Βγαίνεις σε ένα μπαλκόνι στον πέμπτο όροφο, ανεβαίνεις μια ανοιχτή σκάλα ή περνάς μια γέφυρα, και ξαφνικά τα πόδια σου «κολλάνε», η καρδιά σου χτυπά δυνατά και νιώθεις μια ακατανίκητη ανάγκη να απομακρυνθείς από την άκρη, να καθίσεις ή να πιαστείς από κάπου. Οι άλλοι γύρω σου μοιάζουν άνετοι, κι εσύ αναρωτιέσαι γιατί το σώμα σου αντιδρά σαν να βρίσκεται σε πραγματικό κίνδυνο. Όταν ο φόβος για τα ύψη γίνεται τόσο έντονος που αρχίζει να καθορίζει πού πηγαίνεις και τι αποφεύγεις, οι ειδικοί μιλούν για υψοφοβία, που λέγεται και ακροφοβία. Δεν φταις εσύ και δεν είναι «υπερβολή»· είναι ένας μηχανισμός προστασίας που έχει ρυθμιστεί πιο ευαίσθητα απ' όσο χρειάζεται.
Μια εικόνα που βοηθά είναι ένας υπερπροστατευτικός σωματοφύλακας μέσα σου. Η δουλειά του είναι να σε κρατά μακριά από τον γκρεμό, και αυτό είναι πολύτιμο. Στην υψοφοβία, όμως, ο σωματοφύλακας χτυπά συναγερμό και σε ένα ασφαλές μπαλκόνι με κάγκελα, σε μια κυλιόμενη σκάλα ή στο παράθυρο ενός ψηλού κτιρίου. Σε αυτό το άρθρο εξηγούμε τι είναι η υψοφοβία, πώς ξεχωρίζει από τη ζάλη που έχει ιατρική αιτία, τι λέει η έρευνα για την αντιμετώπισή της και πώς μπορείς, βήμα βήμα, να μάθεις στον σωματοφύλακά σου να ηρεμεί.
Βασικά Σημεία
- Η υψοφοβία (ακροφοβία) είναι μια ειδική φοβία, δηλαδή ένας έντονος φόβος που συνδέεται με μια συγκεκριμένη κατάσταση, τα ύψη.
- Η δυσφορία στα ύψη είναι συχνή εμπειρία και κινείται σε ένα φάσμα, από ήπια αστάθεια μέχρι φοβία που περιορίζει την καθημερινή ζωή.
- Ο ίλιγγος και η ζάλη που εμφανίζονται και χωρίς ύψη μπορεί να έχουν ιατρική αιτία, όπως ένα πρόβλημα στο εσωτερικό αυτί, και χρειάζονται πρώτα γιατρό.
- Η σταδιακή έκθεση έχει την ισχυρότερη ερευνητική στήριξη για τις ειδικές φοβίες, και η έκθεση σε εικονική πραγματικότητα έχει μελετηθεί ειδικά για τον φόβο των υψών.
- Η αποφυγή φέρνει ανακούφιση τη στιγμή εκείνη, αλλά με τον καιρό κάνει τον φόβο πιο ισχυρό και τον κόσμο σου πιο μικρό.
Τι είναι η υψοφοβία (ακροφοβία)
Οι φοβίες είναι καταστάσεις άγχους που συνήθως πυροδοτούνται από ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή μια συγκεκριμένη κατάσταση, και τα ύψη είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα, μαζί με τις πτήσεις και τους κλειστούς χώρους.[1] Στην υψοφοβία, η απλή σκέψη ή η εικόνα ενός ψηλού σημείου μπορεί να φέρει έντονο άγχος, και η πραγματική έκθεση μπορεί να φέρει σωματικά συμπτώματα που μοιάζουν με κρίση πανικού. Οι λέξεις «υψοφοβία» και «ακροφοβία» χρησιμοποιούνται συνήθως με την ίδια σημασία, και η διάγνωση μιας φοβίας γίνεται από ειδικό.
Αυτό το άρθρο εστιάζει μόνο στα ύψη. Αν θέλεις μια συνολική εικόνα για όλες τις ειδικές φοβίες, από τους κλειστούς χώρους μέχρι τα ζώα και τις ενέσεις, δες τον οδηγό μας για την κλειστοφοβία και τις ειδικές φοβίες και τη σελίδα για τις φοβίες. Αν ο δικός σου φόβος αφορά κυρίως τις πτήσεις, θα σε ενδιαφέρει και ο οδηγός για τον φόβο του αεροπλάνου.
Φόβος για τα ύψη ή υψοφοβία: πού είναι η διαφορά
Λίγη προσοχή στην άκρη ενός γκρεμού είναι λογική και χρήσιμη. Οι ερευνητές περιγράφουν τις αντιδράσεις στα ύψη ως ένα φάσμα: στη μία άκρη μια φυσιολογική αστάθεια, επειδή το βλέμμα δυσκολεύεται να ελέγξει την ισορροπία όταν τα σταθερά σημεία είναι μακριά, στη μέση η δυσανεξία στα ύψη, που μπορεί να είναι λίγο ή πολύ ενοχλητική, και στην πιο έντονη άκρη η ακροφοβία.[2] Σε μια αντιπροσωπευτική έρευνα στη Γερμανία με 2.012 ανθρώπους από 14 ετών και πάνω, περίπου το 28,5% ανέφερε δυσανεξία στα ύψη κάποια στιγμή στη ζωή του, ενώ η ακροφοβία αφορούσε το 6,4%.[3] Με άλλα λόγια, η δυσφορία στα ύψη είναι πολύ συχνή, και η φοβία είναι το πιο έντονο άκρο της.
Στην ίδια έρευνα, οι πρώτες εμφανίσεις γίνονταν συχνότερα στη δεύτερη δεκαετία της ζωής, ο φόβος συχνά γενικευόταν γρήγορα σε περισσότερα ψηλά σημεία, και περισσότεροι από έναν στους πέντε ανθρώπους με δυσανεξία στα ύψη είχε νιώσει κάποια στιγμή συμπτώματα με την ένταση κρίσης πανικού.[3] Μια ανασκόπηση σημειώνει ότι όταν ο φόβος των υψών ξεκινά στην παιδική ηλικία συχνά υποχωρεί με τα χρόνια, ενώ όταν εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ενήλικη ζωή τείνει να επιμένει.[2] Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αλλάζει· σημαίνει ότι συνήθως δεν φεύγει μόνο με τον χρόνο, και ότι αξίζει να δουλέψεις μαζί του.
Ζάλη στα ύψη: υψοφοβία ή ίλιγγος;
Πολλοί λένε «έχω ίλιγγο» όταν εννοούν τον φόβο των υψών, αλλά ιατρικά πρόκειται για διαφορετικά πράγματα. Η ζάλη μπορεί να σε κάνει να νιώθεις ελαφρύ κεφάλι ή αστάθεια, ενώ ο ίλιγγος είναι η αίσθηση ότι εσύ ή το δωμάτιο γυρίζει ενώ τίποτα δεν κινείται.[7] Αιτίες μπορεί να είναι, μεταξύ άλλων, μια απότομη πτώση της πίεσης, η αφυδάτωση, ορισμένα φάρμακα ή προβλήματα στο εσωτερικό αυτί.[7]
Πρώτα μίλα με τον γιατρό σου αν η ζάλη ή ο ίλιγγος εμφανίζεται και χωρίς να βρίσκεσαι σε ύψος, αν εμφανίστηκε πρόσφατα ή αν συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα. Αν η ζάλη ή ο ίλιγγος είναι ξαφνικός ή έντονος, ή αν έχεις αλλαγές στην όραση, δυσκολία στην ομιλία ή αδυναμία, ζήτα αμέσως βοήθεια στο 112 ή στο ΕΚΑΒ 166.[7] Το ίδιο ισχύει αν νιώσεις για πρώτη φορά πόνο στο στήθος. Όταν η ζάλη εμφανίζεται μόνο στα ύψη ή στη σκέψη τους και ο γιατρός έχει αποκλείσει άλλες αιτίες, τότε είναι πιθανότερο να σχετίζεται με το άγχος· περισσότερα στον οδηγό για τη ζαλάδα από άγχος.
Υψοφοβία: συμπτώματα και σημάδια
Όταν ο σωματοφύλακας χτυπά συναγερμό, το σώμα ετοιμάζεται να σε προστατεύσει. Συχνά συμπτώματα των φοβιών είναι το έντονο άγχος, η ζάλη και το ελαφρύ κεφάλι, η αίσθηση ότι η καρδιά χτυπά δυνατά ή ακανόνιστα, το σφίξιμο στο στήθος, η ναυτία, το τρέμουλο και ένας έντονος φόβος ότι θα λιποθυμήσεις ή θα χάσεις τον έλεγχο.[1] Στα ύψη συμβαίνει και κάτι πιο ειδικό: έρευνες δείχνουν ότι το άγχος κάνει τους μυς να σφίγγονται για να κρατήσουν την ισορροπία, το βάδισμα γίνεται αργό και προσεκτικό, και το βλέμμα «κλειδώνει» στον ορίζοντα.[2] Ο πίνακας είναι ενδεικτικός και δεν κάνει διάγνωση.
| Περιοχή | Πιο συχνή, ήπια δυσφορία στα ύψη | Πιθανή υψοφοβία |
|---|---|---|
| Σώμα | Λίγη αστάθεια ή ένα σφίξιμο που περνά γρήγορα | Ταχυκαρδία, τρέμουλο, ζάλη, «κολλημένα» πόδια, ανάγκη να καθίσεις ή να πιαστείς |
| Σκέψεις | «Ας μην πλησιάσω πολύ την άκρη» | «Θα πέσω», «θα με τραβήξει το κενό», «δεν θα μπορέσω να κατέβω» |
| Αποφυγή | Προτιμάς μια θέση πιο μέσα, αλλά πηγαίνεις | Αρνείσαι σπίτια με μπαλκόνι, ορόφους, γέφυρες, τελεφερίκ ή ταξίδια |
| Αναμονή | Δεν το σκέφτεσαι πριν | Άγχος μέρες πριν από μια επίσκεψη σε ψηλό σημείο |
| Καθημερινότητα | Δεν σε περιορίζει | Επηρεάζει τη δουλειά, τις διακοπές ή τις σχέσεις σου |
Ο κύκλος της αποφυγής: πώς μεγαλώνει ο φόβος για τα ύψη
Η αποφυγή είναι η πιο φυσική αντίδραση: αφού το μπαλκόνι σε τρομάζει, κάθεσαι μέσα, και αφού η γέφυρα σε τρομάζει, παίρνεις άλλον δρόμο. Τη στιγμή εκείνη η ανακούφιση είναι πραγματική. Ο σωματοφύλακας, όμως, το καταγράφει ως απόδειξη ότι είχε δίκιο, και την επόμενη φορά χτυπά συναγερμό πιο νωρίς και πιο δυνατά. Έτσι η λίστα με όσα αποφεύγεις μπορεί να μεγαλώνει σιγά σιγά: πρώτα οι ψηλές γέφυρες, μετά οι ανοιχτές σκάλες, μετά οι ψηλοί όροφοι, ίσως και τα ταξίδια.
Υπάρχουν και πιο αθόρυβες μορφές αποφυγής, που δεν μοιάζουν με αποφυγή: να περπατάς πάντα κολλητά στον τοίχο, να μην κοιτάς ποτέ κάτω, να ζητάς από άλλους να σε συνοδεύουν «για καλό και για κακό». Δεν είναι λάθη· είναι τρόποι που βρήκες για να αντέξεις. Αξίζει όμως να τους γνωρίζεις, γιατί η αλλαγή ξεκινά όταν, με σχέδιο και σταδιακά, αρχίζεις να δείχνεις στον σωματοφύλακα ότι μπορεί να χαλαρώσει. Η έρευνα δείχνει ότι η δυσανεξία στα ύψη και, ακόμη περισσότερο, η ακροφοβία συνδέονται συχνά με άλλες δυσκολίες άγχους και πεσμένη διάθεση,[3] γι' αυτό κοιτάμε πάντα τη συνολική εικόνα.
Υψοφοβία αντιμετώπιση: τι λέει η έρευνα
Για τις ειδικές φοβίες, η προσέγγιση με την ισχυρότερη ερευνητική στήριξη είναι η έκθεση, δηλαδή η σταδιακή, σχεδιασμένη επαφή με αυτό που φοβάσαι. Μια μετα-ανάλυση 33 τυχαιοποιημένων μελετών βρήκε ότι οι θεραπείες που βασίζονται στην έκθεση είχαν μεγάλα αποτελέσματα σε σύγκριση με την απουσία θεραπείας και ξεπερνούσαν τις άλλες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις, ενώ περισσότερες συνεδρίες συνδέονταν με καλύτερα αποτελέσματα.[4] Μια ανασκόπηση σημειώνει ότι οι περισσότερες φοβίες ανταποκρίνονται καλά στην έκθεση στην πραγματική ζωή, αλλά πολλοί άνθρωποι τη βρίσκουν δύσκολη και τη διακόπτουν, γι' αυτό έχει σημασία να γίνεται με ρυθμό που αντέχεις.[5] Για τη σοβαρή δυσανεξία στα ύψη με έντονη αποφυγή, η θεραπεία στηρίζεται κυρίως σε συμπεριφορικές προσεγγίσεις.[2]
Ειδικά για τον φόβο των υψών, έχει μελετηθεί και η έκθεση σε εικονική πραγματικότητα. Σε μια τυχαιοποιημένη μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο με 100 ενήλικες, ένα αυτοματοποιημένο πρόγραμμα εικονικής πραγματικότητας με περίπου έξι σύντομες συνεδρίες μείωσε σημαντικά τον φόβο σε σύγκριση με τη συνηθισμένη φροντίδα, και το όφελος διατηρήθηκε στον επανέλεγχο τέσσερις εβδομάδες μετά την έναρξη.[6] Τα ευρήματα αυτά δείχνουν κάτι σημαντικό: ο σωματοφύλακας μπορεί να ξαναμάθει. Η πορεία, πάντως, διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, και κανείς δεν μπορεί να υποσχεθεί έναν συγκεκριμένο αριθμό συνεδριών.
Τεχνικές για την υψοφοβία που μπορείς να δοκιμάσεις
Οι τεχνικές που ακολουθούν βασίζονται στη λογική της σταδιακής έκθεσης. Κάνε τες πάντα σε σημεία που είναι πραγματικά προστατευμένα, με κάγκελα και χωρίς ρίσκο, και ιδανικά με έναν άνθρωπο της εμπιστοσύνης σου κοντά. Αν έχεις καρδιολογικό ή άλλο πρόβλημα υγείας, συζήτησέ τες πρώτα με τον γιατρό σου.
Η σκάλα του φόβου
- Γράψε 8 έως 10 καταστάσεις με ύψη, από την πιο εύκολη (να δεις φωτογραφίες από ψηλά) μέχρι την πιο δύσκολη (να σταθείς σε ένα μπαλκόνι ψηλού ορόφου).
- Δώσε σε καθεμία έναν βαθμό άγχους από 0 έως 100.
- Ξεκίνα από ένα σκαλί γύρω στο 30 και επανάλαβέ το αρκετές φορές πριν ανέβεις στο επόμενο.
Φράση: «Ένα σκαλί τη φορά. Δεν χρειάζεται να φτάσω σήμερα στην κορυφή.»
Γιατί βοηθά: η σταδιακή έκθεση έχει την ισχυρότερη ερευνητική στήριξη για τις ειδικές φοβίες.[4] Αν ένα σκαλί σού φανεί πολύ ψηλό, δεν απέτυχες· πρόσθεσε ένα ενδιάμεσο.
Η μακριά εκπνοή
- Εξασκήσου κάθε μέρα σε ήρεμες στιγμές, ώστε να σου έρχεται εύκολα όταν τη χρειαστείς.
- Εισέπνευσε ήρεμα από τη μύτη μετρώντας ως το 4.
- Άφησε τον αέρα να βγει αργά από το στόμα μετρώντας ως το 6, σαν να φυσάς απαλά ένα κερί χωρίς να το σβήσεις, για πέντε κύκλους.
Φράση: «Ο αέρας βγαίνει αργά. Το σώμα μου θυμάται πώς να ηρεμεί.»
Γιατί βοηθά: οι ασκήσεις αναπνοής είναι από τους τρόπους αυτοβοήθειας που προτείνονται για τις φοβίες,[1] και μια ήρεμη, αργή εκπνοή δίνει στο σώμα σου κάτι σταθερό να κάνει την ώρα του συναγερμού. Περισσότερες ιδέες στις ασκήσεις αναπνοής για το άγχος. Αν στην αρχή σε αγχώνει να μετράς, απλώς κάνε την εκπνοή λίγο πιο αργή από την εισπνοή.
Σταθερό σημείο, σταθερό σώμα
- Όταν βρεθείς σε ύψος, κοίτα τον ορίζοντα ή ένα κοντινό σταθερό σημείο, όπως το κάγκελο ή μια κολόνα, αντί για το κενό.
- Πιάσου από κάτι σταθερό ή ακούμπησε την πλάτη σου σε έναν τοίχο.
- Αν χρειαστεί, κάθισε ή σταμάτα να περπατάς για λίγο, μέχρι να νιώσεις ξανά τα πόδια σου στο έδαφος.
Φράση: «Τα πόδια μου πατούν. Το κάγκελο με κρατά. Μένω εδώ για λίγο.»
Γιατί βοηθά: οδηγίες όπως να κοιτάς τον ορίζοντα ή κοντινά σταθερά σημεία, να κάθεσαι, να πιάνεσαι από κάτι και να σταματάς το βάδισμα περιλαμβάνονται στις προτάσεις των ερευνητών για τη διαχείριση της δυσανεξίας στα ύψη.[2] Αν κάποια μέρα χρειαστεί να φύγεις νωρίτερα, δεν πειράζει· ξαναπροσπαθείς άλλη μέρα.
Μείνε μέχρι να χαμηλώσει το κύμα
- Στο σκαλί που δουλεύεις, παρατήρησε τον βαθμό του άγχους σου από 0 έως 100.
- Μείνε εκεί, ανασαίνοντας αργά, αντί να φύγεις στην κορύφωση.
- Σημείωσε πόσο είχε πέσει ο βαθμός όταν αποχώρησες και πόσο εύκολα ήταν την επόμενη φορά.
Φράση: «Ο σωματοφύλακάς μου φωνάζει, αλλά τον ακούω χωρίς να τρέξω. Του δείχνω ότι εδώ είμαστε καλά.»
Γιατί βοηθά: όταν φεύγεις στην κορύφωση, ο φόβος «μαθαίνει» ότι η απομάκρυνση σε έσωσε· όταν μένεις λίγο ακόμη, μαθαίνει ότι το κύμα ανεβαίνει και μετά υποχωρεί. Αν το βρίσκεις πολύ δύσκολο χωρίς στήριξη, μπορούμε να το σχεδιάσουμε μαζί, με τον ρυθμό που αντέχεις.
Αν ο φόβος σου ανεβαίνει απότομα σε κρίση πανικού, σταμάτα την άσκηση και γύρισε σε ένα πιο εύκολο σκαλί. Η έκθεση δεν είναι τεστ αντοχής· είναι μια σταδιακή μάθηση.
Πώς βοηθάμε με την υψοφοβία στο Art of Mind
Στο Art of Mind δουλεύουμε με ανθρώπους που ο φόβος για τα ύψη έχει αρχίσει να μικραίνει τον κόσμο τους, σε έναν χώρο χωρίς φόβο κρίσης και κριτικής. Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σου, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως τη σταδιακή έκθεση με μια σκάλα φόβου που φτιάχνουμε μαζί. Στις συγκεκριμένες φοβίες, οι τεχνικές του Νευρογλωσσικού Προγραμματισμού (NLP) είναι ιδιαίτερα χρήσιμες σε συνδυασμό με την κλινική ύπνωση, την οποία χρησιμοποιούμε ως εργαλείο μέσα στη Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία. Περισσότερα για αυτή τη δουλειά θα βρεις στον οδηγό για το NLP στις φοβίες και το Fast Phobia Cure. Η πορεία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο, και τον ρυθμό τον ορίζουμε μαζί.
Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση
Μια βραχεία, ολιστική προσέγγιση που βλέπει τον άνθρωπο ως σύνολο σώματος, συναισθήματος, σκέψης και σχέσεων. Μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς ρυθμίστηκε ο σωματοφύλακάς σου και να του μάθουμε ηρεμία· η κλινική ύπνωση χρησιμοποιείται ως εργαλείο μέσα στη μέθοδο, όπου ταιριάζει. Η μέθοδος
Συνθετική Συμβουλευτική
Εξατομικευμένη, δομημένη στήριξη με συγκεκριμένα εργαλεία για την καθημερινότητα: σκάλα του φόβου, σχέδιο για ταξίδια ή μετακομίσεις και τρόποι να διαχειρίζεσαι το άγχος της αναμονής. Η μέθοδος
Online ή στην Πάτρα
Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού, από έναν χώρο όπου μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα, ή δια ζώσης στο γραφείο μας στην Πάτρα, Κορίνθου 288. Δες και την online θεραπεία για τις φοβίες.
Συχνές ερωτήσεις
Τι είναι η υψοφοβία;
Είναι μια ειδική φοβία, ένας έντονος φόβος για τα ύψη που φέρνει άγχος και σωματικά συμπτώματα και συχνά οδηγεί σε αποφυγή. Η διάγνωση γίνεται από ειδικό.[1]
Υψοφοβία ή ακροφοβία: ποια είναι η διαφορά;
Στην καθημερινή χρήση οι δύο λέξεις σημαίνουν το ίδιο πράγμα. Η ήπια δυσφορία στα ύψη είναι πολύ πιο συχνή από τη φοβία, που βρίσκεται στο πιο έντονο άκρο του φάσματος.[2][3]
Είναι η υψοφοβία το ίδιο με τον ίλιγγο;
Όχι. Ο ίλιγγος είναι η αίσθηση ότι εσύ ή ο χώρος γυρίζει και μπορεί να έχει ιατρική αιτία, όπως ένα πρόβλημα στο εσωτερικό αυτί. Αν έχεις ζάλη ή ίλιγγο και χωρίς ύψη, μίλα πρώτα με τον γιατρό σου.[7]
Περνάει η υψοφοβία;
Μπορεί να μειωθεί σημαντικά. Η σταδιακή έκθεση έχει την ισχυρότερη ερευνητική στήριξη για τις ειδικές φοβίες, αν και η πορεία διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο.[4]
Κάνετε συνεδρίες online για φοβίες;
Ναι, σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού. Η σκάλα του φόβου σχεδιάζεται μαζί στη συνεδρία και οι ασκήσεις γίνονται στην καθημερινότητά σου, με τον ρυθμό που αντέχεις.
Πώς κλείνω μια πρώτη συνεδρία;
Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγεις διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνεις online. Κάθε συνεδρία διαρκεί 45 λεπτά και κοστίζει 45 €· δες όλες τις τιμές.
Χρειάζεσαι άμεση βοήθεια;
Αν εσύ ή κάποιος δικός σου βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, κάλεσε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης) ή ΕΚΑΒ 166. Αν έχεις σκέψεις αυτοκτονίας: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.
Ο σωματοφύλακάς σου μπορεί να μάθει να ηρεμεί
Δεν τον πολεμάμε· τον εκπαιδεύουμε, ένα σκαλί τη φορά, μέχρι το μπαλκόνι, η γέφυρα ή το ταξίδι να ξαναγίνουν κομμάτι της ζωής σου. Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό σου, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας, online από όπου κι αν βρίσκεσαι ή στην Πάτρα.
Κλείσε την πρώτη συνεδρίαΠηγές
- NHS. Phobias. National Health Service, 2026. nhs.uk
- Huppert D, Wuehr M, Brandt T. Acrophobia and visual height intolerance: advances in epidemiology and mechanisms. Journal of Neurology, 2020;267(Suppl 1):231-240. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Kapfhammer HP, Huppert D, Grill E, Fitz W, Brandt T. Visual height intolerance and acrophobia: clinical characteristics and comorbidity patterns. European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience, 2015;265(5):375-385. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Wolitzky-Taylor KB, Horowitz JD, Powers MB, Telch MJ. Psychological approaches in the treatment of specific phobias: a meta-analysis. Clinical Psychology Review, 2008;28(6):1021-1037. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Choy Y, Fyer AJ, Lipsitz JD. Treatment of specific phobia in adults. Clinical Psychology Review, 2007;27(3):266-286. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- Freeman D, Haselton P, Freeman J, Spanlang B, Kishore S, Albery E, et al. Automated psychological therapy using immersive virtual reality for treatment of fear of heights: a single-blind, parallel-group, randomised controlled trial. Lancet Psychiatry, 2018;5(8):625-632. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
- MedlinePlus. Dizziness and Vertigo. U.S. National Library of Medicine, 2026. medlineplus.gov
