Μοναξιά: τι μπορείς να κάνεις όταν νιώθεις ότι δεν έχεις κανέναν

Τι είναι η μοναξιά και πώς διαφέρει από το να βρίσκεσαι χωρίς παρέα, γιατί έχει σημασία για την ψυχική και σωματική υγεία, πώς συνδέεται με την κατάθλιψη και το άγχος, πρακτικά βήματα που βοηθούν και πότε να ζητήσεις στήριξη, με το Art of Mind, online σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό ή στην Πάτρα.

Άδειο μεταλλικό παγκάκι σε πάρκο στο σούρουπο του χειμώνα.

Μπορεί να συμβαίνει σε ένα άδειο σπίτι την Κυριακή το απόγευμα, αλλά και σε ένα γεμάτο τραπέζι, σε ένα γραφείο με συναδέλφους ή μέσα σε μια σχέση. Η μοναξιά δεν είναι πάντα θέμα του πόσους ανθρώπους έχεις γύρω σου. Είναι η αίσθηση ότι κανείς δεν σε βλέπει πραγματικά, ότι δεν έχεις κάποιον να πάρεις τηλέφωνο, ότι οι σχέσεις σου δεν είναι αυτές που θα ήθελες. Πολλοί άνθρωποι περιγράφουν ότι ντρέπονται να πουν «νιώθω μόνος» ή «νιώθω μόνη», σαν να είναι κάτι που φταίνε οι ίδιοι.

Σε αυτό το άρθρο εξηγούμε τι είναι η μοναξιά και πώς διαφέρει από το να βρίσκεσαι χωρίς παρέα, γιατί έχει σημασία για την ψυχική και τη σωματική υγεία, πώς συνδέεται με την κατάθλιψη και το άγχος, τι μπορείς να κάνεις πρακτικά, ποιες αλλαγές ζωής τη φέρνουν πιο συχνά και πότε είναι σημάδι να ζητήσεις βοήθεια.

Βασικά Σημεία

  • Η μοναξιά είναι η επώδυνη αίσθηση ενός κενού ανάμεσα στις σχέσεις που θα ήθελες και σε αυτές που έχεις· δεν ταυτίζεται με το να ζεις ή να περνάς χρόνο μόνοι.
  • Είναι πολύ συχνή: σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, αφορά περίπου 1 στους 6 ανθρώπους παγκοσμίως.
  • Όταν κρατά πολύ, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για κατάθλιψη, άγχος και σωματικά προβλήματα υγείας· σύνδεση δεν σημαίνει όμως ότι η μοναξιά είναι από μόνη της ασθένεια.
  • Βοηθούν μικρά, τακτικά βήματα επαφής, κοινές δραστηριότητες, ο εθελοντισμός και η δουλειά με τις σκέψεις που σε κρατούν μακριά από τους άλλους.
  • Στο Art of Mind δουλεύουμε με τη μοναξιά σε ατομικές συνεδρίες, online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού, ή στην Πάτρα.

Τι είναι η μοναξιά και πώς διαφέρει από το να βρίσκεσαι χωρίς παρέα

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας περιγράφει τη μοναξιά ως την επώδυνη αίσθηση που προκύπτει από ένα κενό ανάμεσα στις κοινωνικές σχέσεις που επιθυμούμε και σε αυτές που πραγματικά έχουμε. Την ξεχωρίζει από την κοινωνική απομόνωση, που είναι η αντικειμενική έλλειψη επαρκών κοινωνικών επαφών.[1] Με άλλα λόγια, μπορεί να ζεις μόνοι και να νιώθεις πλήρεις, και μπορεί να έχεις οικογένεια και παρέα και να νιώθεις βαθιά μοναξιά.

Το NHS τονίζει ότι η εμπειρία της μοναξιάς είναι πολύ υποκειμενική και προσωπική, και ότι δεν χρειάζεται να κατηγορείς τον εαυτό σου γι' αυτήν. Περιγράφει τρεις μορφές της:[2]

Συναισθηματική μοναξιά

Η έλλειψη ενός στενού δεσμού, ενός ανθρώπου, φίλου ή συντρόφου, με τον οποίο νιώθεις ότι μπορείς να είσαι ο εαυτός σου.

Κοινωνική μοναξιά

Η έλλειψη παρέας για να βγεις, ανθρώπων που μοιράζονται τα ενδιαφέροντά σου ή ενός κύκλου όπου ανήκεις.

Υπαρξιακή μοναξιά

Η αίσθηση μοναξιάς ακόμη και σε ένα δωμάτιο γεμάτο ανθρώπους που γνωρίζεις, σαν να μη σε καταλαβαίνει κανείς σε βάθος.

Κάποιοι νιώθουν μοναξιά περιστασιακά, για παράδειγμα τις Κυριακές ή στις γιορτές, ενώ άλλοι τη νιώθουν σχεδόν συνεχώς· αυτό λέγεται συχνά χρόνια μοναξιά.[2] Αν οι γιορτές είναι η πιο δύσκολη περίοδος για εσένα, δες τον οδηγό για τη μοναξιά και το πένθος στις γιορτές.

Πόσο συχνή είναι η μοναξιά και γιατί έχει σημασία για την υγεία

Το να νιώθεις μοναξιά δεν σε κάνει «παράξενους». Η Επιτροπή του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Κοινωνική Σύνδεση ανέφερε το 2025 ότι περίπου 1 στους 6 ανθρώπους παγκοσμίως επηρεάζεται από τη μοναξιά, και ότι μεταξύ των ανθρώπων 13 έως 29 ετών το 17–21% δήλωσε ότι νιώθει μόνο, με τα υψηλότερα ποσοστά στους εφήβους.[1] Μια συστηματική ανασκόπηση με στοιχεία από 113 χώρες κατέληξε ότι προβληματικά επίπεδα μοναξιάς αφορούν σημαντικό μέρος του πληθυσμού σε πολλές χώρες, σημείωσε όμως ότι τα δεδομένα είναι περιορισμένα και μετρημένα με διαφορετικούς τρόπους.[7]

Η μοναξιά δεν είναι απλώς δυσάρεστη. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, συνδέεται με περίπου 100 θανάτους κάθε ώρα, πάνω από 871.000 τον χρόνο, και η μοναξιά και η κοινωνική απομόνωση αυξάνουν τον κίνδυνο για εγκεφαλικό, καρδιοπάθεια, διαβήτη και γνωστική έκπτωση.[1] Μια μετα-ανάλυση της Holt-Lunstad και συνεργατών βρήκε ότι, αφού ληφθούν υπόψη άλλοι παράγοντες, η μοναξιά συνδεόταν με περίπου 26% υψηλότερη πιθανότητα πρόωρου θανάτου, ενώ η κοινωνική απομόνωση με 29%· η επίδραση ήταν συγκρίσιμη με γνωστούς παράγοντες κινδύνου.[3]

Αυτά τα στοιχεία δεν γράφονται για να τρομάξουν. Γράφονται για να δείξουν ότι η ανάγκη για σύνδεση είναι πραγματική ανάγκη υγείας, όπως ο ύπνος ή η κίνηση, και ότι αξίζει να τη φροντίσεις χωρίς ντροπή.

Μοναξιά, κατάθλιψη και άγχος: σύνδεση, όχι ταύτιση

Η μοναξιά και η κατάθλιψη συχνά συναντιούνται, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο ΠΟΥ αναφέρει ότι οι άνθρωποι που νιώθουν μοναξιά έχουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν κατάθλιψη, και ότι η μοναξιά μπορεί να οδηγήσει και σε άγχος ή σε σκέψεις αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας.[1] Μια μετα-ανάλυση 88 μελετών με περισσότερους από 40.000 ανθρώπους βρήκε μέτρια σημαντική επίδραση της μοναξιάς στην κατάθλιψη.[4] Μια ευρύτερη ανασκόπηση 114 μελετών βρήκε ότι η μοναξιά σχετίζεται με όλους τους δείκτες υγείας που εξέτασε, με τις μεγαλύτερες επιδράσεις στην ψυχική υγεία και τη γενική ευεξία.[5]

Η σχέση πηγαίνει και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η μοναξιά βαραίνει τη διάθεση, και η χαμηλή διάθεση ή το άγχος κάνουν πιο δύσκολο να βγεις, να απαντήσεις σε ένα μήνυμα, να πεις «ναι» σε μια πρόσκληση. Έτσι μπορεί να δημιουργηθεί ένας κύκλος που τροφοδοτεί τον εαυτό του. Το NHS σημειώνει ότι η μοναξιά μπορεί να φανεί και στη συμπεριφορά: να αποφεύγεις κοινωνικές εκδηλώσεις, να αλλάζεις τις καθημερινές σου συνήθειες, να μη μαγειρεύεις για τον εαυτό σου ή να δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς.[2]

Οι σκέψεις που κρατούν τη μοναξιά

Όταν νιώθουμε μόνοι για καιρό, το μυαλό γίνεται πιο καχύποπτο στις κοινωνικές καταστάσεις: «δεν θα με θέλουν», «θα ενοχλήσω», «όλοι έχουν τις παρέες τους». Αυτές οι σκέψεις μοιάζουν αληθινές, αλλά συχνά μας κάνουν να αποσυρόμαστε πριν καν δοκιμάσουμε. Αν αναγνωρίζεις μια γενικότερη σκληρή φωνή απέναντι στον εαυτό σου, η σελίδα για την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση μπορεί να σου φανεί χρήσιμη. Αν θέλεις μια πρώτη εικόνα για τη διάθεσή σου, μπορείς να κάνεις online το τεστ κατάθλιψης, που δεν αντικαθιστά την αξιολόγηση από ειδικό· εδώ εξηγούμε τι μετρά. Θα βρεις κι άλλα σύντομα ψυχολογικά τεστ στα ελληνικά.

Μερικές φορές η μοναξιά γεμίζει με συνήθειες που δίνουν γρήγορη ανακούφιση και αφήνουν ντροπή, όπως το πορνό· δες τον οδηγό μας για τον εθισμό στο πορνό.

Νιώθω μοναξιά: τι να κάνω στην πράξη

Δεν υπάρχει ένα κουμπί που κάνει τη μοναξιά να φύγει. Υπάρχουν όμως βήματα που, επαναλαμβανόμενα, αλλάζουν σιγά σιγά την εικόνα. Ο ΠΟΥ προτείνει απλά, καθημερινά βήματα όπως να επικοινωνήσεις με έναν φίλο που περνά δύσκολα, να αφήνεις το κινητό στην άκρη για να είσαι πραγματικά παρόντες σε μια συζήτηση, να χαιρετήσεις έναν γείτονα, να γίνεις μέλος μιας τοπικής ομάδας ή να κάνεις εθελοντισμό.[1] Το NHS προτείνει επίσης να κρατάς τακτική επαφή, να βρεις μια ομάδα με κοινά ενδιαφέροντα, να μοιράζεσαι πώς νιώθεις και να μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με όσα βλέπεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.[2]

ΒήμαΠώς να το ξεκινήσειςΓιατί βοηθά
Μικρή, τακτική επαφήΈνα μήνυμα ή ένα τηλεφώνημα σε έναν άνθρωπο, κάθε λίγες μέρες, χωρίς να περιμένεις την «κατάλληλη» αφορμήΗ συνέπεια χτίζει σχέσεις περισσότερο από τις μεγάλες, σπάνιες συναντήσεις
Κοινή δραστηριότηταΜια ομάδα περπατήματος, χορωδία, μάθημα, αθλητικός σύλλογος, λέσχη ανάγνωσηςΗ δραστηριότητα δίνει θέμα κουβέντας και μειώνει την αμηχανία
ΕθελοντισμόςΛίγες ώρες τον μήνα σε έναν φορέα που σε αγγίζειΣυναντάς ανθρώπους και νιώθεις ότι η παρουσία σου έχει αξία
Παρουσία στη συζήτησηΚινητό στην άκρη όταν είσαι με κάποιονΗ ποιότητα της επαφής μετρά όσο και η συχνότητα
Λιγότερη σύγκρισηΠαρατήρησε πώς νιώθεις μετά από ώρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσηςΟι άλλοι συχνά δείχνουν μόνο τις καλές στιγμές τους
Δουλειά με τις σκέψειςΑμφισβήτησε τις προβλέψεις «δεν θα με θέλουν»· δοκίμασε και δες τι συμβαίνειΟι παρεμβάσεις που δουλεύουν με αυτές τις σκέψεις είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα στην έρευνα

Τι δείχνει η έρευνα για το τι μειώνει τη μοναξιά

Μια μετα-ανάλυση παρεμβάσεων για τη μοναξιά εξέτασε τέσσερις βασικές στρατηγικές: βελτίωση κοινωνικών δεξιοτήτων, ενίσχυση της κοινωνικής στήριξης, περισσότερες ευκαιρίες για επαφή και δουλειά με τις δυσλειτουργικές σκέψεις για τις κοινωνικές καταστάσεις. Στις μελέτες με τον πιο αξιόπιστο σχεδιασμό, τα καλύτερα αποτελέσματα είχαν οι παρεμβάσεις που δούλευαν με αυτές τις σκέψεις.[6] Αυτό εξηγεί γιατί μερικές φορές δεν αρκεί να «βγεις περισσότερο»: αν μέσα σου έχεις τη βεβαιότητα ότι θα απορριφθείς, θα βγεις, θα νιώσεις αμηχανία και θα επιστρέψεις με περισσότερη μοναξιά. Η αλλαγή έρχεται όταν δουλεύουν μαζί η πράξη και ο τρόπος που ερμηνεύεις όσα συμβαίνουν. Για τις κοινωνικές καταστάσεις που σε γεμίζουν ένταση, δες και τη σελίδα για το κοινωνικό άγχος.

Προτάσεις της Ματίνας Λαδικού

«Δεν έχω φίλους»: ασκήσεις για τη μοναξιά από τη Ματίνα Λαδικού

Η μοναξιά μοιάζει με ένα ήσυχο δωμάτιο: η πόρτα δεν είναι κλειδωμένη, αλλά όσο περνά ο καιρός, τόσο πιο βαριά φαίνεται να την ανοίξεις, κάτι για το οποίο δεν φταις εσύ. Αυτές είναι ασκήσεις που προτείνει η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια και ιδρύτρια του Art of Mind. Ο στόχος τους δεν είναι να «κάνεις φίλους» αύριο, αλλά να ανοίγεις την πόρτα λίγο, ξανά και ξανά.

Κατάσταση, όχι ταυτότητα

Η φράση «δεν έχω φίλους» περιγράφει το τώρα, όχι το τι άνθρωπος είσαι. Η μοναξιά όμως τη γυρίζει εύκολα σε ταυτότητα: «κάτι δεν πάει καλά με μένα», «δεν αξίζω παρέα». Την επόμενη φορά που θα το σκεφτείς, ξανάγραψε τη φράση: «Αυτή την περίοδο νιώθω μοναξιά, και πονάει. Είναι εντάξει που νιώθω έτσι. Είναι μια κατάσταση, και οι καταστάσεις αλλάζουν.» Οι κοινωνικές δεξιότητες μοιάζουν με μυς: όταν μένουν για καιρό αγύμναστες, ατονούν, και με λίγη εξάσκηση ξαναδυναμώνουν. Η αυτοσυμπόνια εδώ δεν είναι παραίτηση· είναι το καύσιμο για το επόμενο βήμα.

Το φίλτρο της απόρριψης

Όταν η μοναξιά κρατά καιρό, το μυαλό αρχίζει να ψάχνει αποδείξεις ότι δεν σε θέλουν. Μια ουδέτερη ματιά μοιάζει με αντιπάθεια, μια πρόσκληση που ξεχάστηκε μοιάζει με απόρριψη. Η έρευνα περιγράφει ακριβώς αυτό: η αίσθηση κοινωνικής απομόνωσης συνδέεται με αυξημένη ευαισθησία στις κοινωνικές απειλές και με μια τάση να προσέχουμε όσα επιβεβαιώνουν τον φόβο μας.[9] Δοκίμασε τρία βήματα:

  1. Γράψε τι έγινε, σκέτο: «ο συνάδελφος δεν σταμάτησε να μου μιλήσει».
  2. Γράψε τι σκέφτηκες: «με αντιπαθεί».
  3. Βρες δύο άλλες εξηγήσεις: «βιαζόταν», «είχε κάτι δικό του στο μυαλό».

Και πες από μέσα σου: «Αυτό είναι το φίλτρο της μοναξιάς. Ποια άλλη εξήγηση υπάρχει;» Αν στην αρχή δεν βρίσκεις καμία, δεν πειράζει· ψάξε ξανά αύριο.

Ανοιχτές ερωτήσεις και ειλικρινής περιέργεια

Το άγχος στρέφει την προσοχή προς τα μέσα: «πώς φαίνομαι;», «τι θα πω;». Γύρισε τον προβολέα προς τον άλλον. Ξεκίνησε από κάτι κοινό γύρω σου, όπως «Έχει πολύ κόσμο σήμερα, ε;», και συνέχισε με μια ερώτηση που δεν απαντιέται με «ναι» ή «όχι». Όχι «Σου αρέσει η πεζοπορία;», αλλά «Τι σου αρέσει περισσότερο στην πεζοπορία;». Μετά άκουσε πραγματικά και κάνε μία διευκρινιστική ερώτηση. Αν ταιριάζει, μοιράσου κι εσύ κάτι μικρό: «Κι εγώ περπατώ τα Σαββατοκύριακα.» Η περιέργεια σου βγάζει από την αυτοπαρατήρηση και δίνει στον άλλον την αίσθηση ότι τον ακούς.

Στόχος: μια πεντάλεπτη κουβέντα

Μην ψάχνεις τον «κολλητό» από την πρώτη μέρα. Ο στόχος δεν είναι «να κάνω φίλους»· αυτό είναι το αποτέλεσμα. Ο στόχος είναι να δημιουργείς ευκαιρίες σύνδεσης:

  1. Μια ευχάριστη κουβέντα πέντε λεπτών, σε έναν χώρο όπου πηγαίνεις τακτικά.
  2. Όταν αυτό γίνει πιο εύκολο, μια κουβέντα είκοσι λεπτών.
  3. Μετά, μια μικρή πρόσκληση για την επόμενη φορά.

Δεν θα γίνουν όλες οι γνωριμίες φιλίες, και αυτό είναι εντάξει, αφού δεν χρειάζεσαι πενήντα φίλους αλλά έναν ή δύο. Αν μια κουβέντα δεν «κόλλησε», δεν πειράζει, γιατί εξασκήθηκες, και αυτό μετράει.

Το ήσυχο δωμάτιο δεν χρειάζεται να είναι φυλακή· μπορεί να γίνει το σημείο από όπου ξεκινάς, με το δικό σου ρυθμό. Αυτές οι ασκήσεις δεν αντικαθιστούν τη θεραπεία. Αν οι σκέψεις «δεν θα με θέλουν» σε κρατούν πίσω, μπορούμε να τις δουλέψουμε μαζί στις συνεδρίες. Αν η μοναξιά έχει φέρει σκέψεις ότι δεν θέλεις να ζεις, κάλεσε τώρα το 1018 (αστική χρέωση) ή το 112.

Για το πιο πρακτικό κομμάτι, δηλαδή πώς ένας γνωστός γίνεται φίλος και τι να γράψεις στο πρώτο μήνυμα, διάβασε τον οδηγό δεν έχω φίλους: πώς κάνεις φίλους ως ενήλικας.

Μοναξιά στις αλλαγές της ζωής

Το NHS αναφέρει ότι η μοναξιά συχνά ακολουθεί γεγονότα όπως μια απώλεια, ένας χωρισμός, η μετακόμιση για σπουδές, η φροντίδα ενός νεογέννητου ή ενός αγαπημένου προσώπου, ή μια μακροχρόνια ασθένεια.[2] Κάθε τέτοια αλλαγή έχει τη δική της μορφή μοναξιάς:

Μετά από χωρισμό ή απώλεια

Η μοναξιά εδώ είναι και πένθος για έναν άνθρωπο και για μια καθημερινότητα που χάθηκε. Δες τον οδηγό για τον χωρισμό και τη σελίδα για το πένθος και την απώλεια.

Σε μια νέα πόλη ή στο εξωτερικό

Νέα δουλειά, άγνωστη γλώσσα, φίλοι που μένουν πίσω. Πολλοί περιγράφουν ότι «όλα πάνε καλά» στα χαρτιά, αλλά νιώθουν ξένοι. Δες την ψυχοθεραπεία για Έλληνες του εξωτερικού.

Φοιτητικά χρόνια και νέα ενήλικη ζωή

Η περίοδος που «όλοι περνούν τέλεια» είναι συχνά και περίοδος έντονης μοναξιάς. Δες την ψυχοθεραπεία για φοιτητές.

Στην τρίτη ηλικία

Συνταξιοδότηση, απώλειες, παιδιά που ζουν μακριά, προβλήματα υγείας. Δες την υποστήριξη στην τρίτη ηλικία.

Η μοναξιά μπορεί να εμφανιστεί και μέσα σε μια σχέση, ειδικά όταν οι σύντροφοι ζουν μακριά· δες τον οδηγό για τη σχέση από απόσταση. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η μοναξιά είναι μια κατανοητή αντίδραση σε μια πραγματική αλλαγή, όχι απόδειξη ότι κάτι «δεν πάει καλά» με εσένα.

Αν ζεις μακριά από την Ελλάδα, διάβασε τον οδηγό μας ζω στο εξωτερικό: μοναξιά, νοσταλγία και προσαρμογή.

Η σύνταξη είναι μία από αυτές τις αλλαγές· δες τι βοηθά στην προσαρμογή στη συνταξιοδότηση.

Κοινωνική απομόνωση: όταν κλείνεσαι στον εαυτό σου

Η μοναξιά είναι αίσθηση· η κοινωνική απομόνωση είναι κατάσταση. Ο ΠΟΥ την ορίζει ως την αντικειμενική έλλειψη επαρκών κοινωνικών επαφών:[1] λίγες ή καθόλου συναντήσεις, μέρες χωρίς κουβέντα με άλλον άνθρωπο, ένα σπίτι από το οποίο βγαίνεις όλο και πιο σπάνια. Συχνά ξεκινά αθόρυβα, με μια έξοδο που ακυρώνεις και ένα μήνυμα που μένει αναπάντητο, ώσπου το «δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι» γίνεται η καθημερινότητά σου. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, η κοινωνική απομόνωση εκτιμάται ότι αφορά έως 1 στους 3 ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας και 1 στους 4 εφήβους.[1]

Ο χρόνος με τον εαυτό σου δεν είναι πρόβλημα. Αν η φύση σου είναι πιο εσωστρεφής ή αν χαίρεσαι τις ήσυχες ώρες στο σπίτι, αυτό δεν είναι απομόνωση· δες τι ισχύει για τα πολύ ευαίσθητα άτομα και τους εσωστρεφείς. Η απομόνωση αρχίζει να μετρά όταν δεν είναι πια επιλογή αλλά κάτι που σε κρατά: όταν σου λείπουν οι άνθρωποι, ή όταν δεν έχεις κάποιον να πάρεις τηλέφωνο αν χρειαστείς βοήθεια.

«Γιατί απομονώνομαι;» Πιθανοί λόγοι

  • Χαμηλή διάθεση. Η αποφυγή της επαφής με φίλους και οι λιγότερες κοινωνικές δραστηριότητες είναι από τα κοινωνικά συμπτώματα της κατάθλιψης.[10] Δες τα συμπτώματα της κατάθλιψης.
  • Κοινωνικό άγχος. Η σκέψη μιας παρέας, ενός τραπεζιού με κόσμο ή μιας συνάντησης με αγνώστους φέρνει έντονη ανησυχία και την αίσθηση ότι σε παρατηρούν και σε κρίνουν.[11] Δες τη σελίδα για το κοινωνικό άγχος.
  • Φόβος να βγεις. Αν το «δεν θέλω να βγαίνω από το σπίτι» είναι στην ουσία «φοβάμαι να βγω», ο οδηγός για την αγοραφοβία μπορεί να σε βοηθήσει να καταλάβεις τι συμβαίνει.
  • Ασθένεια και φροντίδα. Μια μακροχρόνια ασθένεια που σε κρατά στο σπίτι ή η φροντίδα ενός ανθρώπου με τον οποίο ζεις μπορούν να στενέψουν σιγά σιγά τον κόσμο σου.[2] Δες την υποστήριξη σε χρόνια ασθένεια και τι βοηθά στην εξάντληση των φροντιστών.
  • Μια απώλεια ή μια μετακόμιση. Μετά από ένα πένθος, έναν χωρισμό ή μια αλλαγή τόπου, ο παλιός κύκλος μπορεί να έχει αραιώσει και ο νέος να μην έχει χτιστεί ακόμη.[2]

Η απομόνωση έχει σημασία και για την υγεία. Στη μετα-ανάλυση της Holt-Lunstad και συνεργατών, τόσο η αντικειμενική όσο και η υποκειμενική κοινωνική απομόνωση συνδέονταν με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου, χωρίς διαφορά ανάμεσα στους δύο τρόπους μέτρησης.[3] Πρόκειται για συσχέτιση σε μεγάλους πληθυσμούς, όχι για πρόβλεψη για σένα προσωπικά· δείχνει όμως ότι αξίζει να ανοίξεις ξανά την πόρτα του ήσυχου δωματίου, λίγο λίγο.

Μικρά βήματα έξω από την απομόνωση

  1. Μία μικρή επαφή τη μέρα: μια καλημέρα στον φούρνο, ένα μήνυμα, ένα σύντομο τηλεφώνημα.
  2. Ένα σταθερό μέρος χωρίς πίεση: η ίδια βόλτα, η ίδια λαϊκή ή το ίδιο καφέ την ίδια ώρα, όπου τα πρόσωπα γίνονται σιγά σιγά γνώριμα.
  3. Ένα έτοιμο μήνυμα σε κάποιον που έχεις καιρό να μιλήσεις: «Γεια, σε σκέφτηκα σήμερα. Χάθηκα λίγο τον τελευταίο καιρό, αλλά θα χαιρόμουν να τα πούμε όποτε μπορείς.»
  4. Μία κοινή δραστηριότητα: μια τοπική ομάδα, ένα μάθημα ή λίγες ώρες εθελοντισμού, όπου η δραστηριότητα κάνει τη μισή δουλειά της κουβέντας.[1]

Αν μια μέρα δεν τα καταφέρεις, δεν χάθηκε τίποτα· ξεκινάς ξανά αύριο, με το πιο μικρό βήμα. Αν κλείνεσαι στον εαυτό σου μαζί με σκέψεις ότι δεν αξίζει να ζεις, κάλεσε τώρα το 1018 ή το 112 και διάβασε τον οδηγό για τις σκέψεις αυτοκτονίας.

Πότε η μοναξιά είναι σημάδι να ζητήσεις βοήθεια

Η μοναξιά μπορεί να περάσει, και συχνά περνά.[2] Αξίζει όμως να μιλήσεις με κάποιον ειδικό όταν:

  • κρατά εβδομάδες ή μήνες και δεν αλλάζει, παρά τις προσπάθειές σου·
  • συνοδεύεται από χαμηλή διάθεση, απώλεια ενδιαφέροντος, κούραση ή προβλήματα στον ύπνο·
  • έχεις σταματήσει να βλέπεις ανθρώπους επειδή σε γεμίζει άγχος ή ντροπή·
  • νιώθεις ότι δεν αξίζεις την παρέα των άλλων ή ότι είσαι βάρος·
  • έχεις σκέψεις ότι δεν θέλεις να ζεις ή σκέψεις αυτοτραυματισμού· σε αυτή την περίπτωση μίλησε άμεσα με τις γραμμές που αναφέρουμε παρακάτω.

Αν το κόστος σου προβληματίζει, δες τον οδηγό για τη δωρεάν ψυχολογική υποστήριξη, με δημόσιες υπηρεσίες και γραμμές βοήθειας. Το να ζητήσεις βοήθεια είναι ήδη ένα βήμα επαφής με έναν άλλον άνθρωπο.

Πώς βοηθάμε με τη μοναξιά στο Art of Mind

Στο Art of Mind δουλεύουμε με τη μοναξιά σε ατομικές συνεδρίες, online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού ή δια ζώσης στην Πάτρα. Για πολλούς ανθρώπους που νιώθουν μόνοι, η online συνεδρία από το σπίτι είναι ένα πιο εύκολο πρώτο βήμα. Μια μετα-ανάλυση βρήκε ότι η ψυχοθεραπεία μέσω βίντεο δεν είναι λιγότερο αποτελεσματική από τη δια ζώσης.[8]

Η πρώτη συνεδρία είναι κλινική: παίρνουμε το ιστορικό σου, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί ένα πλάνο συνεργασίας. Μαζί εξερευνούμε τι τροφοδοτεί τη μοναξιά, ποιες παλιές εμπειρίες έχουν διαμορφώσει τον τρόπο που πλησιάζεις τους άλλους και ποια μικρά βήματα είναι ρεαλιστικά για εσένα τώρα. Αξιοποιούμε, όπου βοηθά, και τεχνικές της γνωσιακής-συμπεριφορικής προσέγγισης, όπως ο εντοπισμός και η αμφισβήτηση των σκέψεων «θα με απορρίψουν» και η σταδιακή επαφή με καταστάσεις που αποφεύγεις.

Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση

Μια βραχεία, ολιστική προσέγγιση που δουλεύει με τη σκέψη, το συναίσθημα, το σώμα και τις σχέσεις. Η βαθιά χαλάρωση της κλινικής ύπνωσης, ως εργαλείο μέσα στη μέθοδο, βοηθά να φτάσουμε στις ρίζες της αίσθησης ότι «δεν ανήκω», όχι μόνο στη λύπη της στιγμής. Η μέθοδος

Συνθετική Συμβουλευτική

Εξατομικευμένη, δομημένη υποστήριξη με εφαρμόσιμα εργαλεία: ένα πλάνο μικρών βημάτων επαφής, προετοιμασία για καταστάσεις που σε αγχώνουν, τρόποι να ζητάς αυτό που χρειάζεσαι στις σχέσεις σου. Η μέθοδος

Online ή στην Πάτρα

Οι συνεδρίες γίνονται online σε όλη την Ελλάδα και για Έλληνες του εξωτερικού, από τον χώρο σου, ή δια ζώσης στην Πάτρα, Κορίνθου 288.

Τα αποτελέσματα διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο· επανεξετάζουμε τακτικά μαζί σου την πορεία.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι φυσιολογικό να νιώθω μοναξιά ενώ έχω ανθρώπους γύρω μου;

Ναι. Η μοναξιά είναι η αίσθηση ενός κενού ανάμεσα στις σχέσεις που θέλεις και σε αυτές που έχεις, όχι ο αριθμός των ανθρώπων γύρω σου.[1] Το NHS περιγράφει και την εμπειρία του να είσαι σε ένα δωμάτιο με γνωστούς και να νιώθεις μοναξιά.[2]

Νιώθω μοναξιά: τι να κάνω πρώτα;

Ξεκίνησε από κάτι μικρό και επαναλαμβανόμενο: ένα μήνυμα σε έναν άνθρωπο, μια δραστηριότητα με άλλους, λίγες ώρες εθελοντισμού.[1][2] Αν οι σκέψεις «δεν θα με θέλουν» σε σταματούν, αξίζει να δουλέψεις και με αυτές· στην έρευνα, οι παρεμβάσεις που το έκαναν είχαν τα καλύτερα αποτελέσματα.[6]

Η μοναξιά είναι κατάθλιψη;

Όχι, αλλά συνδέονται. Οι άνθρωποι που νιώθουν μοναξιά έχουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν κατάθλιψη, σύμφωνα με τον ΠΟΥ.[1] Αν η μοναξιά συνοδεύεται από χαμηλή διάθεση, απώλεια ενδιαφέροντος ή προβλήματα ύπνου για εβδομάδες, μίλησε με έναν ειδικό.

Βλάπτει η μοναξιά τη σωματική υγεία;

Η χρόνια μοναξιά συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για καρδιοπάθεια, εγκεφαλικό, διαβήτη και πρόωρο θάνατο.[1][3] Πρόκειται για στατιστικές συσχετίσεις σε μεγάλους πληθυσμούς, όχι για πρόβλεψη για εσένα προσωπικά· δείχνουν όμως ότι η σύνδεση με τους άλλους αξίζει φροντίδα.

Ζω στο εξωτερικό και νιώθω πολλή μοναξιά. Μπορώ να κάνω συνεδρίες online;

Ναι. Οι ατομικές συνεδρίες γίνονται online, στα ελληνικά, από όπου κι αν βρίσκεσαι. Για πολλούς ανθρώπους, μια σταθερή εβδομαδιαία επαφή στη μητρική τους γλώσσα είναι ήδη ένα στήριγμα.

Πώς κλείνω μια πρώτη συνεδρία;

Online, μέσα από το σύστημα κρατήσεων: επιλέγεις διαθέσιμη ημέρα και ώρα και πληρώνεις online. Κάθε συνεδρία κοστίζει 45 € για 45 λεπτά· δες όλες τις τιμές.

Χρειάζεσαι άμεση βοήθεια;

Αν εσύ ή κάποιος δικός σου βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, κάλεσε 112 (Ευρωπαϊκός Αριθμός Έκτακτης Ανάγκης). Για ιατρική βοήθεια: ΕΚΑΒ 166. Αν έχεις σκέψεις αυτοκτονίας: 1018, Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία (ΚΛΙΜΑΚΑ), 24 ώρες, 7 ημέρες, με αστική χρέωση. Για ψυχολογική στήριξη, και όταν απλώς χρειάζεσαι κάποιον να μιλήσεις: 10306, Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης, 24ωρη, δωρεάν και ανώνυμα. Η ψυχοθεραπεία δεν υποκαθιστά την ιατρική ή ψυχιατρική φροντίδα όπου αυτή χρειάζεται.

Δεν χρειάζεται να το περάσεις μόνοι

Στην πρώτη συνεδρία παίρνουμε το ιστορικό, κάνουμε μια αρχική αξιολόγηση και σχεδιάζουμε μαζί το πλάνο συνεργασίας. 45 λεπτά, online από όπου κι αν βρίσκεσαι ή στην Πάτρα.

Κλείσε την πρώτη συνεδρία

Πηγές

  1. World Health Organization. Social connection linked to improved health and reduced risk of early death (WHO Commission on Social Connection report release). News release, 30 June 2025. who.int
  2. NHS Every Mind Matters. Dealing with loneliness. NHS (UK). nhs.uk
  3. Holt-Lunstad J, Smith TB, Baker M, Harris T, Stephenson D. Loneliness and social isolation as risk factors for mortality: a meta-analytic review. Perspectives on Psychological Science, 2015;10(2):227-237. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  4. Erzen E, Çikrikci Ö. The effect of loneliness on depression: A meta-analysis. International Journal of Social Psychiatry, 2018;64(5):427-435. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  5. Park C, Majeed A, Gill H, et al. The Effect of Loneliness on Distinct Health Outcomes: A Comprehensive Review and Meta-Analysis. Psychiatry Research, 2020;294:113514. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  6. Masi CM, Chen HY, Hawkley LC, Cacioppo JT. A meta-analysis of interventions to reduce loneliness. Personality and Social Psychology Review, 2011;15(3):219-266. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  7. Surkalim DL, Luo M, Eres R, Gebel K, van Buskirk J, Bauman A, Ding D. The prevalence of loneliness across 113 countries: systematic review and meta-analysis. BMJ, 2022;376:e067068. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  8. Fernandez E, Woldgabreal Y, Day A, Pham T, Gleich B, Aboujaoude E. Live psychotherapy by video versus in-person: A meta-analysis of efficacy and its relationship to types and targets of treatment. Clinical Psychology & Psychotherapy, 2021;28(6):1535-1549. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  9. Cacioppo JT, Hawkley LC. Perceived social isolation and cognition. Trends in Cognitive Sciences, 2009;13(10):447-454. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  10. NHS. Symptoms: Depression in adults. NHS (UK). nhs.uk
  11. NHS. Social anxiety (social phobia). NHS (UK). nhs.uk
Περιεχόμενα

Online ή στην Πάτρα

Βιντεοκλήση μέσω Google Meet, στα ελληνικά, από όπου κι αν βρίσκεσαι. Ή δια ζώσης στο κέντρο μας, Κορίνθου 288.

45 € / 45 λεπτά

Επιλέγεις ώρα και πληρώνεις online.

Σχετικά με τον/τη συγγραφέα

Picture of Ματίνα Λαδικού
Ματίνα Λαδικού

Η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια και ιδρύτρια του Art of Mind (από το 2019), βοηθά ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το άγχος, την κατάθλιψη και τις μεταβατικές φάσεις της ζωής, με μια ζεστή, ολιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση. Συνδυάζει τρεις μεθόδους — Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση, Συνθετική Συμβουλευτική και NLP — προσαρμοσμένες στον κάθε άνθρωπο. Οι συνεδρίες γίνονται δια ζώσης στην Πάτρα ή online, στα ελληνικά, σε όλη την Ελλάδα και σε Έλληνες του εξωτερικού.

Σπουδές & Πιστοποιήσεις:
✔ Πτυχίο Κοινωνιολογίας & MSc Εγκληματολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
✔ Advanced Practitioner Diploma στην Κλινική Υπνοθεραπεία & Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία
✔ Certified NLP Practitioner, NLP University, Santa Cruz, California
✔ Diploma στη Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας & στην Παιδική Ψυχική Υγεία / Παιγνιοθεραπεία
✔ Περαιτέρω εξειδικεύσεις (Πάντειο, ΕΚΠΑ, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) σε θέματα ψυχικής υγείας & συμβουλευτικής

Θέλεις ένα νέο ξεκίνημα; Κλείσε το ραντεβού σου σήμερα.

Picture of Ματίνα Λαδικού
Ματίνα Λαδικού

Η Ματίνα Λαδικού, ψυχοθεραπεύτρια και ιδρύτρια του Art of Mind (από το 2019), βοηθά ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το άγχος, την κατάθλιψη και τις μεταβατικές φάσεις της ζωής, με μια ζεστή, ολιστική και επιστημονικά τεκμηριωμένη προσέγγιση. Συνδυάζει τρεις μεθόδους — Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία & Κλινική Ύπνωση, Συνθετική Συμβουλευτική και NLP — προσαρμοσμένες στον κάθε άνθρωπο. Οι συνεδρίες γίνονται δια ζώσης στην Πάτρα ή online, στα ελληνικά, σε όλη την Ελλάδα και σε Έλληνες του εξωτερικού.

Σπουδές & Πιστοποιήσεις:
✔ Πτυχίο Κοινωνιολογίας & MSc Εγκληματολογίας, Πάντειο Πανεπιστήμιο
✔ Advanced Practitioner Diploma στην Κλινική Υπνοθεραπεία & Βιοθυμική Ψυχοθεραπεία
✔ Certified NLP Practitioner, NLP University, Santa Cruz, California
✔ Diploma στη Συμβουλευτική Ψυχικής Υγείας & στην Παιδική Ψυχική Υγεία / Παιγνιοθεραπεία
✔ Περαιτέρω εξειδικεύσεις (Πάντειο, ΕΚΠΑ, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων) σε θέματα ψυχικής υγείας & συμβουλευτικής

Θέλεις ένα νέο ξεκίνημα; Κλείσε το ραντεβού σου σήμερα.

Σχετικά άρθρα

Κύλιση στην κορυφή