Υπάρχει ένα θέμα που οι περισσότεροι γονείς αποφεύγουμε ακόμη και να το σκεφτούμε. Η ιδέα ότι κάποιος θα μπορούσε να βλάψει το παιδί μας είναι αβάσταχτη, και ακριβώς επειδή ο φόβος είναι τόσο μεγάλος, συχνά παγώνουμε. Φοβόμαστε ότι η κουβέντα θα τρομάξει το παιδί περισσότερο απ' όσο θα το προστατέψει.
Αν το νιώθεις κι εσύ, δεν το ζεις μόνο εσύ, και η αμηχανία σου δεν σημαίνει ότι δεν μπορείς. Ο στόχος δεν είναι να φυτέψουμε φόβο, αλλά να δώσουμε στο παιδί κάτι πολύ πιο πολύτιμο: φωνή. Λέξεις για το σώμα του, την άδεια να πει «όχι», και τη βεβαιότητα ότι, αν κάτι συμβεί, μπορεί να έρθει σε εσένα και θα το ακούσεις. Σε αυτόν τον οδηγό θα βρεις πώς μιλάμε για την προστασία του παιδιού από τη σεξουαλική κακοποίηση, τι κάνεις αν το παιδί σου μιλήσει και πού απευθύνεσαι στην Ελλάδα.
Βασικά Σημεία
- Η εκπαίδευση των παιδιών για την ασφάλεια του σώματος βελτιώνει τις γνώσεις και τις προστατευτικές τους συμπεριφορές και δεν φαίνεται να αυξάνει το άγχος ή τον φόβο τους.
- Στις περισσότερες περιπτώσεις, όποιος βλάπτει ένα παιδί ανήκει στο κοντινό του περιβάλλον. Μιλάμε για «δύσκολες συμπεριφορές», όχι μόνο για «ξένους».
- Σωστά ονόματα για το σώμα, «ρωτάμε πριν αγγίξουμε», ένας κύκλος ενηλίκων εμπιστοσύνης και ο κανόνας «ΟΧΙ, ΦΕΥΓΩ, ΤΟ ΛΕΩ» είναι απλά εργαλεία που χωρούν στην καθημερινότητα.
- Αν το παιδί σου μιλήσει: ψυχραιμία, «σε πιστεύω», «δεν φταις εσύ», χωρίς ανακριτικές ερωτήσεις, και άμεση αναφορά στις αρμόδιες αρχές.
- Στην Ελλάδα: 112 ή 100 για άμεσο κίνδυνο, SOS 1056 και 1107 για αναφορές 24 ώρες το 24ωρο, 11188 για ό,τι συμβαίνει στο διαδίκτυο.
Γιατί η κουβέντα για την ασφάλεια του σώματος προστατεύει
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι 1 στις 5 γυναίκες και 1 στους 7 άνδρες παγκοσμίως δηλώνουν ότι υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση ως παιδιά.[1] Στις στρατηγικές πρόληψης περιλαμβάνει προγράμματα που διδάσκουν στα παιδιά να κατανοούν τη συναίνεση και να ζητούν βοήθεια, καθώς και τη στήριξη των γονέων.[1]
Τι δείχνει η έρευνα
Μια ανασκόπηση Cochrane 24 ελεγχόμενων μελετών εξέτασε σχολικά προγράμματα πρόληψης. Τα παιδιά που συμμετείχαν έδειξαν βελτίωση στις προστατευτικές συμπεριφορές και στις γνώσεις τους, οι γνώσεις φάνηκε να διατηρούνται για μήνες, και η συμμετοχή δεν αύξησε ούτε μείωσε το άγχος ή τον φόβο τους. Τα στοιχεία έδειξαν επίσης ότι η συμμετοχή μπορεί να αυξάνει τις πιθανότητες ένα παιδί να μιλήσει για κάτι που του συνέβη, αν και οι ερευνητές ζητούν περισσότερες μελέτες.[2]
Ο φόβος ότι η κουβέντα θα τρομάξει το παιδί δεν επιβεβαιώθηκε σε αυτές τις μελέτες. Το Συμβούλιο της Ευρώπης σημειώνει μάλιστα ότι το κλειδί που συντηρεί την κακοποίηση είναι η μυστικότητα, και ότι το ταμπού γύρω από τη σεξουαλική αγωγή των παιδιών στηρίζει όσους βλάπτουν, όχι τα παιδιά.[3] Οι λέξεις προστατεύουν.
Όχι μόνο οι ξένοι: ποιος μπορεί να βλάψει ένα παιδί
Το «μη μιλάς σε ξένους» δεν αρκεί. Η Ελληνική Αστυνομία γράφει ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι ανήλικοι κακοποιούνται από κάποιο άτομο του κοντινού τους περιβάλλοντος.[5] Το Συμβούλιο της Ευρώπης αναφέρει ότι το 70% έως 85% των περιπτώσεων σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών συμβαίνει μέσα στον «κύκλο εμπιστοσύνης» του παιδιού, δηλαδή στην οικογένεια, στο σχολείο, σε προπονητές ή φίλους.[3]
Γι' αυτό, αντί για «κακούς» και «ξένους», είναι πιο χρήσιμο να μιλάμε στο παιδί για δύσκολες συμπεριφορές, από όποιον κι αν προέρχονται: «Δύσκολος άνθρωπος είναι όποιος προσπαθεί να μας κάνει να σπάσουμε τους κανόνες ασφαλείας της οικογένειάς μας. Μπορεί να είναι κάποιος που δεν ξέρουμε, αλλά και κάποιος που ξέρουμε.»
Τα σημάδια της «καλλιέργειας εμπιστοσύνης» (grooming)
Ο βρετανικός οργανισμός NSPCC περιγράφει το grooming ως τη διαδικασία κατά την οποία κάποιος χτίζει σχέση, εμπιστοσύνη και συναισθηματικό δέσιμο με ένα παιδί, ώστε να μπορεί να το χειραγωγήσει και να το εκμεταλλευτεί. Μπορεί να γίνει από ξένο ή από γνωστό, από κοντά ή online, και μπορεί να κρατήσει από εβδομάδες έως χρόνια· συχνά ο ενήλικας κερδίζει και την εμπιστοσύνη της οικογένειας.[4] Συμπεριφορές ενός ενήλικα ή μεγαλύτερου εφήβου που αξίζουν προσοχή:
- ιδιαίτερη προσοχή στο παιδί, δώρα, «κατανόηση» και συμβουλές·[4]
- εκδρομές, έξοδοι ή διακοπές με το παιδί·[4]
- «μυστικά» ανάμεσα στον ίδιο και στο παιδί, και προσπάθεια να το απομονώσει από φίλους και οικογένεια·[4]
- κάνει το παιδί να νιώθει «ξεχωριστό» ή «διαλεγμένο»·[3]
- ζητά βοήθεια από το παιδί για κάτι που ένας ενήλικας θα έκανε μόνος του, π.χ. «χάθηκε το σκυλάκι μου, έλα να το ψάξουμε».
Ασφάλεια του σώματος ανά ηλικία: τι διδάσκουμε και με ποια λόγια
Η Ελληνική Αστυνομία προτείνει στους γονείς να κουβεντιάζουν με τα παιδιά και να τα ακούνε, να μιλούν από πολύ νωρίς για τα μέρη του σώματος με το πραγματικό τους όνομα, να τους μαθαίνουν τα όρια και να τονίζουν ότι το σώμα τους είναι δικό τους.[5] Η κουβέντα μεγαλώνει μαζί με το παιδί· ο πίνακας δίνει έναν προσανατολισμό.
| Ηλικία (περίπου) | Τι διδάσκουμε | Φράση που μπορείς να πεις |
|---|---|---|
| 2–4 ετών | Σωστά ονόματα για όλα τα μέρη του σώματος. Τα «ιδιωτικά μέρη» είναι όσα σκεπάζει το μαγιό. Ρωτάμε πριν αγκαλιάσουμε. | «Το σώμα σου είναι δικό σου. Κανείς δεν αγγίζει τα μέρη που σκεπάζει το μαγιό σου, και κανείς δεν σου ζητά να αγγίξεις τα δικά του.» |
| 5–7 ετών | Ο κανόνας «ΟΧΙ, ΦΕΥΓΩ, ΤΟ ΛΕΩ». Ο κύκλος των ενηλίκων εμπιστοσύνης. Καλά και άσχημα μυστικά. | «Αν κάποιος σε κάνει να νιώσεις άβολα, λες δυνατά "όχι", φεύγεις και το λες σε μένα ή σε κάποιον από τον κύκλο σου.» |
| 8–10 ετών | Η διαφορά ανάμεσα στο δώρο και στο «δώρο με αντάλλαγμα». Πρώτοι κανόνες για το διαδίκτυο. | «Δώρο είναι κάτι που σου δίνουν χωρίς να ζητούν τίποτα. Αν κάποιος σου δώσει κάτι και μετά σου ζητήσει να το κρατήσεις μυστικό, το λες.» |
| 11 ετών και πάνω | Συναίνεση, υγιείς σχέσεις, πίεση για φωτογραφίες, ότι δεν φταίει ποτέ το θύμα. | «Αν κάποιος online ή από κοντά σου ζητήσει φωτογραφίες ή μυστικά, έλα σε μένα. Δεν θα θυμώσω μαζί σου.» |
Για τα μεγαλύτερα παιδιά και τους εφήβους, η κουβέντα περνά στις σχέσεις και στη συναίνεση· δες τον οδηγό πώς μιλάμε στον έφηβο για το σεξ.
Εργαλεία για γονείς: τέσσερις οικογενειακοί κανόνες ασφαλείας
Μικρά, καθημερινά εργαλεία χωρίς τρομακτικές λέξεις. Κάνε τα πρόβα σε ήρεμες στιγμές, σαν παιχνίδι.
Σωστά ονόματα για όλο το σώμα
- Ονόμασε όλα τα μέρη του σώματος με τα σωστά τους ονόματα, όπως ονομάζεις τη μύτη ή το γόνατο.
- Χρησιμοποίησέ τα με φυσικότητα στο μπάνιο ή στο ντύσιμο.
Φράση: «Αυτό λέγεται πέος» ή «αυτό λέγεται αιδοίο», με την ίδια φωνή που λες «αυτός είναι ο αγκώνας σου».
Γιατί βοηθά: το Συμβούλιο της Ευρώπης τονίζει ότι είναι σημαντικό τα παιδιά να μαθαίνουν τα σωστά ονόματα των γεννητικών οργάνων και όλων των μερών του σώματος.[3] Έτσι το παιδί μπορεί να πει καθαρά τι έγινε, και αν εσύ κοκκινίσεις στην αρχή, δεν πειράζει.
Ρωτάμε πριν αγγίξουμε
- Ρώτησε: «Θέλεις μια αγκαλιά;», «Να σε γαργαλήσω;».
- Αν πει «όχι», σεβάσου το αμέσως.
- Μην το πιέζεις να φιλήσει ή να αγκαλιάσει συγγενείς. Μπορεί να πει «γεια» ή να δώσει το χέρι.
Φράση προς τους συγγενείς: «Αφήνουμε το παιδί να διαλέξει αν θέλει αγκαλιά. Ευχαριστούμε που το σέβεσαι.»
Έτσι το παιδί μαθαίνει στην πράξη ότι το «όχι» του μετράει, και αν κάποιος συγγενής παρεξηγηθεί, δεν πειράζει.
Ο κύκλος ασφαλείας
- Διάλεξε μαζί με το παιδί 3 έως 5 ενήλικες εμπιστοσύνης εκτός από εσένα.
- Επανάλαβέ τα σαν παιχνίδι.
Φράση: «Αν ποτέ συμβεί κάτι και δεν βρίσκεις εμένα ή τον μπαμπά, μπορείς να πας στη νονά ή στον παππού.»
Η Ελληνική Αστυνομία προτείνει το ίδιο το παιδί να υποδείξει ένα πρόσωπο αναφοράς εκτός οικογένειας, στο οποίο μπορεί να μιλήσει αν εσύ δεν είσαι εκεί.[5]
ΟΧΙ, ΦΕΥΓΩ, ΤΟ ΛΕΩ
- ΟΧΙ: λέω δυνατά «όχι» ή «σταμάτα» αν κάποιος με κάνει να νιώσω άβολα.
- ΦΕΥΓΩ: απομακρύνομαι και πάω κοντά σε ανθρώπους που εμπιστεύομαι.
- ΤΟ ΛΕΩ: το λέω σε έναν ενήλικα από τον κύκλο μου, και ξανά, μέχρι κάποιος να με βοηθήσει.
Φράση: «Ποτέ δεν θα φταις εσύ, και ποτέ δεν θα σε μαλώσουμε που μας είπες την αλήθεια.»
Η Ελληνική Αστυνομία δίνει στα παιδιά το ίδιο μήνυμα: «Μίλα και μη σταματήσεις να μιλάς μέχρι κάποιος να σε ακούσει.»[5] Αν στην πρόβα το παιδί γελάσει ή βαρεθεί, δεν πειράζει· ο κανόνας μένει.
Καλά και άσχημα μυστικά
Όσοι βλάπτουν παιδιά στηρίζονται στη μυστικότητα.[3] Εξήγησε τη διαφορά: τα καλά μυστικά είναι οι χαρούμενες εκπλήξεις, όπως ένα δώρο γενεθλίων, και κάποια στιγμή αποκαλύπτονται. Τα άσχημα μυστικά μάς κάνουν να νιώθουμε λύπη, φόβο, ντροπή ή ένα «περίεργο» σφίξιμο στην κοιλιά. Ο οικογενειακός κανόνας: «Στην οικογένειά μας δεν κρατάμε μυστικά για το σώμα μας ή μυστικά που μας κάνουν να νιώθουμε άσχημα.» Όπως γράφει η Ελληνική Αστυνομία, δεν υπάρχει καλό άγγιγμα που να είναι ταυτόχρονα και «μυστικό».[5]
Σημάδια που αξίζει να προσέξεις στο παιδί και στο διαδίκτυο
Πολλά παιδιά δεν μιλούν, επειδή φοβούνται ότι δεν θα τα πιστέψουν.[3] Η Ελληνική Αστυνομία αναφέρει σημάδια που αξίζουν προσοχή:[5]
- απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά·
- ξαφνικά προβλήματα ύπνου ή συχνότεροι εφιάλτες·
- επιστροφή σε συμπεριφορές μικρότερης ηλικίας, όπως ενούρηση·
- φόβος για πρόσωπα ή μέρη που πριν δεν φοβόταν·
- σεξουαλική συμπεριφορά ή γνώσεις που δεν ταιριάζουν στην ηλικία του·
- συνεχείς αναφορές σε έναν ενήλικα για τον οποίο πριν δεν μιλούσε·
- χρήματα ή καινούρια αντικείμενα χωρίς εξήγηση·
- προσπαθεί να σου πει κάτι, αλλά σταματά όταν εμφανίζεται κάποιος άλλος ενήλικας.
Κανένα σημάδι μόνο του δεν αποδεικνύει κάτι. Πολλά εμφανίζονται και σε άλλες δύσκολες περιόδους, όπως ένας χωρισμός ή ο εκφοβισμός. Είναι όμως λόγος να είσαι πιο κοντά και, αν ανησυχείς, να μιλήσεις με τον παιδίατρο ή με μία από τις γραμμές παρακάτω. Αν υπάρχει πόνος ή ενόχληση στο σώμα, ζήτησε ιατρική εκτίμηση.
Στο διαδίκτυο
Το grooming μπορεί να γίνει μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τις εφαρμογές μηνυμάτων, τα παιχνίδια και τις συνομιλίες σε φόρουμ. Όποιος το επιχειρεί μπορεί να κρύβει ποιος είναι, ακόμη και να παριστάνει ότι είναι μικρότερος.[4] Ο NSPCC προτείνει να υπάρχει διαφάνεια για το τι κάνουν τα παιδιά online, οι συσκευές με κάμερα να βρίσκονται σε κοινόχρηστους χώρους του σπιτιού, να χρησιμοποιείς γονικούς ελέγχους και να γνωρίζεις τις εφαρμογές και τα παιχνίδια που χρησιμοποιεί το παιδί.[4] Ο απλός κανόνας: «Αν κάποιος online σου ζητήσει φωτογραφίες ή μυστικά, το λες.» Περισσότερα στους οδηγούς για το διαδίκτυο, τα παιδιά και τους γονείς και για τα αρνητικά σχόλια και την παρενόχληση στο διαδίκτυο.
Αν το παιδί σου μιλήσει: τι λες και τι κάνεις
Αν το παιδί σου μιλήσει, έχει μαζέψει όλο του το θάρρος. Οι οδηγίες της Ελληνικής Αστυνομίας, του NSPCC και του Συμβουλίου της Ευρώπης συμφωνούν στα βασικά:[5][4][3]
- Κράτησε την ψυχραιμία σου και βρες έναν ήσυχο, ιδιωτικό χώρο. Τα δικά σου συναισθήματα θα τα μοιραστείς αργότερα με έναν ενήλικα, όχι με το παιδί.
- Πίστεψέ το και πες του ότι το πιστεύεις. Μην προσπαθήσεις να ελέγξεις αν λέει αλήθεια.
- Άκουσε χωρίς ανάκριση. Κάνε μόνο ανοιχτές ερωτήσεις, όπως «Τι έγινε μετά;», όχι ερωτήσεις που οδηγούν σε απάντηση ή απαντιούνται με ένα «ναι» ή «όχι». Αποφύγεις κάθε ερώτηση με «γιατί». Τις λεπτομέρειες θα τις αναλάβουν οι ειδικοί.
- Πες του ότι δεν φταίει. Ευχαρίστησε το που σε εμπιστεύτηκε.
- Μη συμφωνήσεις να το κρατήσεις μυστικό και μη δεσμευτείς σε πράγματα που δεν ξέρεις αν θα γίνουν. Εξήγησε ότι θα μιλήσεις με ανθρώπους που μπορούν να βοηθήσουν.
- Μην έρθεις σε αντιπαράθεση χωρίς στήριξη με το πρόσωπο που υποψιάζεσαι, και μην εκφράσεις κρίσεις γι' αυτό μπροστά στο παιδί. Φρόντισε να μην έχει επαφή μαζί του.
- Σημείωσε, όσο πιο κοντά στα λόγια του γίνεται, τι είπε και πότε.
- Αναφέρεις αμέσως το περιστατικό στις αρμόδιες αρχές, και ζήτησε ιατρική φροντίδα αν χρειάζεται.
Φράση: «Σε πιστεύω. Καλά έκανες που μου το είπες, και είσαι πολύ γενναίο. Δεν φταις εσύ. Θα μιλήσω με ανθρώπους που ξέρουν πώς να βοηθήσουν, και θα είμαι δίπλα σου.»
Η Ελληνική Αστυνομία το γράφει καθαρά: αναφέρουμε οποιοδήποτε περιστατικό κακοποίησης ανηλίκου αμέσως· έχουμε υποχρέωση να το κάνουμε.[5] Το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ) σημειώνει επίσης ότι ο ν. 4837/2021 για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιστατικών κακοποίησης και παραμέλησης ανηλίκων προβλέπει, στο άρθρο 4, υποχρέωση αναφοράς περιστατικών κακοποίησης ανηλίκων.[8]
Πού απευθύνεσαι στην Ελλάδα για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού
Δεν χρειάζεται βεβαιότητα για να ζητήσεις συμβουλή. Οι γραμμές επιβεβαιώθηκαν στις επίσημες σελίδες τους τον Οκτώβριο του 2026.
| Τι συμβαίνει | Πού απευθύνεσαι |
|---|---|
| Ένα παιδί κινδυνεύει τώρα | 112 ή 100, η τηλεφωνική γραμμή της Ελληνικής Αστυνομίας για άμεση αστυνομική επέμβαση σε κάθε νομό. Στο 100 μπορείς να στείλεις και δωρεάν SMS.[6] |
| Υποψία ή αποκάλυψη κακοποίησης, θέλεις συμβουλή ή να κάνεις αναφορά | SOS 1056, Εθνική Γραμμή για τα Παιδιά του «Χαμόγελου του Παιδιού»: 24 ώρες το 24ωρο, κάθε μέρα του χρόνου, δωρεάν από σταθερό και κινητό, δέχεται ανώνυμες και επώνυμες αναφορές για παιδιά σε κίνδυνο.[7] 1107, Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας του ΕΚΚΑ: λειτουργεί σε 24ωρη βάση· για κάθε επώνυμη ή ανώνυμη αναφορά ενημερώνεται άμεσα η αρμόδια Εισαγγελική Αρχή ή άλλη υπηρεσία που χρειάζεται.[8] |
| Θέλεις να καταγγείλεις το περιστατικό | Στην πλησιέστερη αστυνομική αρχή ή στις Υπηρεσίες Ασφάλειας του νομού σου.[5] Επίσης στην Εισαγγελία Πρωτοδικών· σε μεγάλες πόλεις, όπως η Αθήνα και η Πάτρα, λειτουργεί εξειδικευμένο Τμήμα Ανηλίκων.[8] |
| Κάτι συμβαίνει στο διαδίκτυο: παρενόχληση, αιτήματα για φωτογραφίες, grooming | 11188, Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας, για περιστατικά διαδικτυακής παρενόχλησης ανηλίκων.[6][5] Μη διαγράψεις τα μηνύματα ή τον λογαριασμό. Μην αποθηκεύσεις, μην αντιγράψεις και μην προωθήσεις ποτέ εικόνες του παιδιού· τα στοιχεία τα συλλέγει η Αστυνομία. |
| Το παιδί χρειάζεται ιατρική φροντίδα | Ο παιδίατρος ή το πλησιέστερο νοσοκομείο· σε επείγουσα ανάγκη, ΕΚΑΒ 166 ή 112. |
Φροντίδα για εσένα και πώς βοηθάμε στο Art of Mind
Είναι φυσικό να νιώθεις σοκ, θυμό, φόβο ή ενοχή. Δεν φταις εσύ. Η ευθύνη ανήκει πάντα σε όποιον βλάπτει ένα παιδί, όχι στο παιδί και όχι σε έναν γονιό που δεν μπορούσε να το ξέρει. Το Συμβούλιο της Ευρώπης σημειώνει ότι οι ενήλικες χρειάζεται να βρουν τον δικό τους χώρο και τους δικούς τους ανθρώπους για να επεξεργαστούν τα συναισθήματά τους, ώστε το παιδί να μη χρειαστεί να τους καθησυχάσει.[3] Μην ξεχάσεις και τα αδέλφια: χρειάζονται τη ρουτίνα τους, λίγα και αληθινά λόγια ανάλογα με την ηλικία τους, χωρίς λεπτομέρειες, και την προσοχή σου. Αν το θέμα ξυπνά και δικές σου παλιές μνήμες, δες τη σελίδα για το τραύμα και το μετατραυματικό στρες και το άρθρο για το παιδικό τραύμα.
Στο Art of Mind στηρίζουμε εσένα, τους γονείς. Η πρώτη συνεδρία είναι κλινική: παίρνουμε το ιστορικό, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί ένα πλάνο συνεργασίας. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως την πρόβα των κουβεντών για την ασφάλεια του σώματος και τη δουλειά με τις σκέψεις ενοχής.
Συμβουλευτική γονέων
Πώς να ανοίξεις την κουβέντα για την ασφάλεια του σώματος, και στήριξη για εσένα μετά από μια αποκάλυψη. Συμβουλευτική γονέων
Στήριξη για εσένα
Με τη Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία και τη Συνθετική Συμβουλευτική δίνουμε χώρο στο δικό σου σοκ, στον φόβο και στην ενοχή, ώστε να σταθείς δίπλα στο παιδί σου.
Online ή στην Πάτρα
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού, από το σπίτι σου, ή δια ζώσης στην Πάτρα, Κορίνθου 288.
Για συνεδρίες του ίδιου του εφήβου, επικοινώνησε πρώτα μαζί μας και δες τη σελίδα για τη συμβουλευτική εφήβων.
Συχνές ερωτήσεις
Μήπως αν μιλήσω στο παιδί για την κακοποίηση το τρομάξω;
Η έρευνα σε σχολικά προγράμματα πρόληψης δεν βρήκε αύξηση στο άγχος ή στον φόβο των παιδιών, ενώ βρήκε βελτίωση στις γνώσεις και στις προστατευτικές τους συμπεριφορές.[2] Μίλησε ήρεμα, για «κανόνες ασφαλείας του σώματος», όχι για φρικτές ιστορίες.
Από ποια ηλικία ξεκινάμε;
Από πολύ νωρίς, με τα σωστά ονόματα των μερών του σώματος και το «το σώμα σου είναι δικό σου».[5] Η κουβέντα μεγαλώνει μαζί με το παιδί.
Αν το παιδί μου μου πει κάτι, πρέπει να του κάνω ερωτήσεις για να καταλάβω;
Άκουσε, πίστεψέ το και κάνε μόνο ανοιχτές ερωτήσεις, όπως «τι έγινε μετά;». Αποφύγεις τις ερωτήσεις που οδηγούν σε απάντηση και κάθε «γιατί». Τις λεπτομέρειες τις αναλαμβάνουν οι ειδικοί.[5]
Πού μπορώ να ζητήσω συμβουλή αν απλώς ανησυχώ;
Στο SOS 1056 του «Χαμόγελου του Παιδιού», 24 ώρες το 24ωρο, δωρεάν,[7] ή στην Εθνική Γραμμή Παιδικής Προστασίας 1107 του ΕΚΚΑ, που λειτουργεί σε 24ωρη βάση.[8] Αν το παιδί κινδυνεύει τώρα, κάλεσε 112 ή 100.
Πώς κλείνω μια συνεδρία συμβουλευτικής γονέων;
Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγεις διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνεις online. Η συνεδρία κοστίζει 45 € για 45 λεπτά, και το ίδιο ισχύει όταν έρχονται και οι δύο γονείς μαζί· δες όλες τις τιμές. Για ερωτήσεις: +30 2611 180005.
Χρειάζεσαι άμεση βοήθεια;
Αν εσύ ή κάποιος δικός σου βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, κάλεσε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης) ή ΕΚΑΒ 166. Αν έχεις σκέψεις αυτοκτονίας ή ανησυχείς για κάποιον: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.
Δώσε στο παιδί σου λέξεις και φωνή
Η δουλειά σου δεν είναι να τρομάξεις το παιδί, αλλά να το εξοπλίσεις: με τις λέξεις, την άδεια και τη σιγουριά ότι θα το ακούσεις. Αν θέλεις στήριξη ως γονιός, για την πρόληψη ή μετά από μια δύσκολη αποκάλυψη, κλείσε μια συνεδρία συμβουλευτικής γονέων. Αν ένα παιδί κινδυνεύει τώρα, κάλεσε το 112.
Κλείσε συνεδρία συμβουλευτικής γονέωνΠηγές
- World Health Organization. Child maltreatment (Fact sheet). WHO, 8 May 2026. who.int
- Walsh K, Zwi K, Woolfenden S, Shlonsky A. School-based education programmes for the prevention of child sexual abuse. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2015. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Romeo-Biedma FJ, Horno P; Council of Europe. Kiko and the Hand: Training for Trainers Manual. Protective Teachers, Protected Children: Preschool Training to Prevent Child Sexual Abuse. Council of Europe, 2020. rm.coe.int
- NSPCC. Grooming. nspcc.org.uk. nspcc.org.uk
- Ελληνική Αστυνομία. Χρήσιμες συμβουλές για την προφύλαξη και προστασία των παιδιών από πράξεις ασέλγειας ή κακοποίησης. astynomia.gr. astynomia.gr
- Ελληνική Αστυνομία. Άμεση Επικοινωνία. astynomia.gr. astynomia.gr
- Το Χαμόγελο του Παιδιού. Εθνική Γραμμή SOS 1056. hamogelo.gr. hamogelo.gr
- Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ). Παιδική Προστασία. ekka.org.gr. ekka.org.gr