Είναι Κυριακή μεσημέρι και το τραπέζι έχει στρωθεί, όπως κάθε Κυριακή, στο σπίτι των γονιών του συντρόφου σου. Κάποια στιγμή ακούγεται ένα «καλά, έτσι το ταΐζετε το παιδί;» ή ένα «εμείς στην ηλικία σας είχαμε ήδη αγοράσει σπίτι», και εσύ κοιτάζεις τον σύντροφό σου περιμένοντας να πει κάτι, αλλά το βλέμμα του συντρόφου σου μένει στο πιάτο. Στον δρόμο της επιστροφής η σιωπή στο αυτοκίνητο είναι βαριά, και ο καβγάς που ακολουθεί δεν αφορά πια το φαγητό αλλά το ποιος στέκεται δίπλα σε ποιον. Αν αναγνωρίζεις κάτι από αυτή τη σκηνή, να ξέρεις ότι τα πεθερικά είναι μία από τις πιο συνηθισμένες πηγές έντασης σε ένα ζευγάρι, και ότι το να δυσκολεύεσαι με την πεθερά ή τον πεθερό σου δεν σημαίνει ότι αποτυγχάνεις ως σύντροφος ή ως άνθρωπος.
Μια εικόνα που βοηθά είναι ο κήπος του ζευγαριού. Όταν δύο άνθρωποι φτιάχνουν μια κοινή ζωή, φυτεύουν έναν δικό τους κήπο, δίπλα στους κήπους των οικογενειών από τις οποίες προέρχονται. Οι γονείς και των δύο είναι καλοδεχούμενοι επισκέπτες, μπορούν να φέρουν σπόρους και συμβουλές, αλλά η πόρτα του κήπου ανοίγει από μέσα, και το τι θα φυτευτεί το αποφασίζουν όσοι τον καλλιεργούν. Σε αυτό το άρθρο εξηγούμε γιατί η ένταση με τα πεθερικά είναι τόσο συχνή, πώς μιλάς πρώτα με τον σύντροφό σου, πώς μοιάζουν τα όρια στην πράξη και πότε μια κατάσταση χρειάζεται κάτι παραπάνω από καλύτερη επικοινωνία.
Βασικά Σημεία
- Η ένταση με τα πεθερικά είναι πολύ συχνή και δεν είναι προσωπική αποτυχία· είναι η δυσκολία δύο οικογενειών να βρουν θέση γύρω από ένα νέο ζευγάρι.
- Το ζευγάρι λειτουργεί πρώτα ως ομάδα: μιλάτε μεταξύ σας πριν μιλήσετε στους γονείς και βγαίνετε προς τα έξω με κοινό μήνυμα.
- Συνήθως ο καθένας μιλά στους δικούς του γονείς, και τα όρια αφορούν πράγματα συγκεκριμένα: επισκέψεις, κλειδιά, χρήματα, συμβουλές για τα παιδιά.
- Οι αποφάσεις για την ανατροφή των παιδιών ανήκουν στους γονείς τους· οι παππούδες και οι γιαγιάδες μπορούν να έχουν σημαντική θέση χωρίς να αποφασίζουν.
- Αν υπάρχουν απειλές, έλεγχος ή βία, δεν πρόκειται για «δύσκολα πεθερικά» και δεν αρκούν τα όρια· χρειάζεσαι στήριξη και, σε κίνδυνο, το 112.
Γιατί τα πεθερικά φέρνουν τόσο συχνά ένταση στο ζευγάρι
Όταν δύο άνθρωποι παντρεύονται ή αποφασίζουν να ζήσουν μαζί, δεν ενώνονται μόνο δύο άνθρωποι αλλά και δύο οικογένειες, με διαφορετικές συνήθειες, διαφορετικές προσδοκίες και διαφορετικό τρόπο να δείχνουν αγάπη ή ανησυχία. Οι γονείς χρειάζεται να περάσουν από τη θέση εκείνου που αποφασίζει στη θέση εκείνου που στέκεται δίπλα σε ένα ενήλικο ζευγάρι, κάτι που σπάνια γίνεται χωρίς τριβές. Γι' αυτό τα προβλήματα με την πεθερά ή με τον πεθερό δεν είναι ένδειξη ότι κάποιος είναι «κακός άνθρωπος», αλλά συχνά ότι οι ρόλοι δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρίσει.
Η έρευνα δείχνει ότι το θέμα δεν είναι δευτερεύον. Σε μια μακροχρόνια μελέτη ζευγαριών που ήταν παντρεμένα κατά μέσο όρο σχεδόν δύο δεκαετίες, οι συγκρούσεις με τα πεθερικά προέβλεπαν αργότερα χαμηλότερη αίσθηση επιτυχίας του γάμου, και οι ερευνητές κατέληξαν ότι, ακόμη και σε μακροχρόνιους γάμους, οι συγκρούσεις με τη διευρυμένη οικογένεια φθείρουν με τον καιρό τη σταθερότητα, την ικανοποίηση και τη δέσμευση.[1] Μια άλλη μελέτη, που παρακολούθησε ζευγάρια και τις μητέρες τους πριν και μετά τον γάμο, βρήκε ότι η ποιότητα της σχέσης με τα πεθερικά διαμορφώνεται νωρίς: όταν υπήρχε προσωπική επαφή και θετικά συναισθήματα πριν από τον γάμο, η σχέση ήταν πιο δυνατή μετά, ενώ οι αρνητικές προσδοκίες από πριν προέβλεπαν πιο αρνητική σχέση αργότερα.[2] Αυτό σημαίνει κάτι ελπιδοφόρο: η σχέση με τα πεθερικά δεν είναι μοίρα, χτίζεται, και μπορεί να ξαναχτιστεί.
Πρώτα το ζευγάρι: μίλα με τον σύντροφό σου πριν από οποιονδήποτε άλλον
Το πιο σημαντικό βήμα δεν γίνεται στο τραπέζι των πεθερικών αλλά στο δικό σας σπίτι. Όταν κάτι σε πληγώνει, ο πρώτος άνθρωπος που χρειάζεται να το ακούσει είναι ο σύντροφός σου, σε μια ήρεμη στιγμή, και όχι η πεθερά σου μπροστά σε όλους ή οι φίλοι σου στο τηλέφωνο. Στόχος δεν είναι ποιος έχει δίκιο, αλλά μια κοινή στάση, ώστε προς τα έξω να μιλάτε ως ομάδα.
Αυτή η αίσθηση του «εμείς» μετρά. Σε μια μελέτη νεόνυμφων ζευγαριών, ο τρόπος που περιέγραφαν τον δεσμό τους, για παράδειγμα πόσο ένιωθαν ομάδα και πόσο θετικά μιλούσαν για την κοινή τους ιστορία, συνδέθηκε με το ποια ζευγάρια έμειναν μαζί τα επόμενα χρόνια.[3] Σε μια άλλη μελέτη, όταν τα ζευγάρια συζητούσαν ένα πρόβλημα, η χρήση του «εμείς» συνδέθηκε με πιο θετικές λύσεις, ενώ το συχνό «εσύ» συνδέθηκε με περισσότερη αρνητικότητα στη συζήτηση.[4] Το πρόβλημα είναι «η κατάσταση με τους γονείς», και όχι ο σύντροφός σου.
Το κοινό μήνυμα του ζευγαριού
- Διάλεξε μια ήρεμη στιγμή, όχι αμέσως μετά την επίσκεψη.
- Περίγραψε συγκεκριμένα τι έγινε και πώς ένιωσες, χωρίς να κατηγορείς τον γονιό ή τον σύντροφό σου.
- Ρώτα πώς το είδε ο σύντροφός σου· μπορεί να το έζησε διαφορετικά, και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν νοιάζεται.
- Συμφωνήστε σε ένα μόνο αίτημα και σε ποιος θα το πει. Συνήθως βοηθά να μιλά ο καθένας στους δικούς του γονείς.
Έτοιμη φράση: «Θέλω να είμαστε ομάδα σε αυτό. Όταν η μαμά σου σχολιάζει πώς μεγαλώνουμε το παιδί, νιώθω ότι δεν μετράει η γνώμη μας. Δεν σου ζητάω να διαλέξεις ανάμεσα σε εμένα και σε εκείνη· σου ζητάω να αποφασίσουμε μαζί τι θα πούμε και να το πεις εσύ, με τον δικό σου τρόπο.»
Γιατί βοηθά: ένα αίτημα που λέγεται από τον ίδιο το παιδί προς τους γονείς του ακούγεται συνήθως λιγότερο ως επίθεση από ό,τι ένα αίτημα από τον «καινούργιο» άνθρωπο της οικογένειας. Αν η πρώτη κουβέντα καταλήξει σε καβγά, δεν πειράζει· ξαναπιάστε την όταν ηρεμήσετε. Περισσότερα εργαλεία θα βρεις στον οδηγό για την επικοινωνία στο ζευγάρι.
Όρια με τα πεθερικά στην πράξη
Τα όρια δεν είναι τοίχοι ούτε τιμωρία· είναι ο φράχτης του κήπου, που δείχνει πού τελειώνει ο ένας χώρος και πού αρχίζει ο άλλος, με μια πόρτα που ανοίγει όποτε το ζευγάρι το αποφασίσει. Ένα όριο δεν είναι απαίτηση από τους άλλους να αλλάξουν, αλλά μια απόφαση για το τι θα κάνετε εσείς. Αν δυσκολεύεσαι γενικά να λες «όχι», δες και τον οδηγό για το πώς να βάζεις όρια στις σχέσεις.
Επισκέψεις και κλειδιά
Για τις απρόσκλητες επισκέψεις βοηθά να συμφωνήσετε σε ένα πλαίσιο, για παράδειγμα «ένα τηλεφώνημα πριν έρθετε» ή «το κλειδί είναι για ώρα ανάγκης», και να το πείτε με ζεστασιά αλλά καθαρά. Το πλαίσιο δεν αφορά την αγάπη· αφορά τον ρυθμό του σπιτιού σας.
Στην ίδια πολυκατοικία ή πολύ κοντά
Σε πολλές οικογένειες το ζευγάρι μένει στον επάνω όροφο από τους γονείς ή στο διπλανό σπίτι. Αυτό μπορεί να είναι πολύτιμη στήριξη, αλλά κάνει τα όρια πιο θολά, γιατί η απόσταση είναι μια σκάλα. Εδώ βοηθούν μικρές, σταθερές συνήθειες: ένα χτύπημα στην πόρτα αντί για κλειδί, μία ή δύο σταθερές μέρες για κοινό φαγητό, και η ελευθερία να λέτε «σήμερα θα μείνουμε οι δυο μας» χωρίς να το εξηγείτε κάθε φορά.
Χρήματα, δώρα και φροντίδα των γονιών
Τα χρήματα από τους γονείς, η βοήθεια για ένα σπίτι ή, αργότερα, η φροντίδα των γονιών που μεγαλώνουν, φέρνουν συχνά αόρατες προσδοκίες. Σε μια μελέτη ζευγαριών μέσης ηλικίας, όταν οι δύο σύζυγοι έδιναν πολύ διαφορετική στήριξη στους γονείς του άλλου, η ικανοποίηση από τον γάμο ήταν χαμηλότερη· οι ερευνητές το ερμήνευσαν ως ένδειξη ότι η αίσθηση ισορροπίας στη στήριξη προς τις δύο οικογένειες μετρά.[5] Μιλήστε ανοιχτά για το τι δίνετε και τι δέχεστε από την κάθε οικογένεια, ώστε κανείς από τους δύο να μη νιώθει ότι σηκώνει όλο το βάρος.
Όταν ο σύντροφός σου «παίρνει το μέρος» των γονιών
Ίσως η πιο πονεμένη στιγμή δεν είναι το σχόλιο της πεθεράς ή του πεθερού, αλλά η σιωπή του συντρόφου σου. Συχνά όμως αυτή η σιωπή δεν είναι αδιαφορία αλλά δίλημμα ανάμεσα στην αγάπη για τον σύντροφο και την αφοσίωση στους γονείς, ή μια παλιά μάθηση ότι στους γονείς δεν φέρνεις αντίρρηση. Αν το πρόβλημα το ζεις ως «εσύ απέναντι στη μάνα σου», ο σύντροφός σου θα αμυνθεί· αν το ζεις ως «εμείς απέναντι σε μια κατάσταση που μας πληγώνει», υπάρχει χώρος να βρείτε λύση.
Βοηθά να ζητάς κάτι συγκεκριμένο και εφικτό, όχι να «αλλάξει» ο σύντροφός σου τη σχέση με τους γονείς του. Ένα «θέλω, όταν γίνεται ένα τέτοιο σχόλιο μπροστά μου, να πεις ότι το έχουμε αποφασίσει μαζί» είναι πιο εύκολο από ένα «πρέπει να τους βάλεις στη θέση τους». Αν ο σύντροφός σου δυσκολεύεται γενικά να διαφωνεί, ίσως αξίζει να διαβάσετε μαζί τον οδηγό για το people pleasing. Και αν οι διαφωνίες για τα πεθερικά έχουν γίνει ο κύριος καβγάς σας, η σελίδα για τη διαχείριση και επίλυση συγκρούσεων δίνει έναν πιο γενικό χάρτη.
Όταν τα πεθερικά είναι οι δικοί σου γονείς
Η ίδια ιστορία έχει και την άλλη πλευρά: για τον σύντροφό σου, πεθερικά είναι οι δικοί σου γονείς. Ίσως να μην προσέχεις πια τα σχόλια του πατέρα σου ή να λες «έτσι είναι η μαμά μου, δεν το εννοεί», ενώ ο σύντροφός σου πληγώνεται. Ρώτα πώς βιώνει τις επισκέψεις στους δικούς σου και ανάλαβε εσύ την κουβέντα με τους γονείς σου όταν χρειάζεται.
Παππούδες, γιαγιάδες και τα παιδιά: ποιος αποφασίζει
Ο ερχομός ενός παιδιού αλλάζει τις ισορροπίες. Οι γονείς του ζευγαριού γίνονται παππούδες και γιαγιάδες, συχνά με μεγάλη χαρά και διάθεση να βοηθήσουν, αλλά και με δικές τους ιδέες για το φαγητό, τον ύπνο, την πειθαρχία ή τις οθόνες. Ταυτόχρονα, το ζευγάρι περνά μια περίοδο κούρασης και αλλαγών· σε μια μακροχρόνια μελέτη νεόνυμφων, η τρυφερότητα και η προσοχή του ενός για τον άλλον και για τη σχέση ξεχώρισαν ως παράγοντες που στήριζαν την ικανοποίηση από τον γάμο μετά το πρώτο παιδί, ενώ η αίσθηση ότι η ζωή είναι χαοτική συνδέθηκε με πτώση της.[6]
Η βασική αρχή είναι απλή, έστω κι αν δεν είναι πάντα εύκολη: οι αποφάσεις για την ανατροφή ενός παιδιού ανήκουν στους γονείς του. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μπορούν να έχουν τεράστια θέση στη ζωή του παιδιού, να το φροντίζουν και να του δίνουν αγάπη, χωρίς να αποφασίζουν για εκείνο. Όταν το παιδί μένει μαζί τους, βοηθά να συμφωνήσετε σε λίγους βασικούς κανόνες που δεν αλλάζουν, και να αφήσετε ελεύθερα τα μικρότερα. Για το πώς αλλάζει η σχέση μετά το παιδί, δες τον οδηγό για τον γάμο μετά το παιδί· αν θέλετε στήριξη ως γονείς, υπάρχει η συμβουλευτική γονέων.
Η πεθερά μου ανακατεύεται: τι λέει και τι μπορείς να απαντήσεις
Ο πίνακας είναι ενδεικτικός: οι φράσεις είναι παραδείγματα που προσαρμόζεις στο ύφος σου και στη σχέση σου με την πεθερά ή τον πεθερό σου.
| Τι ακούς | Τι μπορείς να απαντήσεις |
|---|---|
| «Έτσι το ντύνετε το παιδί; Θα κρυώσει.» | «Ευχαριστώ που νοιάζεσαι. Το έχουμε σκεφτεί και είμαστε εντάξει έτσι.» |
| «Πάλι δεν θα έρθετε την Κυριακή;» | «Αυτή την Κυριακή θα μείνουμε σπίτι. Θα χαρούμε πολύ να έρθουμε την επόμενη.» |
| «Εμείς στην ηλικία σας είχαμε ήδη σπίτι.» | «Ο καθένας έχει τον δικό του ρυθμό. Εμείς είμαστε ικανοποιημένοι με τα βήματά μας.» |
| Ο πεθερός σου σχολιάζει τη δουλειά ή τα έξοδά σας | «Τα οικονομικά τα αποφασίζουμε οι δυο μας. Αν θέλεις, πες μου κάτι άλλο για σένα.» |
| «Στο δικό μας σπίτι τα κάνουμε αλλιώς.» | «Το καταλαβαίνω. Στο δικό μας σπίτι τα κάνουμε έτσι, και σας ζητάμε να το σεβαστείτε.» |
| Ένα σχόλιο που σε προσβάλλει μπροστά σε άλλους | «Αυτό με πλήγωσε. Θα προτιμούσα να το συζητήσουμε οι δυο μας αργότερα.» |
Τεχνικές για πιο ήρεμη σχέση με τα πεθερικά
Μικρά, πρακτικά βήματα· διάλεξε ένα και δοκίμασέ το στην επόμενη επίσκεψη.
Το «εγώ» μήνυμα
- Περίγραψε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά, όχι τον χαρακτήρα του άλλου.
- Πες πώς ένιωσες, σε πρώτο πρόσωπο: «νιώθω…».
- Κλείσε με ένα σαφές αίτημα: «θα ήθελα…».
Φράση: «Όταν μπαίνεις στο σπίτι χωρίς να μας ειδοποιήσεις, νιώθω ότι χάνω τον χώρο μας. Θα ήθελα να μας παίρνεις ένα τηλέφωνο πριν έρθεις.»
Γιατί βοηθά: σε μια μελέτη ζευγαριών, η χρήση του πρώτου προσώπου συνδέθηκε με μεγαλύτερη ικανοποίηση από τη σχέση, ενώ το συχνό «εσύ» με περισσότερη αρνητικότητα στη συζήτηση.[4] Αν δεν σου βγει τέλεια, δεν πειράζει· η καθαρότητα μετράει περισσότερο από τις σωστές λέξεις.
Ο «χαλασμένος δίσκος»
- Διάλεξε μία σύντομη, ευγενική πρόταση που λέει το όριό σου.
- Όταν η πίεση συνεχίζεται, επανάλαβέ την ήρεμα, χωρίς νέες δικαιολογίες.
- Αν χρειαστεί, άλλαξε θέμα ή κλείσε την κουβέντα ευγενικά.
Φράση: «Σε ευχαριστώ, το έχουμε αποφασίσει.» (και ξανά, με τον ίδιο ήρεμο τόνο)
Γιατί βοηθά: κάθε νέα δικαιολογία ανοίγει ένα νέο πεδίο αντιπαράθεσης, ενώ η ίδια ήρεμη φράση δείχνει ότι η απόφαση δεν είναι υπό διαπραγμάτευση. Αν κάποια στιγμή υποχωρήσεις, δεν πειράζει· την επόμενη φορά θα είναι πιο εύκολο.
Η συμφωνία για χρόνο και επισκέψεις
- Πριν από γιορτές, διακοπές ή ένα Σαββατοκύριακο, κάτσε με τον σύντροφό σου για δέκα λεπτά.
- Αποφασίστε πόσο χρόνο θα περάσετε με την κάθε οικογένεια και πότε θα φύγετε.
- Συμφωνήστε ένα διακριτικό σήμα ή μια φράση για όταν κάποιος από τους δύο χρειάζεται διάλειμμα.
Φράση: «Θα έρθουμε για φαγητό και θα φύγουμε κατά τις έξι, γιατί το βράδυ το θέλουμε για εμάς.»
Γιατί βοηθά: όταν το πλαίσιο είναι γνωστό από πριν, δεν χρειάζεται να το διαπραγματευτείτε την ώρα της έντασης. Αν το πρόγραμμα αλλάξει, δεν πειράζει· σημασία έχει ότι το αποφασίσατε μαζί.
Η κουβέντα μετά την επίσκεψη
- Στο σπίτι, όχι στο αυτοκίνητο, πείτε ο καθένας ένα πράγμα που πήγε καλά.
- Πείτε ένα πράγμα που δυσκόλεψε, χωρίς να κατηγορείτε ο ένας τον άλλον.
- Αποφασίστε αν χρειάζεται κάτι να αλλάξει την επόμενη φορά.
Φράση: «Μου άρεσε που ο πατέρας σου έπαιξε με τα παιδιά. Με δυσκόλεψε το σχόλιο για τη δουλειά μου. Μπορούμε να δούμε τι θα κάνουμε αν ξαναγίνει;»
Γιατί βοηθά: η επίσκεψη τελειώνει με το ζευγάρι να ξαναβρίσκεται στην ίδια πλευρά, αντί να κουβαλάει την ένταση για μέρες. Αν κάποια φορά δεν έχετε διάθεση, δεν πειράζει· αφήστε την κουβέντα για την επόμενη μέρα.
Συχνά η ένταση βγαίνει πλάγια, με σιωπές και υπονοούμενα· δες και τον οδηγό για την παθητική επιθετικότητα.
Τοξικά πεθερικά ή κάτι πιο σοβαρό; Πού είναι το όριο
Πολλοί μιλούν για «τοξικά πεθερικά» όταν η σχέση είναι εξαντλητική: συνεχής κριτική, συγκρίσεις, ενοχές, προσπάθειες να διχάσουν το ζευγάρι. Εδώ βοηθούν τα όρια, η κοινή στάση του ζευγαριού και, όπου χρειάζεται, λιγότερη επαφή. Για τα ίδια μοτίβα σε φίλους, συναδέλφους και συγγενείς, δες τον οδηγό για τους τοξικούς ανθρώπους.
Αν υπάρχει φόβος. Αν κάποιο μέλος της οικογένειας, ή ο ίδιος ο σύντροφός σου, σε απειλεί, ελέγχει τα χρήματα, το κινητό ή τις επαφές σου, σε ταπεινώνει συστηματικά ή ασκεί βία, αυτό δεν είναι ζήτημα «ορίων με τα πεθερικά» και δεν λύνεται με καλύτερες φράσεις. Διάβασε τον οδηγό μας για την ενδοοικογενειακή βία και, αν κινδυνεύεις άμεσα, κάλεσε το 112.
Πώς βοηθάμε με τα πεθερικά και τη σχέση του ζευγαριού στο Art of Mind
Στο Art of Mind δουλεύουμε τόσο με ζευγάρια που θέλουν να βρουν κοινή στάση απέναντι στις οικογένειές τους, όσο και ατομικά με όποιον άνθρωπο νιώθει εξάντληση από τη σχέση με τα πεθερικά, σε έναν χώρο χωρίς φόβο κρίσης και κριτικής. Η συμβουλευτική ζεύγους γίνεται online ή στην Πάτρα, και κάθε συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 € και για τους δύο μαζί. Δες επίσης πώς δουλεύουμε στη θεραπεία ζευγαριών, στη συμβουλευτική γάμου και, όταν χρειάζεται να δουλέψει όλη η οικογένεια, στην οικογενειακή θεραπεία.
Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως την εξάσκηση στη διεκδικητική επικοινωνία, τον εντοπισμό των σκέψεων που ανάβουν την ένταση και την πρόβα δύσκολων κουβεντών.
Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση
Μια βραχεία, ολιστική προσέγγιση που βλέπει τον άνθρωπο ως σύνολο σώματος, συναισθήματος, σκέψης και σχέσεων. Μας βοηθά να καταλάβουμε τι ξυπνά μέσα σου η κριτική ή η απόρριψη από την οικογένεια του συντρόφου σου, και από πού έρχεται η δυσκολία να πεις «όχι»· η κλινική ύπνωση χρησιμοποιείται ως εργαλείο μέσα στη μέθοδο, όπου ταιριάζει. Η μέθοδος
Συνθετική Συμβουλευτική
Εξατομικευμένη, δομημένη στήριξη με συγκεκριμένα εργαλεία: κοινό μήνυμα του ζευγαριού, «εγώ» μηνύματα, όρια για επισκέψεις και εγγόνια, πρόβες για τη δύσκολη κουβέντα με τους γονείς. Η μέθοδος
Online ή στην Πάτρα
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού, από έναν χώρο όπου μπορείτε να μιλήσετε ελεύθερα, ή δια ζώσης στο γραφείο μας στην Πάτρα, Κορίνθου 288.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι φυσιολογικό να έχω προβλήματα με την πεθερά μου;
Ναι, είναι πολύ συχνό. Δύο οικογένειες με διαφορετικές συνήθειες χρειάζεται να βρουν θέση γύρω από ένα νέο ζευγάρι, και η έρευνα δείχνει ότι οι συγκρούσεις με τα πεθερικά επηρεάζουν τη σχέση του ζευγαριού ακόμη και μετά από πολλά χρόνια γάμου.[1] Δεν είναι προσωπική αποτυχία.
Ποιος πρέπει να μιλήσει στα πεθερικά;
Συνήθως βοηθά να μιλά ο καθένας στους δικούς του γονείς, αφού πρώτα το ζευγάρι συμφωνήσει στο τι θα ειπωθεί. Έτσι το αίτημα ακούγεται ως κοινή απόφαση και όχι ως επίθεση από τον «καινούργιο» άνθρωπο της οικογένειας.
Τι κάνω όταν ο σύντροφός μου παίρνει το μέρος των γονιών;
Μίλησε σε μια ήρεμη στιγμή, περίγραψε πώς ένιωσες και ζήτα κάτι συγκεκριμένο και εφικτό, όπως να πει «το έχουμε αποφασίσει μαζί». Δες το πρόβλημα ως «εμείς απέναντι στην κατάσταση» και όχι ως «εσύ απέναντι στους γονείς σου».
Μπορούν οι παππούδες να αποφασίζουν για τα εγγόνια;
Οι αποφάσεις για την ανατροφή ενός παιδιού ανήκουν στους γονείς του. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μπορούν να έχουν σημαντική θέση στη ζωή του, και βοηθά να συμφωνήσετε σε λίγους βασικούς κανόνες που ισχύουν όταν το παιδί μένει μαζί τους.
Κάνετε συνεδρίες ζευγαριού για θέματα με τα πεθερικά;
Ναι, online ή στην Πάτρα. Κάθε συνεδρία ζευγαριού διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 € και για τους δύο μαζί. Μπορείς επίσης να ξεκινήσεις ατομικά, αν ο σύντροφός σου δεν θέλει ακόμη να έρθει.
Πώς κλείνω μια πρώτη συνεδρία;
Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγεις διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνεις online. Κάθε συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 €· δες όλες τις τιμές.
Χρειάζεσαι άμεση βοήθεια;
Αν εσύ ή κάποιος δικός σου βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, κάλεσε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης) ή ΕΚΑΒ 166. Αν έχεις σκέψεις αυτοκτονίας: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.
Φροντίστε μαζί τον δικό σας κήπο
Οι οικογένειες και των δύο μπορούν να μένουν καλοδεχούμενοι επισκέπτες, όσο η πόρτα του κήπου ανοίγει από μέσα και οι αποφάσεις παίρνονται από το ζευγάρι. Αν θέλεις στήριξη για να βρεις αυτή την ισορροπία, ατομικά ή μαζί με τον σύντροφό σου, στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας.
Κλείσε την πρώτη συνεδρίαΠηγές
- Bryant CM, Conger RD, Meehan JM. The influence of in-laws on change in marital success. Journal of Marriage and Family, 2001;63(3):614-626. doi.org
- Fingerman KL, Gilligan M, VanderDrift L, Pitzer L. In-law relationships before and after marriage. Research in Human Development, 2012;9(2):106-125. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Carrère S, Buehlman KT, Gottman JM, Coan JA, Ruckstuhl L. Predicting marital stability and divorce in newlywed couples. Journal of Family Psychology, 2000;14(1):42-58. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Simmons RA, Gordon PC, Chambless DL. Pronouns in marital interaction. Psychological Science, 2005;16(12):932-936. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Lee JE, Kim K, Cichy KE, Fingerman KL. Middle-aged children's support for parents-in-law and marital satisfaction. Gerontology, 2020;66(4):340-350. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Shapiro AF, Gottman JM, Carrère S. The baby and the marriage: identifying factors that buffer against decline in marital satisfaction after the first baby arrives. Journal of Family Psychology, 2000;14(1):59-70. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
