδιά επηρεάζονται όταν βλέπουν, ακούν ή φοβούνται τη βία στο σπίτι.[2] Αν ένα παιδί κινδυνεύει, κάλεσε το 100 ή το 112· για συμβουλευτική και αναφορές υπάρχουν η Εθνική Γραμμή SOS 1056 και η Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας 1107.
Πρέπει να φύγω αμέσως;
Δεν υπάρχει μία σωστή απάντηση για όλους, και δεν χρειάζεται να φύγεις σήμερα ή να τα κάνεις όλα μαζί.[7] Επειδή ο κίνδυνος μπορεί να αυξηθεί γύρω από τον χωρισμό, βοηθά να σχεδιάσεις τα βήματά σου με μια εξειδικευμένη υπηρεσία, όπως η Γραμμή SOS 15900. Αν κινδυνεύεις τώρα, κάλεσε το 100.
Μπορείτε να με βοηθήσετε online;
Ναι, οι συνεδρίες γίνονται online, αρκεί να βρίσκεσαι σε έναν χώρο όπου είσαι μόνο εσύ και μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα. Αν στο σπίτι δεν μπορείς να μιλήσεις χωρίς να σε ακούσουν, η Γραμμή SOS 15900 δέχεται και email στο [email protected], και στο 100 μπορείς να στείλεις γραπτό μήνυμα σε επείγουσα ανάγκη.[4]
Πώς κλείνω μια πρώτη συνεδρία;
Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγεις διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνεις online. Κάθε συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 €· δες όλες τις τιμές.
Χρειάζεσαι άμεση βοήθεια;
Αν εσύ ή κάποιος δικός σου βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, κάλεσε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης) ή ΕΚΑΒ 166. Αν έχεις σκέψεις αυτοκτονίας: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.
Ένας χάρτης για τον δρόμο σου
Δεν χρειάζεται να ξέρεις από τώρα όλη τη διαδρομή· αρκεί το επόμενο βήμα, και το επόμενο βήμα μπορεί να είναι ένα τηλεφώνημα ή μια συζήτηση. Όταν θελήσεις να δουλέψεις με όσα άφησε η βία, στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σου, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας, online ή στην Πάτρα.
Κλείσε την πρώτη συνεδρίαΠηγές
- World Health Organization. Violence against women. Fact sheet, WHO. who.int
- National Institute for Health and Care Excellence. Domestic violence and abuse: multi-agency working (PH50). Glossary. NICE, 2014. nice.org.uk
- NHS. Domestic violence and abuse. NHS, UK. nhs.uk
- Ελληνική Αστυνομία. Ενδοοικογενειακή βία (Οδηγός του Πολίτη). astynomia.gr. astynomia.gr
- Ελληνική Αστυνομία. Υπηρεσίες Ελληνικής Αστυνομίας και συναρμόδιοι Φορείς (ενδοοικογενειακή βία). astynomia.gr. astynomia.gr
- Γενική Γραμματεία Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τηλεφωνική γραμμή SOS 15900. isotita.gr. isotita.gr
- U.S. Department of Health and Human Services, Office on Women's Health. Leaving an abusive relationship. womenshealth.gov. womenshealth.gov
- Campbell JC, Webster D, Koziol-McLain J, et al. Risk factors for femicide in abusive relationships: results from a multisite case control study. American Journal of Public Health, 2003;93(7):1089-1097. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- World Health Organization. The power of listening, the power of the LIVES approach. Feature story, WHO, 2025. who.int
- Kitzmann KM, Gaylord NK, Holt AR, Kenny ED. Child witnesses to domestic violence: a meta-analytic review. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 2003;71(2):339-352. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Το Χαμόγελο του Παιδιού. Εθνική Γραμμή SOS 1056. hamogelo.gr. hamogelo.gr
- Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Τηλεφωνικές γραμμές: Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας 1107. ekka.org.gr. ekka.org.gr
